Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

PreceptūQn̓tumCapitulūSextum

Si eſurieit imimicus tuꝰ cibaillū. ſi ſitierit: potū da illi. prunas ei ꝯgregabis ſuꝑ caputeiꝰ ⁊ dn̄s reddet tibi. mīa ei directe oppoitur inuidie. qͦꝝ p̄ordolet de miſcia ꝓximi. poſteior vero de felicitate ꝓximi. vn̄de mīa d̓r. 2. cor̓. xi. qͥs īfirmat̉⁊ ego nō infirmor de inuidiavero lude Ioha. xij. ꝙ iudasmurmuauit de effuſiōe vngeti ſuꝑ caput ih̓ū Ca.vi.Dn̄c de filiabus inuidie diſſerēdū ē. Primoq̄ occaſiones ſūt hoīcidij corꝑal̓ Secūdo de odio īſpētiali qͥd ſit. ⁊ de eiꝰ ꝓp̓etatibꝰ Tercō an pccōres ſe odioa habeat. Qnͣtum ad primūnondum ẜm tho. 2. 2. q. xxxvi.Et ẜ. greg̓. xxxi. mora. Quīqꝫſūt filie q̄ ex inuidia oriri pn̄tviꝫ ſuſurriū. detrcto. exultacōin aduerſis. afflictio in ꝓſpēisꝓximi ⁊ odiu. Qd̓ ſic pꝫ. namin conatu mindie eſt aliqͥd taꝙ pͥncipiū. ⁊ aliqͥd tanꝙͣ mediu. ⁊ aliquid tanꝙͣ terminꝰPrīcipiū quidē eſt. ut aliquidininiuati gl̓am alterius veliocculto. ⁊ ſic ē ſuſurracō. velmaīfeſte ⁊ ſic ē detr̄ctio. medium aūt ē. ꝙ aliqͥs intēdat diminuere gl̓aꝫ alteriꝰ: aut pōt⁊ ſic eſt exultacō in aduerſisAut nō pōt. ⁊ ſic ē afflictio inꝓſpeis Terminꝰ aut ē in ip̄o

odio. Quia ſic̄ bonū delectascauſat amorē. ita triſtitia odium QQuo ad ſecūdū ſciendūꝙ differūt. ira mūidia ⁊ odiūẜm. tho. 2. 2. q. cēteſima quinq̄geſimaoctaua Ira em ē ꝑ quaappetimꝰ malū ꝓximi ẜm quadamenſuram. ꝓut ſcꝫ habetracō eꝫ vidicte. oduū aūt ē perqd̓ deſideratur malū ꝓximi abſolute. Et ira eſt interd̓ cauſaodij qꝛ ꝑ hoc ꝙ aliqͥs appetitmalū vnidicte ſub racō ē iuſti⁊ cū hoc frequēter facit. ꝑuenitur ad appetitu mali abſolutem ꝓximū qd̓ eſt odiū Inuidia vero etriſtitia de bonoalieo. vn̄ ſicut triſtitie opportur gaudui: ſic odiū amori ⁊cauſatur odui tā ex ira. ꝙ exinuidia. ſꝫ directiꝰ ex inuidiaqꝛ ex eo ꝙ qͥs triſtātur de bonō ꝓximi: ſtati diſplicētiamſeu odiu faciliter capit Dubitatur pͥmo vtꝝ deus poſſitodiri ab aliquo Rn̄det tho. ibidem. deus poteſt duplicit̓ abhoīne apprehendi. vnomodoẜm ſeipſū puta cum ꝑ eēntiaꝫvid̓r Alio modo ẜm effectusſcꝫ cū inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſūt intellcā ꝯſpituitur deꝰꝑ eēntiā ſua eſt ſūma bonitaˢquā nullꝰ pōt odio hr̄e ſic viſā qꝛ ſic nō hꝫ niſi racōem̄ diligibilis non odibilis. qꝛ ibi inhil mali aparet intellectui.

b