Epicurei aūt qꝛ naturā humanā in beſtialēdetorq̄bant nec aliqͥd porro meliꝰ aūt diniꝰponebat in hoīe. dixerūt ꝯſequēt̓ paſſioēsoēs eſſe pulchras et optimas. Ita enim debeſtijs iā dixiꝰ Ceteꝝ ariſtotiles qͣſi mediūiter ꝑgens negauit paſſiones oēs bonaseſſe qꝛ multe ꝑueniūt et inpediunt rationēnegauit nichilominꝰ oēs iudicandas eſſemalas et turpes. Eas videlicꝫ q̄rōē regerēt̉Puto ꝙ ex iſtis facile eſt elicere r̓gulā gn̓a-lē de morali bonitate. vel malitia paſſionūdum enī paſſioēs regidebent rōe nec regūt̉ille tūc iudicāde ſūt aut crimiālit̓. aut venia-liter male. Nā ſēſualitas in hoīe ꝑticipat devolūtario in hoc ꝙ ordinata eſt audire rōeꝫquā du renuit audire peccat et turpis eſtBruta vero nullā cū hoc mō hn̄t cūrōe colli-gatiā nec ordinatā eſt eoꝝ brutalitas ob-tꝑare rōi ꝯiūcte quā nō habent. Sed oriturdifficultas de pueris et fatuis non hn̄tibusvſūrōnis p̄mitꝰ inſtitute. intātū ſūt ſui mo-tus illi paſſionales turpes nō hn̄tes modūſpecie vel ordinē qualē huāne nature poſtulaſſet integͥtas. ita ut veꝝ ſit iuxͣhāc ꝯſidea̓cōne ꝙ neō viuēs eſt ſine pcc̄o ſuꝑ terrametiā infans vmiꝰ diei. Solus xp̄s poſtpcc̄mpini hoīs ſicut habuit innocētiā originalemSE