Queſtiobroꝝ afflictiuū. lingua v̓o n̄ affligit̉ in ſilēdo. ¶ Ad illudqd̓ obijcit̉. ꝙ triplex ē radix pct̄i ⁊cͣ. pōt dici ꝙ etſi mūdꝰ⁊ dyabolus ſint hoſtes nr̄i: ſic̄ ⁊ caro. tn̄ different̉ debetdetermīari remediū ꝯͣ illos. qꝛ caro aliqͦ mō ē in ptāte noſtra: mūdus ⁊ dyabolꝰ nequaꝙͣ. id̓o ꝯͣ ꝯcupīaꝫ carnis potuit eccīa determīare remediū nō ſit circa alia. Itē alia ērō hmōi: qꝛ ꝯcupīa carnis radix ē aliaꝝ ꝯcupīaꝝ. vn̄ dato remedio ꝯͣ ꝯcupīaꝫ carnis: quodāmodo datuꝫ eſt conMembrū terciūOnſequēter querit̉ de inſtitutiōe ieiunij qͣdrageſimalis. Primo gͦ querit̉ de inſtitutione ꝙͣtū ad preciſionē ſiue artatiōꝫ exercitij illius. Scd̓o. de inſtitutōe ꝙͣtuꝫ ad ꝯgriitatē tꝑis. Tercio. de inſtitutōe ad numeꝝ dieꝝ.Articulus primusUerit̉ gͦ pͥmo. vtꝝ ieiuniuꝫ debuit inſtitui adexercendū tꝑibꝰ certis ⁊ determīatis: an exercendū ſꝑ. Ꝙ ad exercēdū ſꝑ: videt̉ ſic. duplexeſt ieiuniū: corꝑale ⁊ ſpūale. Spūale ſꝑ ē ꝯtinuādū ſineinterpolatiōe: ſil̓r videt̉ de corꝑali. gͦ n̄ debuit inſtitui adexercendū tm̄ quadraginta diebꝰ vel paucioribꝰ vel pluribꝰ determīate: ſꝫ potius ſꝑ. ¶ Pre. eſt ieiuniū pietatisvt homo ieiunet abſtinēdo: ⁊ pauꝑibꝰ det quantū expenderet al̓s. de qͦ Greḡ. in omel̓. Hoc qd̓ tibi ſubtrahis alteri largire. vn̄ tua caro affligit̉: inde egentis caro ꝓximireꝑaret̉. Et eſt ieiuniū auſteritatis: ſicut ē ieiuniū afflictionis. De ieiunio pietatis dicit dn̄s in Eſa. lviij. hͦ ē ieiuniū qd̓ elegi. diſſolue colligatōes impietatis: ſolue faſciculos deprimētes ⁊cͣ. vn̄ hmōi ieiuniū pietatis vtiliꝰ ē. ſednō eſt ab eccīa inſtitutū nec determīatū quātū ſit pauperibꝰ erogandū ⁊ quo tꝑe magis. gͦ nec debuit fieri inſtitutio ab eccleſia de ieiunio auſteritatis: ſicut nec ē factade ieiunio pietatis. ¶ Pre. ieiuniū eſt inſtitutū ꝯͣ morbūꝯcupīe ⁊ libidinis: ⁊ iſte morbꝰ ſꝑ durat. gͦ ⁊ remediū ſꝑdebet durare vel nūqͣ. gͦ eccīa debuit inſtituere ꝙ ſꝑ ieiunaremꝰ vel ꝙ nūꝙͣ. ¶ Pre. or̄o eſt ꝯͣ peſtes mētis: ⁊ ieiupeſtes carnis. ſꝫ nō eſt tempꝰ determinatū ad orannmo ſemꝑ debemꝰ orare. quare nec tp̄us debet eē determinatū ad ieiunandū: ſꝫ ſꝑ ieiunandū ē. ¶ Pre. ſi debemus deū imitari quantū poſſumꝰ: tūc debemꝰ ieiunae̓ꝯtinue cūctis qͣdrageſime diebꝰ ſine interpolatōe tā diebus dn̄icis ꝙͣ alijs ſicut dn̄s fecit. ¶ Cōtra. ꝙ nō ē ſꝑ iedetermīatis: videt̉ ex verbis dn̄i ſuꝑ taſi ꝙͣdiu ſpōſus ē cū illis nō debēt ieiunaerit ab illis ablatꝰ. ¶ Pre. ieiuniū xp̄i qd̓ fuitnij: fuit determīati tꝑis ⁊ nō ꝑpetuū. ſil̓rieiuniū Moyſi ⁊ Helie. ¶ Rn̄ſio. ꝙ ieiuniū dꝫ inſtituiinterpolatū nō ꝯtinuū: determīatū nō ꝑpetuū. tum ꝓpterhumane infirmitatis debilitatē: tum ꝓpt̓ faſtidij ꝯtinuaꝫafflictōꝫ: tum ꝓpter deuotōnis nccͣie anihilatōꝫ. ꝯtinuuꝫeniꝫ ieiuniū ⁊ ꝑpetuū debilitas hoīs ſuſtinere n̄ poſſꝫ: ſꝫillū diſcrimini exponeret. afflictō faſtidij nimis fatigaret⁊ impatientiā induceret: ⁊ deuotio ieiunādi ꝑiret. ¶ Adillud gͦ qd̓ pͥmo obijcit̉ ꝯͣ hͦ. pōt dici ꝙ ſpūale ieiuniū ē denccitate iuſticie: vn̄ nccͣiuꝫ eſt ad ſalute. vn̄ ſꝑ ſeruandū.nō ſic aūt corꝑale: ſꝫ ꝓpter rōnes p̄dictas inſtitutū eſt. Etqꝛ oportet ꝙ caro viuat ſpūi p̄cipue tꝑe ieiunij. Ieiuniuꝫaūt ſpūale intelligit̉ in abſtinētia a peccato ⁊ cautela. hͦaūt eſt ꝑpetue ꝯtinuandū. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝑ ſil̓e deiciunio pietatis. pōt dici ꝙ eccīa nō potuit determīare ieiuniū pietatis. qꝛ aliter dandū ē illi: aliter illi. vn̄ nō oēspn̄t dare equalit̓. Pre. ꝙͣtū ad inſtitutōeꝫ eccīe includit̉ieiuniū pietatis in iſto ieiunio. ⁊ ad pietateꝫ interioremomēs tenent̉: qꝛ hec eſt de nccītate ſalutis. ſꝫ ad exteriorēnō tenent̉ omēs: ſꝫ iſti ſoli quibꝰ ſuppetit facultas dandiindigentibꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ieiuniū ē inſtitutū ꝯͣmorbū. dd̓m ꝙ nō eſt inſtitutū ꝯͣ morbū qualēcūqꝫ: ſꝫ potius ꝯͣ morbū incenſuꝫ: ⁊ extinguēdū tꝑe quo vrget incenCenteſimaſio illius. Incēſio aūt morbi ꝯͣ quē inſtitutū eſt nō ſꝑ vrget: dico ꝓut morbꝰ generalis. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ oraremagis ē de nccītate ſalutis ꝙͣ ieiunare. qꝛ ſꝑ tenemur diuinū adiutoriū implorare. ideo ſꝑ orandū ē: n̄ tn̄ ſꝑ ieiunandū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ dn̄s ieiunauit ſine interpolatōne diei dn̄ice. pōt dici ẜm ꝙ dicit̉ in eccīaſtico. Indie maloꝝ n̄ debemꝰ eē immemores bonoꝝ. vn̄ cū memoria paſſionis xp̄i debemus memorari reſurrectōꝫ eiꝰ. ratione hmōi nō ieiunamꝰ die dn̄ico. abſtinemꝰ tn̄ ab illisꝗbꝰ ⁊ in diebꝰ alijs .ſ. a carnibꝰ ⁊ alijs ꝗbuſdaꝫ: vt ieiuin nr̄m diuino qͣntū ꝯuenit ſit ꝯforme.Articulus ſecūdusqͣdrage¶ Onſequēt̉ querit̉ de inſtitutōe ieiunijſimalis ꝙͣtū ad tempꝰ in quo debet excerceri. ⁊videt̉ ꝙ debuit inſtitui vt exerceret̉ ī vere: ſic.Ieiuniū nr̄m inſtitutū ē ꝓpter peccatū pͥmi hoīs. qd̓ peccatū eſt omīs hoīs deſcendentis ab eo lege nature: ẜm ꝙomīs hō peccauit lege nature in eo. ſꝫ ipſe peccauit ī vere.ꝯgrue ⁊ ꝯueniēter inſtitutū eſt ⁊ indictū ad ieiunanduꝫnvere. ¶ Pre. in vere maxīe inſurgūt ⁊ inualeſcūt motus carnales ⁊ maxīe in generatiua. ſicut accidit in alijsaīalibꝰ. ⁊ hͦ accidit ꝓpter qualitatē hmōi tꝑis. Eſt .n. vercalidū ⁊ humidū: qd̓ maxīe videt̉ generatiue vi ꝯuenire.ſꝫ ieiuniū inſtitutū eſt ad illos motus repͥmendos. gͦ ⁊cͣ.¶ Pre. ꝑ ieiuniū mundat̉ hō ⁊ fit ſpūalis: vt dicūt Yſi.⁊ Greḡ. ſꝫ tali tꝑe debet hō accedere ad ꝯīoneꝫ corporisxp̄i: ad qd̓ recipiendū ꝯuenit ip̄m maxīe eē ſpūaleꝫ. ꝯuenient̉ gͦ in illo tꝑe eſt inſtitutū. ¶ Pre. in veteri lege hͦ tēꝑephaſe celebrabat̉: immo īmolabat̉ agnꝰ typicꝰ in qͦ corpꝰxp̄i figurabat̉. Ad qd̓ accedēdū ē cū mūdicia. Exo. xxiij.Nō īmolabis ſuꝑ fermēto ſanguīeꝫ hoſtie tue: neqꝫ remanebit mane de victimis ſolēnitatis phaſe. gͦ cū hmōi mūdicia requirat̉ ꝑ ieiuniū. pꝫ ⁊cͣ. ¶ Pre. Yſido. li. vj. ethymol̓. obſeruatio qͣdrageſime in vniuerſo orbe inſtitutōeapl̓ica obſeruat̉ circa cōfiniū dn̄ice paſſionis. ſed dn̄icapaſſio celebrat̉ in vere. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. dicit ph̓s. ꝙ in virismagis dn̄at̉ incētiuū carnis in hyeme: in femīs ī eſtate.ſꝫ ieiuniū impedit incentiuū carnis. gͦ cū general̓r viris⁊ mulieribꝰ debuit indici in tꝑe coīcante ⁊ ꝯiūcto tēporiincētiui vtriuſqꝫ ſexꝰ. hͦ aūt ē tempꝰ vernale. gͦ recte inſtitutū eſt ieiuniū in vere ¶ Contra. ieiuniū qͣdrageſimaleinſtitutū eſt in conformatōꝫ ieiunio xp̄i: qui ieiunauit qͣdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ Math̓. iiij. ⁊ Luc̄. iij. ſꝫ ip̄e ieiunauit immediate poſt epiphaniaꝫ. gͦ ieiuniū qͣdrageſimedebuit tūc inſtitui. ¶ Pre. vt dicit̉ incentiuū carnis magis in eſtate viget. Et hͦ pꝫ ad ſenſuꝫ. ⁊ rōne viriditatisherbaꝝ ⁊ plantaꝝ ⁊ amenitatis tꝑis. ⁊ hmōi q̄ hoīeꝫ alliciūt ad laſciuiā. gͦ cum ieiuniū ſanat peſtes corꝑis ẜmHiero. videt̉ ꝙ cōgruētius debuit inſtitui poſt paſcha ꝙͣan̄. ¶ Pre. omīs xp̄i actio noſtra eſt inſtructio. ſꝫ xp̄s nōfecit diſcipulos ſuos ieiunare cū debuerūt coīcare. immonec ꝙͣdiu fuit cū illis voluit eos ieiunare. gͦ nec nos ſil̓it̓ante cōmunionē debemꝰ ieiunare: ſꝫ potiꝰ poſt. gͦ. ¶ Pre.Gal̓. iiij. arguit illos apl̓us ꝗ obſeruabāt tēꝑa dies ⁊ annos. maxime in his que ꝑtinēt ad li. ar. gͦ nō magis ieiuniū tunc eſt exercendū ꝙͣ al̓s. ¶ Pre. Greḡ. dicit. ꝙ ieiuniū quadrageſimale fit ad ſolutōꝫ decimaꝝ temꝑis nr̄i. ſꝫiudei ſoluebant decimas menſe. vij. gͦ nos tūc ſoluere debemus noſtrū quadrageſimale ieiuniū. ¶ Pre. Leui. vltimo dicit̉ de decimis. Quicꝗd decimū venerit ſanctificabit̉ dn̄o: nō eliget̉ nec bonū nec malū nec altero coīcabitur. gͦ ſi hoc ieiuniū eēt ad reddendū decimas: deberꝫ ſꝑreddi decima dies ꝙͣcito veniret: nec deberet commutarinec expectari ad reddendum totum: ſicut inſtitutuꝫ ē abeccleſia. ergo non bene inſtitutum eſt hoc ieiuniū vt videtur. ¶ Pre. agnus paſchalis figura fuit dominici corporis. ⁊ eſus eius figura ſolennitatis paſchalis vel dn̄icepaſſionis. ſꝫ eius eſus ſemꝑ celebrat̉ eodem menſe ⁊ eadēlunatōe .ſ. qͣrtodecimo āno reuoluto. nec mutabat̉ hmōitempꝰ. gͦ ſil̓it̓ paſſio dn̄i ⁊ paſcha noſtrum ⁊ preparatio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten