Accentus

encleſis facit ut dicamus vbiqꝫme. acuta. ꝙͣuis ipſa ſit cōis.Profert̉ aūt ēcletice hec p̄poſitio cū qn̄ poſtponit̉ ꝓnominibus me. te. ſe. nobis. uobis. qͥaip̄a grauat̉ ac ſi eſſet vna dictōcū p̄cedenti ꝓnomine. ⁊ ponitaccētū ſuper ſyllabā precedētēultimā ablatiuoꝝ. ut nobiſcuꝫuobiſcū. nobiſ preponitur ꝑꝑvitandū cacephaton. uobiſ autꝓpter cōſortiū. Precedēte aūtmonoſyllabo ablatiuo. n̄ nidetur īclinare. cū ipſe ablatiuusꝑ ſe acuatur. ut cū dr̄. mecū. tecū. ſecū. niſi dicatur ꝙ inclinataccentū ad ſe. qͥa ipſa p̄poſitioīclinat̉ .i. grauatur. Si aūt alijsablatiuis poſtpōatur. acuiturut qͥſcū qͥbuſcū. ⁊ hoc ideo. qͥapōt eiſdē p̄poni. ut cū qͥ a quovel a qͥ ⁊ cū qͥbus. Diſtinctio facit contra generales regulas deaccētu. ut in īterrogatiuis. infinitis. relatiuis ꝯiunctionibꝰ ⁊p̄poſitionibus. Relatiuū relatiueⁱ ſumptū vel infinite retētumgrauat̉ ī omnibꝰ ſyllabiſ ut Socrates eſt albus qͣlis ē IohānesSocrates bn̄ legit qualit̓ legitPlato. neſcio qualis ſit Platoqualiter legit Martinus. Sedinterrogatiue poſitum. ſi ē monoſyllabū. acuitur. ut quo uadis: ſi aſt polliſyllabum. acuitprimam. ut qualiter currit Petrus: qualis homo diſputat:Similiter acuitur qn̄ ponitur

extra locutionē .i. materialiterut hec vox qd̓ ē nomē. hec voxqͣlis eſt relatiuū. Hoc infinituꝫqͥ habet duplicē infinitatē. naꝫequipollet huic īfinitiuo. quis.ut neſcio qui currit .i. qͥs ⁊ tūcacuitur. quādoqꝫ reqͥrit duo v̓ba. ut qͥ interficiet thyrannumpremiū accipiet .i. qͥcunqꝫ ⁊ tūchabet accentum grauem. Ideꝫdicēdum eſt de conſimilibus infinitis. ut qualis quantus qualiter ⁊ ceteris. ⁊ ſeruatur idemī nomīatiuo ⁊ ī obliquis. Quādo autem talia ponūtur relatiue: diſtinguendum eſt. quia ſiponuntur in contextu id eſt ineadem clauſula cum ſuo antecedenti. grauantur per omnesſyllabas. ⁊ hoc eſt in locutione pōi. ut Socrates qui curritmouetur ⁊ qualiter legit Sortes legit Martinus. Si uero ꝑſe ponantur .i. extra contextuꝫid eſt in alia clauſula. tunc acuuntur in illa ſyllaba ad quampertinet accentus regularis. utSortes currit qui mouetur.id eſt ſortes currit ⁊ ipſe mouetur. Et ſic ſumitur in Luca. qͥfuit Iacob. qͥ fuit Heli. Suntenī huiuſmoī noīa ⁊ ad v̓bia īceptīa clauſulaꝝ. ⁊ tc̄ faciūt relationē explicita. ⁊ tc̄ acuūt̉ adoſtēdēdum hac uim. Qn̄qꝫ ātīferūt̉ clauſule ſui antecedentis⁊ tūc faciūt relationē īplicitam⁊ tūc trahūtur a ſuo atecedēti