Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Septimū PreceptūCapitulūTerciū

dignus non eſt quo veſcitur. Propinquitas etiam ẜm augꝰ. li. primo de doctrina xp̄iana. dꝫ inſpici. qꝛ illi qui ſūt nobis magis cōiuncti. quaſi quadā ſorte nob̓ obueniūt ut eismagis prouidere debeamꝰ vtilitas etiam inſpitienda ē. queexpectat a ꝑſona cui ſubuenitur vel ab eis data eſt. pdicatoribꝫ nāqꝫ ⁊ p̄latis ex debitoſubuenitur. Vn̄ ſacerdotibus⁊ ph̓is annona olim dabat̉de publico. qꝛ multitudo ſapietum ſanitas eſt orbis terrarūſap. vi. Et leuite etiā nutriebātur de boīs coībꝰ ut ptꝫ leuit̓.in multis ſocis. Magis autēpredicatōi ſubueniēdū ē Vnde. i. Cor̓. ix. nō alligabis osbouis trituratis Id̓o dic̄. tho.vbi pͥus in ſūma. ꝙ circa hec ēdiſcrecōis racō adhibēdā. ẜmꝯuictiōis dram. ſanctitatis. etvtilitatis Cui aūt magis ſitdanda elemoſina ⁊ plꝰ benefatiendū dicit tho. in. iiij. Vbiprius non eſt facile determīare ꝓpter multas diuerſitatesbum ⁊ nccarij. ut dic ph̓us. ix.et hico. Tamen hoc ē tenend̓ꝙ ſemꝑ magis eſt reddendūdebitu ꝙ benefitiū impendēdūut ip̄e ph̓us ibidē dicit. n̄ ex ꝑte altera aſſit maior boītas velnccitas. ⁊ ideo ꝑentibꝰ ⁊ ꝓpinquis ⁊ benefactoribꝰ ⁊ eis a

quibꝰ ſpūalia accipit. magisdꝫ hō elemoſinā facere ſi indigeat Et ceteris ꝑibus. meliōibus magis. ⁊ magis indigetibꝰ Et ſic ẜm hās tres cōditiones dꝫ gradus in elemoſinacōſtitui. ſcꝫ ẜm nccariūi. honeſtū. ⁊ debitum. Aſſignare autin ſingulis qn̄ vnū altei preferatur eſt impoſſibile. qꝛ ſingulares cōdicōes que attēdendeſūt. ſunt infinite. ⁊ non cadūtſub arte. de hijs aūt vnctō docet. ⁊ prudētiē cōſiliū hec tho. Tercō principaliter videndū ē de elemoſina ſpūali. q̄ utdicit tho. in ſūma vbi pͥus. eſtſeptuplex Et ſūt docere ignorate. con defectū intellectꝰ ſpeculatiui Cōſule dubitati. cōtidefectū intellectꝰ pr̄ctici. Corrigere peccatem. cōtra mordinata volūtate ꝓximi. Remittere offendenti inꝙͣtum ꝓximiuˢpeccat in nos Conſolai triſtēcon paſſionem appetitiue ꝑtinit̓ qͣs maxiia ē triſtitia. Portare oneroſos ⁊ graues. cōtrſequela pcc̄i. Ex inordinato eiactu grauatur ei cōuiuētes etiam preter peccatis intēcōnemẜm illud lio. vi. Debemus nofirmiores infirmitates alioꝝportare. ȳmo non ſolū talesẜm ꝙ infirmi ſunt graues ex īordinātis actibꝫ. ſꝫ etiā q̄libeteoꝝ onera ſūt ſupportādaẜm