CapitulūOctauūuintum Preceptum

ex falſa vel ſolū eſtimata miuria quam credit ex leui aut friuola ſuſpicōe. In iſto caſu nōeſt preceptum ut ad eum vadas. ⁊ coneris proctirare recōciliacōnem ſui. cum nullā ſibiiniuriam feceris. Eſſet tamenconſilij ⁊ magni meriti ſe hūiliare coram fratre modo ſtatīdicendo. ⁊ eū ad pace ⁊ cō cordiam reuocare. Et eēt adhucmaioris meriti ⁊ perfectionis.hoc agere cum fratre. quē tunon offendiſti. ſꝫ ipſe te. Vndecriẜ. non dicas: mihi nocuit. non ego illi. Si enim progloriā ſalutis tue iubet deusamicitiaꝫ facere: tu offenſus debes preuenire offendētem. utduplicem gloriam conſequaris. vnam ſcilicet. qꝛ imiuſte offenſus es. aliaꝫ quia prior adamicitia moues. ¶ Et eſt adu̓tendum ꝙ in illo caſu non debet homo a fratre ſibi ſic ſinecauſa iraſcēti veniam petere. exquo non in eum deliquit. Sꝫvadat ad eu⁊ ſe apud ip̄m excuſet ſiue caitatiue declaret ꝙin eū non peccauit. ⁊ ſine demerito cōtra cū iraſcitur. Et ſic eūarancore ⁊ ira reuocꝫ. niſi forte homo timeret ꝙ hmōi huilis reuocacō veriſimiliter in detrimientum fratris cederet. iniuſte iraſcentis. qui forte autſuperbiret. aut audatius alijs

nocerꝫ. Et cū hoc timeret̉ cautiꝰ eēt. ut intermedie ꝑſone racoroſū inducendo ad ꝯcordiāponerēt. ⁊ innocentē petēdo ꝓdimiſſiōe offenſe Vn̄ Augꝰ. j.ſermone dn̄i in monte. Tunchabet frater aliquid aduerſūnos. cum nos cum ī aliquo leſimus. nos aūt aduerſus eumhabemꝰ ſi ipſe nos leſit. Vbinon eſt opus pergere ad recōciliacionem ſed tm̄ dimittere.ſicut tibi ad omino dimitti cupis. quod ipſe commiſeris Etin ẜmone de concordia fratꝝcuiꝰ initium dies iſti. dicit Augꝰ. nolo ut mētiaris. nolo utdicas illi. da mihi veniaꝫ qꝛ tenoſti non peccaſſe in freꝫ tuū ſꝫtu ſcis ꝙ iſte peccauit in te. nōtu in illum. Noli venire ad fratreꝫ tuū qui ī te peccauit. ⁊ vltra ab eo petere veniam. debēttn̄ inter vos eſſe alij pacifici qͥillum obiurgent. ut a te priuveniam petat. Cū autem eſtoparatꝰ ignoſcere prorſus. excorde dimittere iam dimiſiſtihabes adhuc quid facias orapro illo ut petat a te veniamquia ſcis ei nocere ſi non petit¶ Secundo ꝯtingit fratremaliquid habere contrͣte. ut ſihabet contra te iram vel odiūdeo qꝛ tu ei miuriā feciſti. ⁊ eiiniuſte ca ⁊ occaſio illiꝰ odijfuiſti In illo caſu des obmiſſiſ

d