CapitulūSeptimū PreceptūNonū
maxīe qͣſſauit. nauta aūt eiusnauiculā ī naui pēdete rege̓ volēs cū nauicula fune fracto inmare ferebatur. die tercō veītep̄s cū qͣſſata naui iinſulā hoſticam vbi celebrauit ꝓ nautaque putauit ſb̓merſū Reꝑataqꝫ naui. tāde veīt ad rōnū pͥortu. vbi nautā ābulāte vides. q̄ſiuit quo euaſiſſꝫ. Rn̄dit ille.Cū nauicula repleta eſſꝫ aquaibi maſi. q̄ euerſa. carme ſuꝑſedi ꝓut potui. Cūqꝫ poſt diesqn̄qꝫ famē ⁊ laboe̓ fūditus deficere: vidi quēdā mihi paneporrigentē. qͥ cōfortatus. vidinaue trāſenteꝫ. q̄ me hūc aduēxit. Ruo intellexit ep̄s eādē diem̄ fuiſſe ſue celebrcōis ¶Quoad terciū principale An ſuffragia fcā ꝑ peccatores valeat defūctis Nond̓ prio ſcd̓ꝫ tho. vbipriꝰ ꝙ tria ſūt que faciunt oꝑaviuoꝝ velut cane quedam adaīas defunctoꝝ ꝑuenie̓ Primiūeſt caritatis vnio Secūdū eſtfacientis ſeu ſatiſfatientis inteco Tertui eſt obſecratis oracōDe prīo ptꝫ. qꝛ caitas q̄ eſt viculū vnies mēbra eccīe non ſolū ſe ad viuos extedit: ſꝫ etiamad defūctos. q̄ in caitate deceſſert. qꝛ caitas ē vitā q̄ ꝑ mortecorꝑis riō finitur ẜm illd̓. i. corn̄. xiij. Caritas nunꝙͣ excidit.Idcircō etiā amicitia ⁊ ſocietad̓ina inter bonos in caritate fir-
mata ⁊ fundata ꝑ mortem nōdeſinit. ſꝫ manet inter viuos ⁊mortuos in dn̄o⁊ ſimilit̓ intermortuos in dn̄o int̓ ſe hec caritatis vino facit aliqͦ mō oniacōmuia int̓ hn̄tes eius ſotietate. ita ut in patria quilibꝫ gaudeat de boīs alteriꝰ ſingulis Etin via quilibꝫ deuotus gaudetde ſingulis vere boīs ꝓximi Etin purgatorio q̄libꝫ aīa de boīalteriꝰ. de quibꝫ ponitur articūScoꝝ ꝯmuniōeꝫ. ȳmo plꝰhabēs de cai̓tate. de bonis certiˢaltei factis amplius gaudꝫ ⁊gratulatur ſcd̓m interioreꝫ cōſolacōeꝫ ⁊ delectaciōeꝫ ꝙ gaudeat alius qui minorem habetcaītatē. ⁊ cui illud certū bonūieſt. De ſecundo videlicꝫ de ſatiſfatiētis intencōe ptꝫ qꝛ mortui in memorijs hoīm viuunt.vn̄ ſicut viuꝰ vnus pro alio inſotietate ciuili ſatiſfacere pōtut ptꝫ in debitoribus. Sic inlociētate caitatis apud deumvnꝰ ꝑ intencōeꝫ altei pōt darebona ſua ſatiſfactōia. inꝙͣ tumtalia. ſiue ſit viuꝰ ſiue defūctꝰDe tercō vicꝫ de obſecrātis affectōe ſeu or̄oe ptꝫ. qꝛ ꝑ viamor̄onis aliqͥs alterint̓dū impetrat pͥma graꝫ. licꝫ nō mereat̉.peccatores etiā deꝰ qn̄qꝫ auditqn̄ ſcilicet petut aliqͥd deo acceptum. qꝛ deꝰ non ſolū iuſtiˢſꝫ eciam peccatoībus bona ſua
S