Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Sextum PreceptumCapitulūQuintum

Sanꝰ qd̓ non valꝫ infirmuspauꝑ valet qd̓ nō diues vn̄ ſidiues delicate nutritus ſtatimvellet groſſa ſumere: infirmaretur. ideo dic̄. de diuitibꝰ Augꝰ. in de verbis dn̄i. vtatur diuites cōſuetudinē infirmitatiſſue. ſꝫ doleāt ſe alit̓ non poſſe.neliꝰ enim vellēt ſi aliter poſſent. Tu ergo diues vtere cib̓electis ⁊ p̄tioſis. qꝛ ſic cōſueuiſti ⁊ aliter non potes. Quia ſioſuetudine mutas: egrotas.Cōceditur ergo tibi vtere ſubtilibꝰ. da pauꝑibꝰ ſuperflua.vtere p̄coſis. da pauꝑibꝫ viliahec ille Sic etiā ſenex indigetmelioribus ꝙ iuuenis fortisSimiliter delicate ꝯplexionatꝰ indigꝫ ꝓ bono ſtatu ſui corꝑis ſubtilioribꝫ ⁊ magis delicatis ꝙ robuſtus ⁊ groſſi corꝑihomo. que panis ⁊ legumnaplꝰ accēderet ꝙ alterū carnesSic etiam ẜm offitia attēdendum eſt. qꝛ fabꝝ vel ſimilē mechanicū plꝰ ⁊ crebriꝰ oportetcomedere ⁊ ſibi forte groſſiora ſuffitiūt ꝙ infudāti ſtudioa̓ ſpūali exercicō Tercō notādū ẜm ꝙ aliqui vaīas intēcones hn̄t qui ſumunt cibumaut potū modeate. ẜm hoc etiāſūt diuerſe abſtinētie. Et ſuntſex. quaꝝ vna ſola virtus eſt.vndeu̓ſus Abſtiēt eger. egescupidus. gula. ſimea. virtus.

Prima abſtinētia d̓r medicīalis q̄ ſit ſolū ꝓpt̓ ſanitatem corꝑis ꝯſeruandā aūt recuꝑada⁊ non eſt virtus. qꝛ ibi deficitoptima circūſtatiā q̄ eſt finisdebitus ī ſcd̓o noͣbili tactꝰ. d̓raūt ſolum qꝛ ſi abſtinerꝫ propter ſanitatem corꝑis non ibiſiſtendo ſꝫ eam ī bonū virtutiſ⁊ dei obſequiū ordinādo eſſetmeritoria. Scd̓a d̓r abſtinecia auaritie que fit ſolum ad ꝑcendum expenſis nec virtus ēDicitur etiā ſolū qꝛ ſi abſtinerꝫ ꝓpt̓ minus expedere. nō ibiſiſtendo. ſꝫ vlterius referedo infines debitos ut ꝓpter miſei̓cordie oꝑa fatienda vel ſibi racōnabiliter in futurū prouidedovel ad laudem dei ⁊ ad ſimiliatunc virtus eſſꝫ qn̄ ſaltem aliecircūſtācie debite ibi eēnt Tercia d̓r paupertatis. que ſit ſolum ex neceſſitate penuīe. neciſta eſt virtus. niſi pauꝑ nonhabēs vn̄ laute viuerꝫ abſtīeret contentus hijs que hꝫ. tn̄cum illa intencōe ꝙͣſi etiaꝫ ml̓ta poſſiderꝫ: nollet lautiꝰ viuere. exquo illd̓ ſibi ſufficit procōuenienti corꝑis valitudineSꝫ ſi vellet ſic viuere ꝓpter deum. illa eēt vera virtꝰ abſtinetie. Quarta vocatur abſtinentia ypocriẜ. que ſit ꝓpter hoīmmanem gloriam. ⁊ hec ſeꝑ eſtmala Quinta eſt religionis ꝙ