ingenij ebroniū regis theoderici ſeneſcallū. cuius crudelitas regnūfrancie grauiter opprimebat ꝓmptiſſimū ad oēm maliciā ꝯſiderāſexecratus eſt oēs illius actus. ⁊ franciā deſeruit. in auſtriāqꝫ ad pipinū cuius iuſticia ⁊ virtus oēs tirānos compeſcuerat tranſtulit. ſꝫdeuictis ꝑ pipinū tirānis ad franciā redijt. Cum ergo in ꝑrochiatungrenſi circa prefatū principē vir illuſtris huꝑtus aliꝙͣdiu ꝯuerſaretur. in xp̄m tamen adhuc non credebat. ſed erat paganꝰ ⁊ idolorum cultor. Sicut āt nobilis genere ita nobilior erat moribꝰ ⁊ v̓tutibꝰ. frat nāqꝫ pius humilis ⁊ miſericors ac ꝑ hoc mīam magnācōſecutus ē. die quadam paſſionis dominice cum hupertus venationi inſiſteret apparuit ſibi xp̄s crucifixus inter cornua cerui quemcū canibus in ſe q̄batur dicens in hec verba. O huperte vſqꝫquo ſilueſtres venaris. Tempus eſt iam vt me veneris. Ego enim ſū dominus deus tuꝰ qui hodie ꝓ te ⁊ oībus hoībus crucifixus ſum. Hupertus āt hoc videns ⁊ audiens territus eſt Poſtea vero ad ſe rediens ꝑ conſolationem xp̄i deſcendit de equo. ⁊ ad genua humiliterſe ꝓſternens ſuꝑ terram rn̄t. V domine deus licet de te ſepius audieram. tamen vſqꝫ modo in te non credebam. te non cognoſcebam ⁊pro vero deo non colebam. Iam ꝑatus ſum tibi obedire in te credere ⁊ tibi ſemꝑ ſeruire. dic ergo mihi quid vis vt faciam. ⁊ oſtendemihi viā veritatis ⁊ voluntatis tue. Tunc iteꝝ dixit ſibi xp̄s. O huperte abnega teip̄m ⁊ tolle crucem tuam ⁊ ſequere me. Addidit etiam. Vade inquit ad Lambertū ep̄m traiectenſem. quē tu iā ꝯcupiſcis videre. ille docebit te ⁊ dicet tibi quid facere debeas. vt vitaꝫ eternam promereri poſſis. His dictis xp̄s diſparuit. Hupertus autemde ferra furgens a venatione ceſſauit. ⁊ cū famulis ſuis domū redijtlaudans ⁊ benedicens deūde miſericordia ſibi data. Trahente autēhuperto adhuc iuuene moram tungris: ꝑrexit ad traiectum vbi ea̓tLambertus ep̄s. Qui gratanter ⁊ benigne eum recipiens baptiſauit inſtruxit in fide catholica ⁊ diebus aliquot eum apud ſe tenuitEx apparitione autem xp̄i ⁊ ſancti viri Lamberti colloquio ⁊ exemplo cor clariſſimi principis Huperti adeo immutatū eſt ac celeſtispatrie deſiderio ſucceſſum vt ſpreta mundane potentie gloria totꝰin alium virum mutatus nouo viuendi genere ſolo habitu mundanam dignitatem profiteretur. re vero ipſa ⁊ affectu non milesſed clericus. non comes ſed lamberti erat diſcipulus. Ex doctrina ergo ſancti Lamberti renunciatis omnibus ⁊ pauperibus datis acpro ſtructuris ⁊ ornamentis eccleſiarum ex diuite factus voluntarius pauper Chriſtum pauperem ſequi nitebatur. Nilqꝫ ſibi retinuit preter loricam quam ipſe ſuper carnem ſuam nudam mouit