quomodo chriſtus caput noſtrū decaluatus ⁊ denudatꝰfuit: nō enim habebat vbi caput ſuū reclinaret. Iteꝫ decaluatꝰ fuit: qn̄ diſcipuli eiꝰrelicto eo omnes fugierunt.Item denudatus fuit: qn̄ veſtibus exutus. Sic ⁊ nos d̓caluamur: qn̄ per pauꝑtatē voluntaria ab omni ꝓprietatetꝑaliū denudamur. Eſa. iijDecaluauit dn̄s verticē filiarum ſyon. Per verticē intelligitur ſuꝑior ratio mentis: q̄tūc in anima fideli decaluat̉.quando rebus tꝑalibꝰ exuit̉⁊ denudat̉. Cōformatio.Ad conformandū ſe huic articl̓o. recogitet homo. cū qͣꝫta ignominia dn̄s nr̄ ducebatur ad patibulum ꝓ nr̄a magna gloriā: ⁊ fleat cū ſanctismulieribus fundēdo lachrymas ſaltem cordis orās vt intheoremate.¶ TheoremaEſu qui antecruce veſtibus expoliari ⁊ nudari voluiſti: facme ab oībus mudanisrebus inquātū ſūt contra ſalutē mea denudari: quatenꝰ nudā crucenudus ſequar. ¶ Quadrageſimꝰ qͦntus arti.Uadrageſimusquintus articulꝰ eſtan̄ crucē expoliatio.Peruenientes enī ad locumpaſſionis. primo expoliauerunt eum veſtibus ſuis antecrucē? ⁊ p̄cinxer̄t eū lintheo.vt legitur ī euāgelio nicodemi: qd̓ etiā veriſimilit̓ fecer̄tin flagellatiōe. Et bene iſtepūctus facit articulū ſpecialem: qꝛ non eſt ꝑua pena hominem expoliari corā oī populo. Unde differt iſte articulꝰ a triceſimo ſupra? qꝛ ibiexuebatur in p̄torio corā p̄ſide ⁊ ſuis miniſtris: hic auteꝫin publico coraꝫ oī ppl̓o. Itēibi exuebat̉ veſte alba in qͣeuꝫ illuſerat herodeſ: hic ātveſte ꝓpria. Itē ibi exuebatur flagellādus: hic aūt crucifigendus. Itē ibi exuebat̉reinduendus. hic autem nūqͣꝫ reinduēdꝰ. Et ideo ſignāter ibi dictum eſt ꝙ exuerūt⁊ͣ:eum quaſi nunqͣꝫ veſtes amplius rehabiturū. De iſta denudatiōe dicit Ambroſius:Nudus crucē aſcendit: ⁊ tal̓aſcēdit quales nos auctoredeo natura formauit. Talisaſcendit qualis primus hohic autē dicit̉ ꝙ expoliauer̄t.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten