Accentus

aduerbiū locale ẜm qͦſdam. utitaliā uerſus. ⁊ tūc acuit̉ pe. ul̓dicat̉ ꝙ ſūt due partes. ⁊ v̓ſus īclinat accentū p̄cedentis dictionis ad hac ſyllabā v̓. ⁊ oēs aliegrauant̉ ⁊ illa ſola acuit̉ ſiue circūflectit̉ ⁊ eſt encleſis. Cōiunctioneſ cauſa diſtinctiōis uariantaccētū. nā p̄poſite grauant̉ ī oībus ſyllab̓ ſuis. ut Sortes currit: igit̉ mouet̉. poſtpoſite v̓o ſeruāt accētū regulare. ut Sortescurrit mouet̉ igr̄. ⁊ hoc p̄ter encleticas qͥ poſtpoſite grauaturquēadmodū ſi p̄ponerent̉. Diſtīctio regularis accentus cogit.accētū ī alijs ſyllabis qn̄qꝫ corripi. ut meimet grauat me. ꝙͣuisſit longa ꝓpter pͥncipalē accētūqͥ erat ſuꝑ prima qn̄ dicebaturmei. quē nō potuit mutare ſyllabica adiectio. Et ſic tene de ſimilibuſ. ut egomet illemet. Sicī īperatiuo dicimꝰ benefac calefac. ponētes accentū ſuꝑ ultīaꝫ.qͥa pͥncip lis accentus ī ītegroerat ſuper ea. Sic uultei. Pompei. ⁊ Uirgili. ⁊ tepefit ⁊ calefitde qͥbus dictū eſt. Item accētūponimuſ ſuꝑ hāc ſyllabaꝫ. li. inhoc datiuo alicui qͥ metrici utūtur tanꝙͣ triſyllabo. vn̄ deberetacui an̄pe. ſꝫ ꝓſaici eo utunturtanꝙͣ tetraſyllabo ideo ponuntaccentū ſuper ea quā habēt proantepe. De interiectionibus nopōt dari certū documētū. nec d̓barbaris. niſi hoc ꝙ: Oīs bar

bara uox nō declinata latine.Accentū ſuꝑ extrema ſeruabitacutū. Interiectiones qͦꝫ in fineſepiuſ acuunt̉. ¶ In. c. termīata dicunt quidā in fine acui. utallec. allecis. De benefac p̄dic ⁊introduc ⁊ ſimilibus nō ē dubiuꝫ de allec ſatis approbat uſuſde donec non forte ſic. Int realoci. ꝓ una dictione cōputat̉. ⁊ut tollat̉ oīs ambiguitas a ẜmone proferat̉ ſub uno accentu ⁊ponat̉ ſuꝑ anpe. In accentuqͥ dicit̉ Priſciani: dicitur ꝙ aduerbia i. e. terminata breuiaturin pe. ut hodie ſedule. que a ꝓprio noīe ueniūt ꝓducūtur. utTulliane Martiane. Si in. m.ꝓducuntur ut meatī tuatī. Siin .i. breuiant̉. ut ueſperi. Si ino. cā differentie in ultīo ſeruātaccentū. ut falſo. Si in. a. ſi l̓iterut una. ne putet̉ eē nomen. Siī as. in ultio ut alias. ne nomeneē uideat̉. Si ī. r breuiantur. utbreuiter. Si ī. ol. ſimiliter. ut ēdepol. Si in. c. in ultīo ſeruantaccentū. ut illic iſtic. Si ī. s. breuiantur ut funditus. ¶ Ad habendū aliquā noticiā de accentu. non debet ꝓſaicus ignorareꝙ oē p̄teritū biſſyllabū pro. prima. ut moueo. moui. unde ī cōpoſitis illud p̄teritū ſeruat illāeandē ſyllaba in accentu acutaut cōmoueo cōmoui. contero.contriui. decerno. decreui. Excipiunt̉ ab iſta regula preteritat 3