Capitulum SecūdumOctauūPreceptū
eſt pcc̄ꝫ ex ẜmone vane laudiſalteri exhibitū intencōe placēdi Dubitat qn̄ adulacō ſit peccatū moͣrle. vel nō Rn̄dꝫ id̓ ibide. Quedā adulacō eſt que fit īfouendo pccorem in pccō. hec ēſemꝑ morſe peccatū. Quedā vero ſit intencōe ut ꝓſit alicui. ⁊nulli obſit. ⁊ hec eſt veīale peccatum. Queda vero eſt. q̄ fit exſola intencōe placēdi: nō ut ꝓſit vel obſit. ⁊ hec aliqn̄ veīalepcc̄in ē aliqn̄ morle Ruādo emīſit ex aīmi leuitate: veniale eſtQuādo vero ſit ex ꝯſuetudineducēte in ꝯtēptū ⁊ libidieꝫ morleꝫ: tunc eſt morle hec ille. hocviciū xp̄s maxīe fugit. vn̄ glōſuꝑ illo math̓. xxi. relictis illisabijt foras ex ciuitate. qꝛ pauꝑ erat nulli adulatꝰ. nullū in tāta ciuitate inuenit hoſpite. ſedapd̓ lazaꝝ receptꝰ ē Et apoſtol9. i. teſſ. ij. neqꝫ aliqn̄ fumiꝰ inſermone adulacōis. ſic̄ vos ſcitis. nec occaſione auaritie deusteſtis e. ¶ Eſt aūt adulacōnisvicium deteſt andū multipliciter. Primio. qꝛ adulator nutrixeſt dyaboli. lactās dyaboli filios lacte adulacōnis Tren. iiij.lamie nudauer̄t manias. lactauerūt catulos ſuos. lamīa ei d̓rqͣſi lamiā ſuis fetibꝰ crudelior.qꝛ eos lamat quos vid̓r lactae̓.ſic adulator que mulcꝫ laudando in pccō laniat ī ꝑtināfia. Se
cudo eſt locuſta. q̄ eſtate ꝓſpitatis canit. ⁊ hyeme adu̓ſitatiˢſilet. Ecci. xiij. diues locutus eet oēs tacuerūt. ⁊ v̓bū eiꝰ vſqꝫad nubes ꝑducēt. pauꝑ locutꝰeſt ⁊ dicent. quis eſt h̓ Tercōſunt adulatoe̓s ſyrene ẜm boecium vſqꝫ ad ext̓mimū dulcevoce. ſꝫ obſtructis auribꝫ fugiende. Qꝛͣto ſunt lotoes capituper oleum psͣ. Corripiet me iuſtus mnmīa ⁊ increꝑabit me oſeum aut pccoris nō impingͣuetcaput meū. Qn̓to ſunt ſac̓dotes dyaboli hoīes viuos ſepelientes. vn̄ gre. ſuꝑ illo Math̓viij. dimitte mortuos ſepeliremortuos ſuos. mortui mortuos ſepeliunt cū pccōr pcc̄ōremaggere adulacōis p̄mit. ꝓpt̓ illa xp̄s ait Luce. vi. ve vobis. cūbenedixerit vob̓ homines glōmagna pars pene eſt peccatōiſua ſcelea nō argui. ſꝫ inſuꝑ qͣſibene geſta laudari Et ſuꝑ illd̓psͣ. Deus in adiutorium meumintēde dicit Auguſt. plꝰ nocetlingua adulatoris. ꝙ manus ꝑſecutoris. yſai. iij. Popule meus qui te beatum dicunt ipſi tedecipiunt. ¶ Dubitatur qualeremediū ſit adhibēdū adulacioni. Rieſpōdet Alexāder vbi pͥus.ꝙ triplex ſpēalit̓ vnum intra ꝓprie fragilitatis ꝯſideracō q̄ hominē ꝑſcē hūiliat. vn̄ Tren. iij.Ego vix videns pauꝑtatē mea