Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūTertiūOctauūPreceptū

qͣ diſcooꝑuit. vel nō operuit ſꝫderiſit verendaprīs. Si enī exhoc ſeq̄retur vel deriſio ſimplicis vel offenſio. qꝛ ꝓhibuit loqͥcuꝑſona ſuſpecta non debꝫ dice̓. talis hoc in inixit. qꝛ forteille iit̄nicerꝫ eū hec ille. Ad ꝓpoſitū dubiū rn̄dit tho. vbi p̄us ſic. de illis q̄ hoī ꝯmiſſa ſūt īſecreto ꝑ ꝯfeſſioneꝫ: nullo mōdebꝫ teſtimoniū ferre. quia huiuſmōi nō ſcit ut homo ſꝫ tāqͣꝫdei miniſter. Et maiꝰ eſt vniculū ſacramēti quolibꝫ hominisp̄cepto. Circa ea vero que alithomini ſb̓ ſecreto cōmittunturdiſtinguendū eſt. Quādoqꝫ eiſūt talia que ſtatim cum ad nōticiam hominis veniūt homo eamanifeſtare tenetur puta ſi ꝑtinent ad corrupconem multitudinis ſpiritualem vel corꝑaleꝫvel in graue damnū alicuius ꝑſone. vel ſi quid aliud hmōi eſt.ꝓpalare tenetur. vel teſtificādovel denunciando. Et contra hocdebitum obligari non poteſtper ſecretum ꝯmiſſum. qꝛ in hocfrāgerꝫ fidem quā alteri debet.Ruadoqꝫ vero ſūt talia q̄ quisꝓdere non tenetur. vn̄ poteſtobligari ex hoc ꝙ ſibi ſb̓ ſecreto cōmittuntur. Et tunc nullomodo tenetur ea aliqͦs ꝓdereetiā ex p̄cepto ſuꝑioris. qꝛ ẜuare fidem eſt de iure naturali. n̓laūt pōt precipi hoī cōtra id qd̓

ē de iure naturali hec tho. Sꝫ diceres ꝙͣdiu tenetur celare q̄ aliquid in cōfeſſiōe audiuit he. ſꝑ⁊ ꝓ ſemꝑ. Item q̄reres quā penā incidit qͥ archanū alicuiusꝓdit illicite he. Si qͥs publicereuelat aliqd̓ ſecretū e̓men/ iiponitur ſibi aliqͣ pēa ſcꝫ īfamiaImpoſitor eī e̓mīs cuiuſcumqꝫqd̓ ꝓbare non pōt pro calūmatore hētur. Extra de calūnia. Ettalis ē ille q̄ reuelat qd̓cūqꝫ ſecretū e̓mē qd̓ ꝓbae̓ non poteſt¶Dubitat̉ ꝯn̄ter an qͥs teneatur accuſae̓ ꝓximuhe. tho. 2. 2.q. lxviij. dr̄a eſt int̓ denūtiacōeꝫ⁊ accuſacōeꝫ. in pͥmo attedituremēdacō fris. In ſecūdo punicōcrinmis. pene aūt pn̄tis vite nōꝑ ſe expetutur quia nō ē h̓ vltimum retribucōīs tēpꝰ. Sꝫ inꝙͣtum ſunt medicinales ꝯferētes vel ad emēdacōem perſonepeccatis vel ad bonū reipublicecuius qͥēs ꝓcua̓tur ꝑ punicōeꝫpeccatiū. quoꝝ pͥmū intediturin denutiacōe Secūdū aūt ꝓp̓eꝑtinet ad accuſacōeꝫ. Et ideo ſicine fueit tale qd̓ v̓gat ī det̓mētu reipublice: tētur hō ad accuſacōeꝫ dumo ſufficiēt̓ poſſit ꝓbae̓ qd̓ ꝑtinꝫ ad offituū accuſatōis. puta cū pcc̄m alicuiꝰ vgitī multitudīs corruptelā corꝑalē ſiue ſpūalē. ſi aūt nō fuei̓t tale pcc̄m qd̓ ī multitudīeꝫ redūdet vel etiā ſi ſuffitiēte ꝓbacōeꝫ

c

d