Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūQuītumPreceptuSextu

Sūt aūt effectuū d̓inoꝝ duogenera quidam qui nullo mōpn̄t conriari volūtati. ut eē. viuere. ⁊ intelligere. ⁊ talia ſūtomībꝰ etiā appetibilia. Etut deꝰ eſt taliū effectuū autoretia nō pōt odiri. Alij ſunt effectꝰ dei qui repugnat mordinate volūtati ſcꝫ inflicto pene.⁊ cohibicō p̄cc̄oꝝ ꝑ lege d̓marepugnante voluntati p̄cc̄oꝝEt ꝙͣ tum ad tales effcus deupōt odiri ab aliqͥbꝰ. inꝙͣtumvicꝫ deū app̄henditur. ut pccōrū ꝓhibitor ⁊ penaꝝ inflictor Secūdo dubitat̉ an odiud̓i ſit grauiſſimū p̄cc̄oꝝ ſimpliciter. he. ẜm tho. ibid̓ ꝙ ſic. qn̄eſt deliberatū. racō. qꝛ oꝑtimooppoitur peſſimūꝑ ph̓m. viij.ethi. Sꝫ amori dei q̄ eſt optiniuopponit̉ odiū dei. deo cūprimū ſit optimū. Secundūeſt peſſimū. ȳmo odium dei exdeliberatione eſt maxime peccatum in ſpm̄ſāctu ẜm ꝙ p̄ccmīſpirituſāctu noīat aliquodgenꝰ ſpāle pcci no tn̄ cōputatur int̓ ſpes pcc̄i in ſpmn̄ſanctuqꝛ genea̓liter inuenit̉ in omīſpe pcc̄i in ſpm̄ſanctum. vndeodiū dei maiꝰ p̄ccm̄ ē infidelitatis pccō. qꝛ ex eo orit̉. ut effectꝰ ex ca. Dubitatur. iij. qpoſſimꝰ ⁊ debeamꝰ odire. he.ẜm tho. ibidē. licꝫ odio hre illud qd̓ a dyabolo deiuatur. ut

pcc̄m. ⁊ oē illd̓ qd̓ ꝑtinet addefectū d̓ine iuſticie. ⁊ qͥcquida deo abducit nos ẜm ꝙ a d̓oabducit Sꝫ naturam fratris.graciā. ⁊ huiuſmoī cum ſint adeo ſine pccō nō poſſumꝰ odieDe pͥmo d̓r luc̄. xiiij. Si qͥs vennt ad me ⁊ nō odit pr̄em autnir̄em: nō pōt eē meꝰ diſcipulus. et Roͣ .i. detrctores d̓o odibiles. de ſecūdo. i. Ioh̓. ij. qͥ frēmſuū odit. in tenebris e. ſꝫ ſūmacautela ẜm greg̓. ibi vidēda ēne ſb̓ veſte boni odij. ſe occultetodiū frīs. Quo ad tercui.vtꝝ pccōres ſeodiat. he. ꝙ ſicvn̄ psͣ. Qui diligit iniqͥtatem.odit aīaꝫ ſuā. ꝓ cuiꝰ intellectunōt h̓ tho. 2. 2. q. xxv. Vbi q̄rit Vtꝝ peccatores ſe diligātAmare ſeip̄m: Vno modo/ cōeeſt omnibꝰ. Alio inopropumeſt bonoꝝ. Tercō mō ꝓpriuemaloꝝ. Rd̓ ei aliquis amet idqd̓ ſeipſū eſſe exiſtimat hoc cōmune eſt oībꝫ. Hoc aūt d̓r eēaliqͥd duplicit̓. Vno mō ẜmſb̓ſtatiā ſua ⁊ naturam. Et ẜmhoc oēs eſtimat bonum cōe ſeeſſe illud qd̓ ſunt. ſcꝫ ex aīa etcorꝑe cōpoſitos. Et ſic etiamomēs homines boni et mali diligunt ſeipſos inꝙͣ tum diliguntſui ipſoꝝ cōſeruacōnem. Aliomod̓r eſſe hō aliquid ẜm pricipalitatem. Sicut princeptciuitatis dicitur eſſe ciuitas

d