Foliū. XCIII

retro ad differentiā verbi pone in imꝑatiuo. Una .i. pariter. aduerbiū cōgregandiad differētiā noīs vna in ablatiuo feminino. Tircūp̄poſitio vel aduerbiū ad differētiam accuſatiui huius noīs circus circiItē aduerbia in cterminata vt illic iſtic. illuc iſtuc. illac iſtac illinc iſtinc. Itē cōciſavt fumat ꝓ fumauit. primas ꝓ primatis.ſic enī declinabat̉ antiqͥtus. Et corruptaꝑ cōpoſitionē vt viden ꝓ videſne. ſatin ꝓſatiſne. Apocapata ab inde compoſita vtabin dein proin in qͥbꝰ redit naturalis accentus qͥ debebat eſſe ſuꝑ ſillabā in cuꝫ eſſet longa poſitiōe. Hei interiectio ad differentiā huius ꝓ nominis ei acuit vltimā. qͣtamē ꝓ monaſillaba qn̄qꝫ vtuntur poete.Ouidius. Hei mihi qͥd feci quo me furoregit amanteꝫ. Dij et hi et cui et huic ſuntmonaſillabe dictiones. vnde in metro debēt acui ẜm regulā de monaſillabis. tn̄ poete in metro aliqn̄ diuidūt cui et dij. aliqn̄pro monaſillabis vtunt̉. Dij tamēn et hiſcribunt̉ ꝑ duplex ij. ſed ꝓferenda ſunt pervnū. iuxta illud Eberhardi. S cribe dij ⁊et lege di ſi vis vrbanus haberi Et doctrinale dicit. Hi ꝓferes et didebe ttamen ijdupla ſcribi. Itē falſo aduerbiū ad differentiā ablatiui nominis falſo et ſimilitervno eo illo. Itē cuius nominatiuꝰ ad differentiā genitiui cuius. Intro ad differētiam verbi quādo eſt aduerbiū. Si autēq̄ratur quare in multis alijs talis differētia nō ſeruet̉ vt modo cito et ſero. dicēdūꝙ in vltima ſillaba taliū ſufficit differētiatꝑis. nā quādo ſunt aduerbia habent vltimā cōmunē. ſed quādo ſunt ablatiui habent eam longā. Datiui vero aduerbialiter poſiti ꝓducunt ſemꝑ vlttmā et remanent nomina qͣꝫuis aduerbialiter ponant̉Canis nō mutat accentum ad differentiam huius verbi canis. qꝛ vtraqꝫ eſt principalis pars. cetera aūt habēt differentiāꝑ accidentia ſua. Unde uō eſt magna neceſſitas ꝙ in omnibꝰ inter q̄ nō cadit differentia. ꝑ accentū diuerſitas aſſignet̉ Cōſciſio impedit nō ſolum ſecundā regulamde accentu. verum etiā tertiā et quartam.nā ſuꝑ quācunqꝫ ſillabā fuerit accētus inintegra dictiōe ſuꝑ eandē remanet in conſtiſa. vt amat ꝓ amauit. ſicut enī erat accētus acutus ſuꝑ ma in verbo amauit. ſic ſuper eam remanet incorrupta. idē acciditin multis deſinentibꝰ in as. vt noſtras ve

ſtras cuias arpinas rauēnas optimas. ethis ſimilibus quoꝝ nomīatiui olim erātnoſtratis veſtratis cuiatis optimatis. ſicetiā quiris et illic et iſtic acuut vltimā. qꝛeorum integra olim fuerunt qͥritis illice ⁊iſtice. ſed ꝑ cōpoſitionē noſtro tꝑe ꝓferuntur. Hoc idē contingit in vocatiuis apocapatis. vt virgili domici mercuri. talesenī vocatiui acuunt penul. qͣꝫuis ſint breues ſicut illa eadē acueret̉ in vocatiuis. ſidiceretur o virgilie o domicie o mercurieet acuūtur in nominatiuis eoꝝ vt virgilius et domicius et mercurius. Nota aūtcōſciſio nō impedit naturalē accētum niſi mutetur tꝑs vt petijt ꝓ petiuit. peiiuit ꝓducebat mediam. ſed qꝛ mutatum eſt tempus i breuis ante vocalem ſucceſſit ꝓ longa remanet accētus ſuper antepenultimāẜm regulam. ſimiliter in audijt pro audiuit et ſimilibus. Item conſciſio non impedit regulam de accentu ſi non remanetvocalis in cōſciſione vt deorum producitmediam. ſed cum dicitur deum ꝓ deorumaccentus ẜm regulā remanet ſuper primāqꝛ media o ſuper quam erat accētus in integra amoto eſt. vnde conſciſio intelligit̉non mutato tempore et vocali remanenteItem ſi remaneat vocalis et mutet̉ ſignificatio dictionis nō impeditur regula. vtcum dicitur docibilis quod dicit aptitudinem in ſermone accētus eſt ſuꝑ ci. Sꝫſincopatum dicit̉ docilis quod dieit aptitudinem in homine vel re alia animata. ⁊eſt accentus ſuꝑ do. Item non impediturregula ſi mutet̉ pars orationis. vt cum dicitur coloro accētus eſt ſuper mediam ſedinde deriuatur. color quod habet accentūſuꝑ primā ſic honor ab honoro. labor a laboro. odor ab odoro. Cauſa conſortij fitꝯtra generales regulas de accētū. vt cuiacuium accunt vltimas propter conſortiūſui maſculini quod eſt cuius. Utraqꝫ etpleraqꝫ tam in feminino qͣꝫ in neutto acuunt penultimā propter conſortium ſuoꝝmaſculinorum que ſunt vterqꝫ ⁊ pleruſqꝫcuius etiam cauſa eſſe poteſt coniunctioencletica ſiue epithaſis .i. ſillabica adiectio ſcilicetqꝫ ¶ Uſus facit etiā contra naturalem et generalē regulam de accentu.vt facio cis. cum habeat primā naturaliter breuem acuit eam in cōpoſitis nō cōruptaꝫ. vt calefacio cis. facit. tepefacio cisªcit. acuit penultimā in ſecunda et tertia ꝑ