Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Septimum PreceptumCapitulumTertium

Snon ſimpliciter. ſꝫ ſine quibucōueniēter vita trāſigi nō pōtẜm ſtatum ⁊ cōdicōem ꝑſonepprie ⁊ aliaꝝ perſonaꝝ quaꝝcura ei incubit. Et tunc q̄ vltrahec ncc̄ia ſunt dicutur ſuꝑfluavn̄ qn̄ quis talia hꝫ ſuperfluaiſta ẜm armicanū ſub p̄ceptotenet̉ diſtribuere ī elemoſinapauperū. a in alios pros vſusquod ſi qͥs non facit: tranſgreditur mandatum dei. ⁊ peccatmorliter. Qd̓ pꝫ qꝛ luc̄. xi. dic̄.xp̄s Qd̓ ſuꝑe date in elemoſina ⁊ ecce oīa mūda ſunt vobiEt loquitur p̄ceptiue. Id̓o criſtus ad ignem eternū ꝯdenateos qui eſuriētes non pauer̄i⁊ ita de alijs Math̓. xxv. qd̓non diceretur niſi elemo ſinadare caderꝫ ſub p̄cepto. ⁊ nōdenccio niſi in caſu neceſſitatiſ.igitur de ſuperfluo. Idem vultbtus Ioh̓es in. iij. ca. pͥme vbinon ſolum affirmat: ſꝫ etiā ꝓbat ꝙ q̄ in reſeruacōne diuiciarum ſuperfluaꝝ claudunt viſcera pietatis neceſſitate pacientibus peccat morlit̓: qꝛ dicitꝙ caitas dei nō manꝫ in eis. eoꝙ nō diligūt ꝓximum opere⁊ veītatelꝫ tm̄ verbo ⁊ lingua.Item ꝓbat tho. 2. 2. q. lxvi. idēſic ea que ſunt Iuris humaninon pn̄t derogare iuri naturali vel diuino. ſꝫ ẜm naturalē ordinem ex diuina ꝓuidentia in

ſtitutū. res inferiores ſūt ordinate ad hoc ut ex eis ſubueīatur hoīm neceſſitati. Et ideo ꝑreꝝ diuiſiōēꝫ ⁊ appropriacōeꝫde iure humano ꝓcedente nōimpeditur quin hoīs ncc̄itatiſit ſubueniendū ex hmōi rebꝰEt ideo res quās aliqui ſuꝑhabūdanter hn̄t. ex naturali iue̓debentur pauꝑm ſuſtentacōi Item de iſtis qui ſuꝑflua diuitiaꝝ ꝯgregant dic̄ Augꝰ. li.de decē cordis. Seruat tibi prtuus. ẜuas tu filijs tuis. Sexuant filij tui filijs ſuis. ⁊ nullꝰeſt ſeruaturus p̄ceptum dei.Quare illi nō ẜuas oīa. qui te⁊ alios fecit ex nihilo. neqꝫ eimeliꝰ cōmittis primoniū tuūfilijs tuis ꝙ creatōi tuo. hec ilſe Veꝝ qꝛ patres dicūt ſe excuſando tꝑalia ſe retinere amorefilioꝝ. qͥbꝰ ꝓuidere volūt. vbitn̄ auaritia ſepe eſt in cauſa Idcirco ſubdit Augꝰ. Amittat amator ſiue ẜuator diuītiaꝝ filiū ſuū. tunc vtiqꝫ ſi ꝓpt̓ filiumẜuabat mittꝫ poſt illū ꝑte ſuaquare illam tenꝫ in ſeculo ⁊ reliqͥt filiū ab animo: r̓dde illi qd̓ſuum eredde illi qd̓ ẜuabas ſiꝓpt̓ ipſū ſic agebas. mortuꝰreceſſit ad deū. ꝑs illius deturpauꝑibꝰ Illi enī detur ad quēꝑrexit qui ⁊ dixit qd̓ vni ex miminis meis feciſtis. mͥ feciſtis.videte fres quia mendatium