ꝯcupiſcibilis. alia d̓r iraſcibil̓. qͣꝝ diſtinctōſuitur ex obiectis. Nā vis ꝯcupiſcibil̓ reſpicit bonū vel malū non ſb̓ rōe aliqͣ difficultatis aut arduitatis. ſꝫ qm̄ multa ſuꝑueniuntnata inpedire ꝯcupiſcibilē in ſua inclinacōevel tēdentia ad qͥetē circa bonū. Et in odiofuga vel inqͥetacōe circa malū. Hīc data eſtei tanꝙͣ ꝓpugnatx̓ ip̄a virtus iraſcibil̓ q̄ tēdit in bonū adipiſcēdū vel malū depellēdūqͣle nullū in deo reꝑitur. I deo nec iraſcibilēhabet vllamConſideratio quita de numero ⁊ ſufficientia paſſionum et qͣre paſſio ire nonhabet cōtrariumAſſionū numerꝰ ⁊ ſufficientia fuītur tā a ſb̓iecto ꝙ ab obiecto visitaqꝫ ꝯcupiſcibil̓ l̓ reſpicit bonūcōmodi abſolute et ſic cauſaturamor vel libido qͥ vel eſt coaptacō l̓ inclina-tio q̄dam ad bonū ꝯmodi vel reſpicit illudut abſens ⁊ ſic cauſat̉ deſideriū ⁊ ꝯcupiſcētiaſeu cupido vel cupiditas qͣſi ſatagens illudadipiſci. Velreſpicit bonū ꝯmodi vt iā adep-tum ⁊ ſic cauſatur deiectacō vel leticia vel voluptas. dicēdū qͦꝫ eſt ꝓportionalit̓ det̓busalijs paſſionibꝫ reſꝑcū mali ſeu incōmodiquale ſi apprehēdit abſolute ſic eſt odium
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten