CapitulūQuītumSeptimū Preceptum

Tercō pn̓cipalit̓ idē fiei̓ pōt exꝑte vedētis. vicꝫ rōne ẜuicij qd̓cir eā fecit. vel officij qd̓ cirͣ er̄hꝫ. ⁊ hac rōne collcores hoſpitu. capſores. inſtitores. caupones. peneſtici. ⁊ qͥcūqꝫ ſtacōnarij. pn̄t rem etiā nullomo domutata nec in ſe nec in eſtimacōe hoīm vendere cariꝰ ꝙ emērūt. ⁊ hoc ꝓpt̓ ſumptꝰ. laboe̓s.induſtrias. curas. ꝑicula. ⁊ alias occupacōes racōnabiles. ⁊multo plus q̄ adducut res a logmqͦ. Racō ē qꝛ i. cor̓. iij. vnuſqͥſqꝫ recipiet mercedē ẜm ſuūꝓp̓um labore. Eadē enī ratio ede mercatore. ſic̄ de alio laboratore. ꝙ ſibi merces det̉ ꝓ ſuis.labore. induſtria. cura. ⁊ ſimilibꝫ ¶ n̄ ta ẜm d̓ina ꝙ natualē lege illicitum reputatur ſi inemptiōe ⁊ vedicōe non ſit eqͥlitas iuſtitie ẜuata ſcient̓ Et ille qui plus hꝫ poſtꝙͣmnotuerit ſibi illd̓ tenetur recōpenſare ei qͥ damficatus ē ſi ſit noͣbile dānū. Quod dico. qꝛ iuſtūpreciū reꝝ qn̄qꝫ non ē punctualiter determinatū. ſꝫ magisquadam eſtīatione cōſiſtit. itaꝙ modica additio vel minuconon videtur tollere equalitatem iuſtitie. ut tho. dicit. Et addit ſcotus. ꝙ quando cōmutates penſata neceſſitate mutua.reputant hincinde equiuaſesdare ⁊ accipere. ita ꝙ vt̓qꝫ cō

putat tantum dare qnͣtum recipit. ⁊ econuerſo reciꝑe qnͣtudat. ſi tunc aliquod modicūdeficit ab indiuiduali equalitate non erit imuſtitia reputāda. qꝛ quādo ex tali eſtimacōede dacione ⁊ recepcione equiualentis mutuo ſunt contenti.tunc mutuo ſibi volūt remittere veriſimilit̓ ſi in aliquo deficiunt ab illa iuſtitia reqͥſita. Etſic iſtorū cōtractuū quemlibꝫco cōmittatur aliqua donaciocōdicionalis. Vt ſi aliquid ſitamplius in redata. Veruptn̄ ſi aliquis multū īdigerꝫ dere aliqua ⁊ alius ledatur ſi eacareat. ⁊ per magnam inſtanciam ille inducitur ad vendendum rem ſuam: vel ad ꝑmutadum ꝓ re alterius tunc cū poſſit ſe cōſeruare indenem erit incaſu tali. iuſtū p retiū nō reſpitiendo ſolum ad rem que veditur: ſed eciam ad damnum qd̓venditor ex vendicōe incurritEt ſic licite pōt aliquid cariusvedi ꝙͣ valeat ẜm ſe. ꝙ uis nōvendatur plus ꝙ valeat hn̄tiSi vero aliquis multū iuuetur ex re alteriꝰ quā accepit Ille vero qui vendidit non dāmficetur caredo re iſta. non debeteam ſuperuendere/ quia vtilitas que alteri accreſcit non ēex vendicione. ſed ex conditione ementis. nullus autē debet

Z

h