SecimūPreceptumCapitulū Ouodecimū

pͥma ꝑte. q. xij. d. qꝛ omē qd̓ eleuatur ad aliqͥd qd̓ excedit ſuaꝫnaturam. oportꝫ ꝙ diſponaturaliqͣ diſpoīcōe ad talē formamCū igͣr v̓tus natural̓ intellectuſcreati nō ſufficiat ad dei eēntiāvidendū ẜm illd̓ Ro. vi. Prā deivita et̓na: oportet ꝙ ex d̓ina Sͣtia ſuꝑaccreſcat ei v̓tus ītelligedi. Et hoc augmētū virtutis intellectiue vocamus lumē gloīe.Et ē illd̓ de quo d̓r Apoc̓. xxi. ꝙclaitas dei illuminabit eā ſcꝫ ſocietatē btōꝝ deū videnciū. Et inpſal. In lumīe tuo videbimꝰ lumē. Et ẜm hoc lumen efficimurdeiformes id ē deo ſil̓e̓s ẜm illd̓.i. Ioh̓. iij. Cū apparuei̓t ſimilesei erimꝰ huiꝰ etiā lumīs ⁊ donimagͥtudo facit ꝙ qͥs in pr̄ia plura in deo vidꝫ ꝙͣ alius. ⁊ ꝙ pluſdiligit ⁊ gaudꝫ. vn̄ vbi ſuꝑͣ di.tho. vidēciū deum vnus alio ꝑfectius vidꝫ Et hoc eit ꝑ hoc ꝙ intellectus vnius hebit maioremv̓tutē videndi deū Facultas autē vidēdi deū non ꝯpetit intellectui ꝑ naturā. ſed ꝑ lumē gloīeqd̓ intellectū ī quadā driforimtateꝫ ꝯſtituit. vn̄ intellectꝰ plꝰꝑticipas de lumīe gl̓e̓ ꝑfectiusdeū videbit plꝰ aūt ꝑticipat delumine glorie qͥ plꝰ habꝫ de caritate quā h̓ meruit. ⁊ ad patriam attulit. Quia vbi ē maiorcaritas: eſt maius deſideriumEt deſiderium quodāmō facit

deſiderātem aptū ⁊ patulū adſuſcepcōnem deſiderati. vn̄ quiplus habebit de cai̓tate ꝑfectiꝰeū videbit ⁊ beacior eit ¶¶ Sꝫq̄reres Videbit ne minimꝰ beatus oēs ſpecies ⁊ gn̓areꝝ et rōnes eaꝝ he. ibid̓ ꝙ ſic. Quia naturale deſiderii racōnalis creature eſt ad ſciendū oīa que ꝑtinent ad ꝑfectionem intellectuscreati Et hec ſunt ſpēs ⁊ gn̓a rerū ⁊ racōes eaꝝ. q̄ videbit ī deoqͥlibꝫ vidēs eēntiam d̓inā. Cognoſce̓ aūt aliqͣ ſingularia et cogitatus ⁊ facta eoꝝ nō ē de perfectiōe intellectꝰ creati. nec adhoc naturale deſiderui tendit.tamē ut ſupͣ habitū eſt in autoritate Anſel. talia etiā ꝯgnoſcemus. vnde videbit vnuſquiſqꝫcogitacōnes alterius ꝓut ipſevult. dicente grego. vniuſcuiuſqꝫ mētem ab alteriꝰ oculis corpulētia nequaꝙͣ abſcōndet dato etiā ut dicit Tho. ꝙ tūc ſolꝰdeus videretur. q̄ eſt fons ⁊ pͥncipiū tocius eſſe et veritatis itarepleret deſiderium naturale ſciendi ꝙ nihil aliud quereretur⁊ beatus eſſet. vnde dicit beatꝰAugꝰ. v. cōfeſ. Infelix homo q̄ſcit oīa iſta ſcꝫ creaturas. te autem neſcit. Beatus aūt qui teſcit. etiam ſiſta neſciat. Qui vero te ⁊ iſta nouit. non propt̓iſta beatior ſꝫ ꝓpt̓ te ſolum beatus hec ille. ¶ Sed quereres

d

e