Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

QuintūPreceptūCapitulū.xiiij.

Et ideo ẜm diuerſa que quis ītēdit. con aliū loquēs. hmōivcc̄a diſtinguūtur. Sicut eialiquis cōuitiādo intendit cōuitiati honorē deprmiere. ⁊ detr̄hendo diminuere fama. ⁊ ſuſurrado toſlere amicitia. Itaeciam irridendo aliquis intendit. ꝙ ille qui irridetur erubeſcat. Nā de oꝑe virtuolo aliqͣapud alios ⁊ reuerētiā meretur. ⁊ famam. ⁊ apud ſeip̄mbone cōſcīe gl̓aꝫ. ⁊ ẜm illd̓. ij.Cor̓ .i. gloīa nr̄a hec ē teſtimomum cōſcientie noītre. vn̄ ecōtrario de actu turpi ⁊ vicioſoapud alios quidē tollitur hominis honor ⁊ fama. ⁊ ad hoccōtumelioſus ⁊ detractor dealio dicūt. Apd̓ ſcip̄m aūt perturpiā q̄ hic dicutur aliquisꝑdit cōſciētie gloria ꝑ qn̄dācōfuſionem ⁊ erubeſcētiam. ⁊ad hec turpiā deiecit deriſor. ⁊qꝛ hic eſt finis diſtinctus abalijs Id̓o etiā pccm̄ irriſionisdiſtīguit̉ ab alijs pcc̄is. Securitas em̄ cōſciētie ⁊ quies illiꝰ magnū eſt bonū. ẜm illudEcc̓. xv. Secura mes quaſi iuge cōuiuiū. Et ideo qui cōſcietiam alicuiꝰ inquietat ꝯfūdēdo ſeip̄m: aliqd̓ ſpāle nocuniēctu ei infert Rn̄ vero ſit peccatum morle. ſe. ibidem ſic. Irriſio nō ſit niſi de aliquo malovel defectu Malū aūt ſi ſit ma

gnū: non ꝓ ludo arcipitur ſedſerioſe. Vn̄ ſi in ludū vel riſūvertatur. ex quo irriſionis vl̓illuſionis nomē ſumitur. hocē qꝛ accipitur ut ꝑuū. pōt aute accipi aliqd̓ malū ut ꝑuumdupliciter. vno mō ẜm ſe Aliomodo racōe ꝑſone. Cū aūt aliqͥs alteriꝰ ꝑſone malū vel defectū ī ludū vel riſum poīt qd̓ẜm ſe ꝑuū malum ē: veniale e⁊ ꝑuū pctm̄. ẜm genus ſuumCū autem accipitur qͣſi paruum racōe ꝑſone. ſicut defcuspueroꝝ ⁊ ſtultoꝝ paꝝ pōdeare ſolemꝰ. Sic̄ alique illudevel irridere eſt eū oīno ꝑiuꝑedere. ⁊ cū ta vilem eſtimare.ut de eius maſo nō ſit curādūſed ſit quaſi ꝓ ludo habenduEt ſic deriſio ē peccatū morſe⁊grauiꝰ ꝙͣ cōtumelia que ſil̓iter eſt ī manifeſtō Quia cōtumelioſus videtur ꝑciꝑe malualteriꝰ ſeriōſe. Irriſor aūt illudit. ⁊ ita videtur eē maior cōtemptꝰ ⁊ dehonoracō. Et ẜmhoc illuſio eſt gue peccatum⁊ tnͣto grauiꝰ ꝙͣto maior rueretia detur ꝑſone q̄ illuditur Vn grauiſſimum eſt irridere deū. ⁊ ea q̄ dei ſunt ẜm illd̓.yſai. xxxvij. Cui exprobr̄ſti ⁊que blaſphemaſti. ⁊ ſuꝑ queexaltaſti vocē tua: Et ptꝰ ſubditur. ad ſanctu iſrahel. deīdeſcd̓m locū tenet irriſio ꝑentū

d