Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCCLIIr
Einzelbild herunterladen
 

CCClij.gelica deſerebat ceſſit ſcōſpiritui bonūqꝫ ſuſcipiēs non adhibuit faſtū. labori ſuccūbēs delicias admiſit. pōtificiū adeptꝰ hūilitatēpdidit Quinimo neceſſitates erūnaſqꝫ ſingulorū humeris ſuis īponens cūctorū oneribus colla ſūmittēs in oībus iuxͣ apl̓m fidelemſe diſpenſatorē irreprehenſibilē xp̄i ouibꝰ paſtorē exhibuit. Sed nūc tꝑs āmonet vt decurſis his dignis eius moribus quos inadoleſcentia habuit legitimiſqꝫ laboribus qͥbus in iuuentute certauit necnō ſācta cōuerſacōne quā in ſacerdotio tāꝙͣ ſtella lucidiſſima fulſit ꝯueniunt: tn̄ ẜm geſtorū dignitatem ſꝫ ẜm vires measad martirij eius relationē hyſtoriūcula nrā ꝑueniat Qd̓ id circo eliā dilatū eſt: qͣſi ipſe aut paſſionis ſuppliciū aut mortis īpetūformidauerit ſed vt audaciter de euāgelio loquar nōdū venerit hora eius Nam decretū fuiſſet a dn̄o vt inter ipſa initia predicationishmōi brauiū ꝑciꝑet. multimōis egea̓t vir ille vt ſiue īter Friſonesbarbaros ſiue int̓ ferociſſimos germanos capite trūcaretur. Sꝫ pi-deus qui volebat ad huius exēplū accēdi ꝙͣ plurimos permiſit famulū ſuū gladio gētiliū trucidari pͥuſꝙͣ multa milia aīaruꝫ vncinofidei ab ipſis leuiathan facibꝰ extrahe̓t ac ſi ꝯſequent̓ ad xp̄m cumtanto agmine ꝓperaret Horū ita reigeſte ſeries ita ſe habet beatus bonifaciꝰ in mogūtine ſedis preſulatu plurimis diebꝰ dn̄o miniſtraſſet reuelata ē ei Willibrordi ſāctiſſimi ep̄i carnalis depoſi ad celeſtē gloriā trāſmigratio Statīqꝫ ſenſit fortis adletha ſibiiteꝝ perā lapibibꝰ ſuis ſumendā: iteꝝ gol̓iath philiſteo bellūgerendū. At neqͣꝙͣ incertus qͥd̓ age̓t. Spūs em̄ ſcūs eidem oīa reuelabat. ꝯfeſtim nauigio illuc ꝓperauit vbi diabolo totis viribuscertaturꝰ erat. moxqꝫ vnd̓as reni notiſſimo ſibi loco a traiecto delatus eſt applicuiſſet vidit ſibi obuiū exire choꝝ angelicū quēVillibrordꝰ doctor eximiꝰ in monaſterio ad laudē gloriam nomīsdei aggregauerat. his igit̉ ꝓceſſit ad eccām. orantibus orauit. gementibus gemuit lamentantibꝰ fleuit. plangentibꝰVillibrordum acriter planxit. ipſe tanto patri ſūmo amorecōiunctus fuerat fide deuota ꝯfederatus Cum āt ꝑtranſiſſent dies luctus triſticie accēſus ē preſul facūdiſſimus ad predicandū.accinctuſqꝫ eſt miles inuictiſſimꝰ ad agoniſandum querenti aptuꝫpredicationi locū atqꝫ certamini. on̄ſum ē ei d̓initus eſſe quaſdamgētes in litore occeani ſitas qͥbus euāgeliſae̓ oporteret ꝑcepturus infer illas coronā vite quā ꝓmiſit deus diligentibus ſe. ꝓtinꝰergo ꝓcellis ſe tradidit fluuialibꝰ. auſtro iter ſecundante delatusmīſulā ſermone patrio oſtricki dr̄ gratias egit deo cōfidens ſibipoſt hoc neqꝫ luctum neqꝫ clamorē neqꝫ dolorem vllo nocituruꝫ