CapitulumQuītumQuītumPreceptū

putatur. Exēplū Tu ſcis artifitiū in ciuitate: venit ꝑegrinꝰ q̄equaliter tibi vel meliꝰ te oꝑatur de quo ipſe laudatur. ſꝫ tutimes eū tibi equai aut te excellere. ⁊ doles de fama eiꝰ vel bono. qꝛ fama tua minor erit. hectriſtitia de alieno bono eſt inuidia vera. Et videtur pͥn̄cipaliꝰeſſe triſtitiā de gloriā alteriꝰ īꝙͣtum minuit gloriā tua quaappetis. Sic ſimiliter eſt interdiuites. nobiles. p̄dicatores.ingros. ⁊ ſimi. lesqūo ad pulchritudine. fortitudine. ſciaꝫvoce. deuocō em̄. ⁊ de quocūqꝫvero vel eſtimato bono. de quoqͥs gloria querit. ¶ Secūdonotādū ẜm tho. vbi priꝰ ꝙ cūiuidia ſit triſtitia de alieno bono: Quadruplex eſt triſtitia.q̄ de alienis boīs ī alio ꝯgnitispōt oriri. ⁊ ſolum quarta eſtuidia. Primo enim quis triſtatur de bono alterius. inꝙͣtū exeo timētur nocumētū. vel ſibivel alijs boīs. Et talis triſtiti anō eſt inuidia. ſꝫ magis timoris effectꝰ. ⁊ pōt eē ſine pccō ⁊laudabilis. Vn̄ ꝓuer. xxix. Inmultitudine iuſtoꝝ letabiturvulgꝰ Cū imipij ſūpſernit pr̄incipatum gemet populꝰ Et grego. xxi. mora. Euenire pleꝝqꝫſolet ut nō amiſſa caitate. ⁊ immici nos ruina letificet. ⁊ ruiſus eius gloīa ſine iniidie cul

pa ꝯtriſtꝫ. Cū ⁊ ruēte eo quoſdam bn̄ erigicredimꝰ. ⁊ ꝓficiente illo: pleroſqꝫ iiuſte opprimi formidamꝰ Secūdo mō poteſt qͥs ꝯtriſtai̓ de bono alteiuſnon ex eo ꝙ ipē hꝫ bonū. ſꝫ exeo ꝙ nobis deeſt bonum illudqd̓ hꝫ ipē Et hoc ꝓprie eſt jeluut dicit ph̓s. ij. reth̓. Et ſiz eluſiſte ſit circa bo honeſta: laudābilis eſt. Vn̄. i. cor. xiiij. Emulamini ſpūalia. Et Iero. in epiſtola ad aletham. de inſtructione filie dic̓. habeat ſotias cūquibus addiſcat. quibꝰ inuideat. ⁊ quaꝝ laudibꝰ inordeatur. Vbi ſumitur inuidia prozelo quo qͥs dꝫ ncitari ad ꝓfitiendū cum melioribꝫ. Si autēſit de bonis tꝑalibꝰ pōt eſſe cūpeccato: ⁊ ſine peccato. ¶ Tercio modo aliquis triſtatur debono alterius. inꝙͣtum ille qͥaccipit bonum eſt eo indignoque quidem triſtitia non pōtoriri ex bonis honeſtis. ex quibus aliquis iuſtus efficitur ſicut philoſophodicit. ij. rethori. ſed de diuicijs ⁊ de talibusque poſſunt prouenire dignis⁊ indignis. Et hūiuſmodi triſtitia ſcd̓m eum vocatur nemeſis. ⁊ ꝑtinet ad bonos mores.Sed hoc ideo dicit. quia cōfiderabat ipſa bona tꝑalia ẜmſe. prout poſſunt magna videri non reſpicientibꝰ ad eterna