Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Capitulumυινu PreceptumPrimum

95 139qꝛ putat̉ ꝯſolacōes veras diuicias cōlerre. ⁊ virtutum diuicias triſticias facere. contra illud xp̄i Ioh̓. xvi. In me pacemhabeatis. in mundo p̄ſſurā habebitis. Et math̓. xix. Omnisqͣ reliqͥrit domū. vel fratres. a̓ſorores. aut patre. aut matre.a vxorem. aut filios. a̓ agros.ꝓpter nomē meū. cetuplum accipiet ⁊ vitā eternam poſlidebit. Caritatem diuicijs traditquia vbi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi ē⁊ cor tuū Math̓. vi. Q Qintofacit ad deteſtacōnem auaicieꝙ inter īfirmitates ſpūaſes ipſa vna ē de peioribꝫ. Vn̄ Ecc̄..v. ē infirmitas peſſiā quā vidiſb̓ſole: diuitie coẜuate ī malūdn̄i ſui. ꝑeut ei ī afflictōe peſſiāmeito dicit peſſiā qꝛ infirmitaˢmaſa eſt debilitas corꝑis. ſedhec in bonū cedit aīe. Eſt infirmitas peior pcc̄m veīale ⁊ quedam morlia. qꝛ aīam vulnerātꝓpter que vulnera xp̄m medicum venire oportuit. Sed auaritia eſt infirmitatū peſſima q̄ad plua. ſicut ⁊ īfirmitas magna corporis. Primo qꝛ diuturna. eo ꝙ materia vix perfecteeuacuatur. ut ptꝫ in diuite iuuene q̄ noluit relinqͣre omniaSecūdo qꝛ continua. Ecc. iiij.vnꝰ ē ⁊ ſecūd̓ non hꝫ. non filiū.nō fratre. ⁊ tn̄ laborare nō ceſſat. Tercō qꝛ acerbe affligitī

retinendo grauiꝰ in acq̄rendo.grauiſſime vero in amittedo .i.thi. vi. Radix oīm maloꝝ ē cūpiditas. Et ſtatim ſeqͥtur. quaquidā appetētes errauer̄t a fide. ⁊ inſerūt ſe multis doloribꝰQuarto qꝛ peſtis eſt vniu̓ſal̓nam iuuenes ⁊ ſenes diuites ⁊pauꝑes īfirmos ⁊ ſanos. ſtultos ⁊ ſapiētes. clericos inficit⁊ ſeculares. non ſic aūt eſt deluxuria. Vn̄ ſere. vi. Aminorevſqꝫ ad maiorē omēs ſtudentauaicie. ⁊ aꝓpheta vſqꝫ ad ſacerdotem. cūcti faciūt dolū. Seneca. Quid ſtulciꝰ ꝙ deficiente yia viaticum augere. Quinto quia celeſtis medicus hacinfirmitate ad mortē quaſi iudicauit. Mathei. xix. dicensAmen dico vob̓ qꝛ diues difficile intrat in r̓gnū celoꝝ. Sexto qꝛ hec auaicia exꝑtiſſimo ⁊potentiſſimo medico acura abſtulit vnū infirmū. iudā vicꝫ.Septimo qꝛ celeſtē medicumirriſit. ⁊ ad vltimū interfecit.Vnde luc. xv. Audiebat verbahec phariſei qui auaī erat. ⁊ irridebat eū. Octauo qꝛ hec infirmitas minis varia eſt. ut ꝑitiſſimi aīaꝝ medici vix ea ꝯgnoſcant ut ptꝫ in vſurarijs contractibꝫ. ſymonijs. ⁊ mercacōibꝰCōt enim inuecōes ⁊ modosinuenit hūana malicia in ac qͥrēdo tꝑalia ⁊cͣ. Vnde gene. xx.