Quintum PreceptumCapitulumTertium

O.vias ſe vindicandi. ⁊ hꝫ multiplex propoſitum alteri nocendj. Et hmōi ſunt magna peccata. qꝛ non ſolū in actu exteiqripcc̄m eſt: ſꝫ magis ī voluntate etiaꝫ ſino impletur ad extra ꝑ opus Tertia eſt clamorqeſt inordinata ⁊ confuſa locutio quo aliquis quo ad modūloquendi exterius demonſtrat iram ſua. Quarta eſt blaſphemia cuius ſūt tres ſpēs utdictū fuit in n. p̄cepto. Ruītaeſt cōtumelia. cū quis ex ira ꝓrupit̓ in verba opprob̓oſa ⁊murioſa q̄ ſunt cōtra ꝓximū.Et hoc ſit frequenter ex ira. qꝛcū ira ſit appetitus vnidicte. ⁊nulla vidicta ſit irato ita propta ſicut cōtumelia. ideo ī eamſtatim ꝓrupit. Eſt ei cōtunielia ꝓprie cum quis manfeſte⁊ ꝯtra honore alterius dicit ſibi defectū ſuum ſoli aut coramalijs. Et eſt maior cōtumeliacū quis coram multis dicit alicui defectu ſuū eo ꝙ ꝑ hoc magis danificat in honore aut reuerentia ſibi ab alijs inpedenda. pōt tn̄ etia dici cōtuēlia. cūſibi ſoli dicit inꝙͣtum ſcꝫ ille qͥloquitur ꝯtra audietis reueretiaꝫ agit quē vid̓r vilipendereex hoc ꝙ manifeſte verba coneū ꝓfert. Et ſumūtur qn̄qꝫ ꝓeod̓. ꝯuitui. cōtuelia. ⁊ improperiūi. Exemplū. cū quis dicit

Tu es filiꝰ meretricis. fur. miſer. vel ſimile. vel cū aliquis alteri impropea̓t ꝙ in pauꝑtateeius ſibi plurā dederit. ẜm illd̓ecc̄. xx. exigua dabit ⁊ multa īꝓperabit. ¶ Vbi ẜm tho. 2. 2..q. lxxij. nondū. ꝙ qn̄ intēcioꝓferetis contralique cōuituiaut ꝯtumeliā ad hoc fertur utꝑ verba que ꝓfert alteriꝰ honorē minuat. tūc ē pccn mortale. non minꝰ ꝙͣ furtū a rapina. non ei minus hō amat ſuūhonore ꝙ rem poſſeſſam. vndexp̄s illd̓ voluit. Math. y. quidixeit fratri ſuo fatue reus eitiehene ignis. Si quis vero alteri verbuſeius cōuicij aut cōtumelie dixeit nō aīo dehonoradſi. ſꝫ ex aīmi leuitate. aut exleui ira. ſine firmo ꝓpoſito alique dehonorādi. ſꝫ forte vultip̄m lenit̓ ⁊ modicū contriſtare: tūc pōt eſſe veīale Si quivero alteri dixeit verbū conuicij non aīmo dehonorādi. ſedꝓpter correctionē. tūc pōt eſſeſine pcc̄ō. ſi alias ſit bn̄ circumſtanconatū. Sicut eī licitū ēalique ſibi ſb̓iectu verbeare. ain rebꝫ damnificare cā diſcipline. ſic ⁊ verbū el ꝯuicōſū ca diſcipline dicere. Sic xp̄us luc̓..xxiiij. vocat duos de diſcipul̓tardos ⁊ ſtultos. Et apꝰ. gal.iij. diſcipulos ſuos vocat inſeſatos ⁊ ſtultos. Dicit tn̄ btūs

c