Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓportōne. qꝛ om̄e victū ſuū qd̓ habuit miſit alij v̓o ex abūdanti miſerūt. circūſtātia pauꝑtatis facit ad maioritatem meriti. vbi maiꝰ grauamē eſt. Pre. vbi maior pugnaibi maior victoria. vbi maior victoria ibi maior merces.qꝛ dn̄at̉ aīo ſuo melior ē expugnatore vrbiū. ꝓueb̓. xvj. ille dat grauamīe vincat aīm ſuū ī dādo elynam:maiorē victoriā hꝫ ꝙͣ ille dat ex hilaritate: maiorē mercedem hꝫ. Contͣ. ij. Corī. ix. hilarē datorē diligit deus.Sꝫ qd̓ magis ē deo acceptū magis ē meritoriū: qͣnto dator hilarior ē: tāto donū eꝰ ē magis acceptū. ita magis ſatiſfactoriū. Pre. glo. ibidē. ꝗcꝗd boni facis cum hilaritatefac: tūc bn̄ facis. Et alia glo. Qui ex volūtate dat bonaapprobat deꝰ remūerat. ex his vr̄ dat hilarit̉: nonbn̄facit nec meritorie. Pre. aug. dat vt careat tedio interpellātis vt reficiat viſcera indigētis: et merituꝫꝑdit. ſꝫ dat gͣuamīe magis accedit ad dantē cuꝫ tedioꝙͣ dat hilaritate: magis accedit ad ꝑditōeꝫ meriti. ita minꝰ hꝫ de merito. Rn̄. ad dicūt ꝗdā eqͣlit̓ merent̉ illi duo. ꝙͣtū ad vita eternā dimiſſionē pene: gͣua em̄ qd̓ facit ad maioritatē meriti attēdit̉ ẜm nat̉aꝫhꝰ vel illiꝰ: ſꝫ ẜm bn̄ diſpoſiti hoīs nat̉aꝫ. ſic̄ in cibis ſanūdr̄ qd̓ ē ſanū bn̄ hn̄ti corpꝰ diſpoſitū. albū dr̄ qd̓ albū iudicat̉ a bn̄ diſpoſito ẜm viſuꝫ. ꝙͣtum at̄ ad nat̉am hūanaꝫbn̄ diſpoſitū eqͣ gͣues eq̄ faciles ſunt ille due el̓yne: itaeq̄ meritorie. Sꝫ vr̄ hec ſolutō ſit vera. qꝛ virtꝰ ē hītusvolūtariꝰ īmediate cōſiſtēs ad nos. ſꝫ medietas ad nosdr̄ſificat̉ ꝙͣtuꝫ ad dr̄ſos: qꝛ qd̓ vni parū alij multū ē. vt hr̄a ph̓o. motꝰ v̓tutis meritoriꝰ ꝙͣtū ad dr̄ſos dr̄ſas hꝫ medietates. ẜm eādē medietate iudicat̉ meritū el̓yne ẜrnat̉aꝫ hꝰ vel illiꝰ et ſic el̓yna: magis eſt ſatiſfactoria ꝙͣminꝰ ē penal̓ nat̉e alteriꝰ. Uidet̉ al̓r dd̓m ſic .ſ. ſi gu illd̓ ſit ex radice auaricie illiꝰ dat el̓ynā. de reliꝗjsilliꝰ ē magis ſatiſfactoria ꝙͣ alia. qꝛ ex radice pct̄i ꝓuenit. qꝛ ſi tunc de malo .ſ. culpe reportaret̉ lucꝝ: ſꝫ ſi illudgͣuamē ſit de nat̉a ꝯplexiōis illiꝰ magis eſt ſatiſfactoriameritoria ꝙͣtū ad remiſſionē pene. Nec ē veꝝ ſic dāsgͣuamīe magis accedit ad dātē inuite: qꝛ īuite dare ſonatin viciū. ſꝫ gr̄auamē hmōi reſpicit illd̓ qd̓ nat̉e ē. Un̄ nonſunt eiuſdē ordinis. Ad qd̓ obr̄. hilarē datoreꝫ diligit deꝰ ⁊cͣ. pōt dici bn̄ acceptat deꝰ qd̓ hilarit̓ dat̉ remunerando aliqd̓ gaudiū ſpūale. Uel pt̄ dici ẜm glo. exponit. ibi dr̄ hilaris ſponte volūtarie dat. ẜm hilariter dare dr̄: dat ꝯtrario illi dat triſticia murmure. vn̄ glo. Quicꝗd dn̄ facis hilaritate fac. et tūc bn̄facis. Si at̄ triſticia facis: ſit te: tu facis .i. reputat̉ te facere ꝙͣtum ad meritū.Membrum quartūOnſeq̄nter querit̉ de vtilitate el̓yne ẜmopꝰ oꝑatū ſiue ip̄m datum. Et querit̉ an̄ ſitmeritoria ꝙͣtuꝫ ad hmōi. qꝛ el̓yna inqͣtuꝫ ēoꝑans abſqꝫ dubio meritoria eſt. ſil̓r ſit meritoriainqͣtū ē opꝰ oꝑatum vr̄ ſic. rōne dati obligat̉ pauꝑ recipiens adorndū dante. ipſe dans rōne dati meret̉ adiuuari or̄onibꝰ bonoꝝ: ip̄m datū ē meritoriuꝫ danti. Sidiceret̉ dans rōne dati meret̉ bn̄ficiū or̄onis. ſꝫ ſolūinꝙͣtum dans. non vr̄ veꝝ: qꝛ res data ſit materiā ſuſtentatōis pauꝑis eo at̄ ſuſtentat̉ bn̄ficio alicuiꝰ obligatur adorandum eo: rōne ip̄iꝰ dati tenet̉ orare dante: Bre. ſi datū inqͣtū hmōi ē meritoriū. tantū meret̉ dādo centū. qd̓ vr̄ veꝝ nec veriſil̓e Itē niplꝰ meret̉ ꝗs multis dādo el̓ynā ꝙͣ vni. qd̓ videt̉falſuꝫ. qꝛto pluribꝰ coīcat bona ſua: tāto pl̓es obligat.ntū meret̉ diues dādi paꝝ qͣntū pauꝑ dādo ml̓ijs ꝯditōibꝰ paribꝰ. qd̓ ē ꝯͣ ſnīam dn̄i de vidua pauꝑectū ſuū dedit. Luc. xxj. Pret̉. vt dic greg. auōes et̄ creſcūt donoꝝ. at̄ augent̉ rōes donorūp̄a dona obligarent. ipſis donis ſine datis obligatip̄m cui dat̉ et meret̉ aliꝗd obtine̓ rōne dati ab eo.g. cui plꝰ ꝯmittit̉: ab eo plꝰ exiget̉. quantomagis ē qd̓ dat̉: tanto plꝰ obligat̉ ille cui dat̉ ip̄i danti. etita vt prius. ſi magnitudo dimiſſi meret̉ magis. vtpotemaiorē dilectōeꝫ iuxͣ ſnīaꝫ. Luc. vij. ſil̓r videt̉ de magnitudine dati: ita vt priꝰ. Pre. eccͣs. vij. Melior ē ſapīadiuicijs. vbi dic glo. interli. ꝙͣ ſola: diuicie ſūt bone. ſedoptīe ſūt date ī el̓ynā: diuicie date in el̓ynā ẜm hmōimeritorie ſūt. Pre. dare el̓ynā qn̄ dꝫ dari ē demeritoriū rōne rei dāde ſb̓tracte: dare el̓ynā qn̄ ꝯueīt dari eſtmeritoriū rōne rei date. Ex his vr̄ el̓yna ẜm ē datuꝫſiue opꝰ oꝑatū ē meritoria. Cont̄. ẜm hiero. dn̄s reſpicit quātū. ſꝫ ex q̄nto: ip̄m datū ē meritoriū. ſꝫ illd̓ a dat̉. Pre. aug. dat vt careat tedio int̓pellātis vt reficiat viſcera indigētis: meritū ꝑdit. Ex pꝫ dato ip̄o meret̉ das el̓ynā. Ad pt̄ dici. ſolꝰ actꝰ interior vel exterior relatꝰ ad īteriorē: ē directe et ꝓprie loq̄ndomeritoriꝰ aūt res data. directe dico ꝓprie: qꝛ res ipſadata indirecte occaſional̓r pt̄ meritoria. inqͣtuꝫ ē circūſtantia oꝑis ip̄iꝰ dātis: inꝙͣtuꝫ excitat ip̄m cui data eſtel̓yna adorādū dāte. Res at̄ data pt̄ circūſtātia actꝰdantis ꝙͣdiu circūſtat opꝰ illiꝰ. ita quodāmō meritoria.ſic̄ circūſtātia meriti. ſꝫ trāſlato dn̄io ad ip̄m recipientē:ē circūſtātia actꝰ meritorij. vt qn̄ ꝗs dat pauꝑi durāte action: panis ē circūſtātia actōis meritorie. ſꝫ nihil qd̓ poſſeafit pane ē dāti meritoriū niſi occaſional̓r. vtpote qn̄ or̄oeiꝰ cui dat̉ ad quā excitat ip̄m datū: meret̉ aliqd̓ ipſi dāti. Sꝫ adhuc obr̄. dn̄s meret̉ eiꝰ mīſtrum. vtpote eiꝰel̓ynariū. ẜm huc modū ē datū circūſtātia actꝰ datisꝓut dn̄s eſt dans. eadē rōne vr̄. dn̄s ip̄e meret̉ ip̄mdatū exn̄s actꝰ dātis: ſꝫ trāſlatio dominij eiꝰ. Ad ē rn̄dendū. ip̄e dn̄s ex p̄cipit elynā fieri ex caritate meret̉. vn̄ adhuc inqͣtuꝫ ē circūſtātia oꝑis ꝓprij ē ſibi meritoria. Ut aūt dicūt mīſter ſi ē exͣ caritatē meret̉ dn̄o. Siaūt ſit in caritate pōt mereri dn̄o vel rectitudīe intentōisvl̓ deſiderio ſb̓uētōis vel aliqͦ alio hmōi. Ad illd̓ qd̓pͥmo obr̄ ꝯtra p̄dicta .ſ. ip̄m datū ē vita ſuſtentatōis ipſius pauꝑis. pōt dici vt ſupͣ. qꝛ illud etiā inqͣtuꝫ ē materia ſuſtentatōis et etiā meritoriū ip̄i danti: ē circūſtantiaactꝰ dantis. Ad illud qd̓ obr̄. ſi datū ip̄m ē meritoriū plꝰ meret̉ vnꝰ in dādo multū: ꝙͣ aliꝰ in dādo paꝝ. pt̄dici maioritas dati vl̓ mīoritas īpedit qn ip̄m ſit circūſtantia actꝰ dantis. et eo maius eſt magis meret̉ ip̄edat. eſt occaſio pꝰ trāſlatōeꝫ dn̄ij pluriū or̄onuꝫ et effictoꝝ. Ex his pꝫ rn̄ſio ad illd̓ qd̓ ſeꝗtur. Ad illud qd̓ obr̄ augent̉ dona. rōnes etiā creſcūt donoꝝ ⁊cͣ. pt̄ dicireuera ip̄a dona obligāt ip̄m inqͣtum recipientē. ſꝫ ē inꝙͣtum ſūt circūſtātie actꝰ ipſiꝰ dātis et qn̄qꝫ tranſlatodn̄io excitāt illos recipiūt ad ītercedēduꝫ illis dantreducēdo illis ad mēoria bn̄factū ipſiꝰ dātis. Ad aliaſequunt̉ pꝫ rn̄ſio ex dictis. qꝛ qͣnto maiꝰ ē qd̓ dat̉: tāto plꝰobligat̉ ille recipit. etiaꝫ meret̉ magis diligi ab eo ille dat. veꝝ ē inqͣtuꝫ ip̄m donū ē circūſtātia actus dantis Ad qd̓ obr̄. diuicie ſūt optime date elynā ⁊cͣ. dd̓m veꝝ eſt inꝙͣtum ſunt circūſtantia actꝰ ipſius dantis. Ad illud qd̓ obr̄. demeritoriū eſt dare rōne rei ſb̓tracte ⁊c̄. pōt dici veꝝ eſt inqͣtuꝫ ip̄m dandū ē circūſtātia actꝰ ſubtrahētis: inꝙͣtum ē res ſimpl̓r. ſꝫ inꝙͣtuꝫ eſtitia gctꝰ niſi octaſional̓r: vt ſup̄tactū eſt.Nlembrum quintūOnſeq̄nter querit̉. Quibꝰ vtilis ē el̓ynamo ſi vtilis ſit iuſtis: deinceps ſi vtil̓ ſit malis ꝯſtitutis aīabus damnatis.Articulus primusD pͥmū ſic. ꝯſtat el̓yna ē vtilis iuſtis ſiue bo1s. Et nota ml̓tiplex ē vtilitas ꝓueīt hoīsributōe. valꝫ em̄ hoīs ī fut̉o.. Timoh̓.ex el̓ynaꝫ hn̄s vite nūc ē et fuiiij. pietas ad oīa vtilis ē ꝓmiſture. Ecc̄i. xx. ē datū cuiꝰ retributō duplex .ſ. ī futuro.Tꝑaliter vitā ꝯſeruat ꝓlōgat. pͣs. Bt̄us intelligitſuꝑ egenū ⁊cͣ. pꝰ. Dn̄s ope ferat illi ſuꝑ lectū doloris eiꝰdiuidūt. ꝓpria ditōresTꝑalia augmētat ꝓuer. xj. I