Octauum PreceptumCapitulum Tertium

arte verborum quis iuret: deutamē q̄ ꝯſciētie teſtis ē hoc itaaccipit ſicut ille cui iuatur ītelligit. Et ꝙ illa verba intelligatur de iuramēto doloſo. patꝫ ꝑea que ſic ſubdit dupliciter reus ſit qui et nomē dei in vanūaſſuit/ ⁊ ꝓximū dolo capit Siautē ſimplicit̓ idē abſqꝫ doloiurat: tūc obligatur in foro cōſciētioſo ſolum ſcd̓m intencōeꝫiuratis nō r̓cipientis. vnde grego. xxvij. mora. humane aue̓stalia verba noſtr̄ iudicat. qualia foris ſonat. d̓ina vero iudicia talia foris audiunt. qualiaex intimis proferuntur Sꝫ talis ſine dolo iuras in foro cōtecioſo vbi intencō ignoatur obligatur ẜm ꝙ verba ꝯmuniteraccipi ſolēt. hec ille Et addit Iuramentū non debet adhibei inſi de aliqͣ rede qua aliquis firmiter certus ē ⁊ non eſt niſi cūmagna cautela adhibendumNond̓ tam ꝙ in quibuſdā caſibꝰ poſſunt aliqui iurare qͥbꝫdere non coſtat. niſi ꝑ fide. ſeucredulitatem vn̄ ingri. iiij. di.xxxiiij. di. ꝙ ſi mulier caula tuifrigiditatem mariti ipſa ⁊ ipſeiurabit de eo ꝙ nunꝙͣ commiti ſint ⁊ ſine fraude cum ſeptiamanū ꝓpinquorum Sac̓mentales enim tunc iurabūt ꝙ credūt eccleſie veā iuraſſe. Ide iuris eſt ſi ſeꝑent̓ ꝓpt̓ artitudine

mulieris. Sicut etiam in li. v.de purga. capi. xiiij. ſurare papa mādat ꝓ purgacōne cuiuſdā decam infamati. Sil̓ia hēsin Sco. ut poſt dicetur Sꝫ dubitatur quomodo debēt verbaobligatiū ītelligi. Rn̄dꝫ. Sco.q. penultima qd̓l. ſui Ad iſtuddubiūi habetur reſponſio. extrde ſpoij. ex litteiˢ vbi dicitur ſicSi alter nō intellexit qd̓ alt̓ꝓpoſuit ad cōmune verbi ītelligētiam recurratur. ⁊ cog̓aturvterqꝫ v̓ba ꝓlata in ſenſu iſtoretinere quē ſolēt recte ītelligētibus generare Et gloſa adducit illud ff. de ſupple. le. l. labor.non ex opionibꝰ ſinguloꝝ. ſꝫex cōmuni vſu loquēciū verbꝫſunt intelligenda. Addūt alijquādo v̓ba ſunt duplicia ⁊ iuras intendit in vno ſenſu ⁊rcipiēs ī alio tunc verba ml̓tiplitia aut plus p̄tendūt vnū iſtorū ſēſuū ẜm ꝯmune vſum. Autequaliter ꝑ̄tedūt vtrūqꝫ Spͥnū. tūc illiꝰ intencōī ſtandūeſt qui illum ſenſum ītellexitSi ſecūdū: tunc ſtādū eſt iudicō bonoꝝ viroꝝ qui pēſaticōiecturis ⁊ racōnibus cōdeſcēderedebēt ſaniori ⁊ purioī intēcioni. Sꝫ quid ſi qͥs falſū teſtimoniū ferrꝫ ex ignorātia factihe. tho. ibidē In teſtimomo ferendo nō debꝫ hō ꝓ c̓to aſſereqͣſi ſciens illud de qͣ certꝰ non