Pr uPreceptumCapitulum Duodecimū

Pr uqͥd habes qd̓ non accepiſti. ſiaūt accepiſti quare gloriaisquaſi non accepeis. Secūdoꝙͣ tu ad hoc. ꝙ aliqͥs de bonisſuis ſe iactat. ꝯtrͣ illd̓ iob. xxi.ſi oſculatus ſum manum mea.in manu operaco. in oſculo vero intelligitur laudacō. vndeoſculū manus ē laudacō ꝓprieoperacōnis. Cercō qꝛ de bonisſuis deo gras nō agit id̓o ingͣtus dicitur vulgaiter non agnoſcere benefitium. vnde gre.non eſt dignꝰ dadis. qui nonagit gratias de datis. ¶¶ Secūda ſpēties ſuꝑbie ēcū qͥs bonū qd̓ habꝫ ab alio de gratiacognoſcit ⁊ fatetur ſe ab aliohabere. ſed putat ſibi hoc debitu fuiſſe ⁊ ꝓ meritis recepiſſeExcellētiꝰ enī eſt aliquid habere ab alio ex meritis ſuis. ꝙmere de gratia Cū ergo hō ꝓpt̓amore proprie excellētie mouetur ad eſtimādum illud bonu̓m qd̓ ab alio habꝫ de gratiahr̄e ſe ab eo meritis proprijsut ſi famulū habes ſuo laborevix merentem caltios. qͥ datisſibi tunica ⁊ caligis ⁊ calcijs.putarꝫ hec ſe bene meruiſſe. hoceſt ſuꝑbire ꝯtra deū vel hoīemScire autē debes ꝙ quicqͥdhabes. a deo habes .i. corn. xij.deus opeatur omnia in oībusymo deus in omni actione nr̄apn̓cipalius ꝯcurrit. Sꝫ dicis.

diuitias ⁊ ſciētiaꝫ ſtudio ⁊ labore ꝓprio acqͣſiui. quo ergo adeo heō. Rn̄tur ꝙ deꝰ tibi manus cōtulit̓ pedes ⁊cͣ ⁊ intellectus tui induſtria. Et hoc eſtpriniū qd̓ habes ſed a deo. hecaūt oīa velut pena mortuā manū ſcriptoris non rca nihil feciſſent ad tuā ſciētiam. aut addiuitias tuas niſi ſūmꝰ artifexeſſe ⁊ intelligere tibi dediſſet ⁊conſeruaſſꝫ ⁊ hec ſūt principaliſſima ⁊ ſine noſtra induſtria⁊ mmimediate a deo. vnde luce.xvij. Cū omnia feceritis q̄ precepta ſunt vobis dicite. ſeruivtiles ſumus. qd̓ debuimꝰ facere fecimus. ⁊ meito inutiſes. ꝙꝛnihil deo proficimus. ſed nob̓ex ſua bonitate. meito qd̓ facere debuimus ⁊cͣ qꝛ dei veiſſimeſerui ſumꝰ. creacōe racōe cuiꝰomnia nr̄a ſibi debemus. plusſi poſſibile eēt tenemur ex cōſuacōne. ampſius ex redepcōe⁊cͣ. dicit etiā alexāder de halisin ſūma. credere ſe hr̄e bonumꝓ meritis inꝙͣtum credit ſe qͦseſſe cauſam principalem meritorum illoꝝ deū vero ſecundaria eſt pcc̄m̄ ⁊ ſuꝑbia. Similiter cū ſe credit habere bonuma deo ꝓ meritis inꝙͣtum ſe ponit cam ſecūdaria tanꝙͣ ex merito ꝯdigni illud tribuentemeſt ſccūda ſpēs. Credere autēſe habere aliqd̓ bonū ꝓ meitis

k