Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

liber.Capitulū.Iecūdus.

lyi.

clamantium voces ī aere. Cauecaue. ⁊ alius rn̄debat. Quid cauebo. et primus. Vineam petririchardi ne leſeris. Sopita ergo poſtmodum tempeſtate ſolavinea petri richardi īmunis ēreperta a leſua̓. Ea̓t aūt petrꝰrichardꝰ ſic enim binomius dicebat̉ vſua̓cius peſſimꝰ ⁊ obnoxius multis mal̓. Ex quo cōſiderandum eſt ꝙ in coītatu ſpūumnephandoꝝ aīcos ymmo pociusīimicos vt ſanius loquar demones habuiſſet qͥ ei bona ſua ⁊ ſiad vite ſolaciuꝫ tn̄ ad perpetuedānacōis cumulū ꝯſeruaſſet ethoc qnͣtum ad dāna Ad occiſioneꝫ vero hominū qualiter ꝑmittente deo cooꝑant̉ demones audiamꝰ In marchia flandrieatqꝫ brabancie villa populoſiſſima eſt ſita in qua dedicacio celebrata multos ad ſpectaculū traxerat ⁊ ad luſum. Inter quos vta magiſtro gwvilhelmo bono etlrāto preſbitero ⁊ de eiſdē ꝑtibꝫnato percepimꝰ. qͥdaꝫ tubicinaerat q̄ corizantes iuuenes ⁊ puellas ſaltacōnibꝰ et geſticulacōibus ſuis ad carmina obſcena ⁊turpia ꝯcitabat. Hīc celo nubibꝰ circa veſperas obſcua̓to qͦꝫ adꝓp̓a redier̄t. ſolo aūt tubicinenondum luſibus ſaciato per viam ad ſolita remeante ⁊ canēte

tibia ac ſaltante ⁊ poſteriorumſonitibus turpiter īſonāte duopueri paſtores vbi coruſcacōes⁊ tonitrua īminere viderūt addumēta fugerūt et eis videntibus in tubicinem fulmē cecidit⁊ extinxit ⁊ eiꝰ brachiū amputauit. Nec mora. viderūt ꝙ duonigerrimi canes ex inſperato venerunt. ⁊ inter ſe pendulum extincti brachium deportarunt etcadauer mortui ad ꝓpria detulerunt. Mane aūt dicēte preſbitero qͥa in atrio fidelium ſepeliendꝰ non eſſet quē in ludis turpibus tānotabiliter toītruū occidiſſet. Rn̄deruūt aīci. ⁊ ſi extīctꝰ tonitruo tn̄ ad dedicacōneꝫeccleſie ꝑegrinus cum alijs eccurriſſet. Permiſit ergo preſbiter ⁊ ſi dolens vt ī atcio ſit ſepultus. Et vide rcītudinem d̓iniiudicij. Mane facto ſepulchrūpatens inuentū ē et loculus inquo iacuerat vacuus ⁊ ei ectus.Ead auervero vt optīe credi poteſt ſicut ⁊ eius brachiū a demonibꝰ aſportatum. Nō ergo lector qͥa tali vindicta digni ſunt⁊ ſi eos parcēte deo tales caſusſemꝑ non puniant q̄ turpibusludis ⁊ cantibus ſacra fideliumatria ⁊ eccleſiam mhonorant. Secūda ſpcies veſparum eſtblacta. de qͥbus liber in natura