CapitulūSeptimū PreceptūTerciū

dignus non eſt quo veſcitur.p ¶ Propinquitas etiam ẜm augꝰ. li. primo de doctrina xp̄iana. dꝫ inſpici. qꝛ illi qui ſūt nōbis magis cōiuncti. quaſi quadā ſorte nob̓ obueniūt ut eismagis prouidere debeamꝰ/ vtilitas etiam inſpitienda ē. queexpectat a ꝑſona cui ſubuenitur. vel ab eis data eſt. p̄ dicatoribꝫ nāqꝫ ⁊ p̄latis ex debitoſubuenitur. Vn̄ ſacerdotibus⁊ ph̓is annona olim dabat̉de publico. qꝛ multitudo ſapietum ſanitas eſt orbis terrarūſap. vi. Et leuite etiā nutriebatur de boīs coībꝰ ut ptꝫ leuit̓.in multis locis. Magis autēpredicatōi ſubuemiēdū ē Vnde. i. Cor. ix. nō alligabis osboius trituratis d̓o dic̄. tho.vbi pus in ſūma. ꝙ circa hec ēdiſcrecōis racō adhibēdā. ẜmꝯuictiōis dram. ſanctitatis. etvtilitatis. TCui aūt magis ſitdanda elemoſina ⁊ plꝰ benefatiendū. dicit tho. in. iiij. Vbiprius non eſt faciſe determīare ꝓpter multas diuerſitatesboni ⁊ nccarij. ut dic ph̓us. ix.et hicō. Tamen hoc ē tenend̓.ꝙ ſemꝑ magis eſt reddendūdebitu ꝙ benefitiū impendēdūut ip̄e ph̓us ibidē dicit. n̄ ex ꝑte altera aſſit maior boītas velnccitas. ⁊ ideo ꝑentibꝰ ⁊ ꝓpinquis ⁊ benefactoribꝰ ⁊ eis a

quibꝰ ſpūalia accipit. magisdꝫ hō elemoſinā facere ſi indigeat Et ceteris ꝑibus. meliōibus magis. ⁊ magis indigetibꝰ Et ſic ẜm hās tres cōditiones dꝫ gradus in elemoſinacōſtitui. ſcꝫ ẜm nccarui. honeſtu. ⁊ debitum. Aſſignare aūtin ſingulis qn̄ vnū altei preferatur eſt impoſſibile. qꝛ ſingulares co dicōes que attedendeſūt. ſunt infinite. ⁊ non cadūtſub arte. de hijs aūt vnctō docet. ⁊ prudētie cōſiliū hec tho.¶ ¶ Tercō principaliter videndū ē de elemoſina ſpūali. qutdicit tho. in ſūma vbi pͥus. eſtſeptuplex Et ſūt docere ignorate. coij defectū intellectō ſpeculatim Cōſule̓ dubitati. cōtidefectū intellectꝰ prͣctici. Corrigere peccatem. cōtra mordinata volūtate ꝓximi. Remittere offendenti inꝙͣ tum ꝓxmiupeccat in nos Conſolai triſtēcon paſſionem appetitiue ꝑtinit̉ qͣs maxmīa ē triſtitia. Portare oneroſos ⁊ graues. cōtr̄ſequela pcc̄i. Ex inordinato eiactu grauatur ei cōuiuētes etiam preter peccatis intecōnemẜm illud Ro. vi. Debemus nofirmiores infirmitates alioꝝportare. ȳmo non ſolū talesẜm ꝙ infirmi ſunt graues exīordinatis actibꝫ. ſꝫ etiā q̄libeteoꝝ onera ſūt ſupportādaẜm