Secundum PreceptumCapitulū Secundum

non aūt ſic ꝑ omnia de iſto qͣdeliberae̓ obmittit nō ex cōtēptu ſed ex negligētia. Si autēnō adu̓tat aliquis ſe iurare falſum. nec falſum eſſe qd̓ aſſerit.tūc nō videtur habere ītencōnem iurādi niſi ex habitu male introducto forte iurarꝫ. id̓oa crimine periurij excuſatur.Sicut cū qͥs iurat in cōmui ẜmone nō aduertens quemuocet ⁊ ad quid. ſed ex quadamꝯſuetudine mala. aut alia furrep̄cōne maſa iurat. tūc nō peccat mnorliter. ſed appropiquatad morle. ¶ Quarto periuratquis ioco falſū ſciēter cōfirmado ⁊ mnorliter peccat vnde dic̄.ſcus tho. vbi priꝰ. ꝙ ille q̄ iocole periuat. nō euitat d̓ina ijreuerēciā. ſed quo ad aliquidadauget eam. magnū enī eſt⁊ maior irreuerentiā dei cū inioco aſſumitur teſtimoniū falſitatis ꝙ ex aliqua neceſſitatehoīs. Et ſicut hō non euitat diuina ir reuerentiam ſic nec peccatum morſe. ¶¶ Qn̓to ꝑiurat⁊ peccat morliter qui iurat aliqd̓ verū quod tn̄ credit falſū.qꝛ iurādo mētitur ⁊ fallere intendit mediāte iuramento ⁊ ītendit illud qd̓ credit falſumcōfirmare mediate iuramēto⁊ ꝑ teſtimoniū d̓inum. Exēpligͣtia mercator hꝫ duo dolia viin ad vedendū. in vno ſcit cor-

ruptū vniū eē in alio ſanū ſeda caſu trāſponuntur vaſa iſtaSi igitur mercator intenditamboī eqͣli precō vendere ⁊ exerrore iua̓t ꝙ in. a. dolio ſit ſanum vnium in quo in veritateita eſt. ſꝫ mercator putat ſolūſanu vniū eſſe in. b. dolio. veꝝiurādo periurus eſt. qꝛ mētit⁊ con cor loqͥtur. Sexto periurat qui dubitat an ſit verumqd̓ iurat ⁊ tn̄ dicit ſe ſcire ꝙ verū ſit. Et ſi hoc ex deliberacōne⁊ ex ꝓpoſito facit / ē morle peccatū ⁊ maiꝰ ſi eſt ſolēniſatumRatio eſt qꝛ talis iurat ſe ſcirecertū eſſe ẜmonē ſic eſſe ⁊ hoceſt mēdatiū/ qꝛ non ſcit ſic eſſe.ſꝫ dubitat / eſt ergo mēdatiummamēto firtum. Scita īgiturꝓ ſcitis pōt quis iurare Credita ſolum ꝓ creditis ⁊ dubia ꝓdubijs debꝫ quis iurare vel tacere. Septio periurat ille quifalſū iurat qd̓ credit eſſe verūlicet nō tam grauiter peccet ſicut quitus cū ille non intēdatfallere ſic̄ quitus. nec intēdatmēdoſe ꝑ nomē dei teſtimomūeius inducere non tn̄ ē a pccōimimunis Quia ut dic̄. boue.ſuꝑ. iij. diſ. xxxix. Quauis tai̓non ꝯtemnat veītatem ex certa ſciētiā adducēdo eam ī teſtimoniū falſitatis ꝯtemnit tamex ipſa temeitate. adeo enī nome dei t̓ribile ē ⁊ venerabile