CCCl.ſuꝑſtites Eſt etiā ibidē in eccā eadeꝫ petrā ꝑdurans īmobil̓ nō minus ī teſtimoniū credulis ꝙͣ ad cōfuſione incredulis. Poſtmodūvero contigit traiectenſem eccām exiſtere paſtore viduatam illo .ſ.hinc ad celeſtē migrante patriā. Nec mora ꝯuenientibus in vnumclericis cū beato viro cōſpirabant de electione pōtificis. diu eteniꝫint̓ ſe alt̓cantibus quē ꝓmouere vellent ad curā regiminiſ tande mnprepoſitum eccleſie nomīe Tarẜ elegere. Ille āt locuples diuitijs faſtu arrogantie rn̄dit. Habeꝯ rerum quot ſufficit cur mecura tantioneris aggrauatis. Beatus autem odulphus id rn̄ſum īdigne ferens ad eum ait. Quid inqͥs miſerrime. Spernis plane qd̓ nō mereris attingere. Forſitan ſi nolles id inire verutn̄ deberes dicere te indignū fore tanti honoris culmen aſcendere. Nūc autem quia ꝓptertuam innumeraꝫ poſſeſſionē apoſtolici ordinis ſpreuiſti dignitatēin eodem membro cum quo ꝑtinaciter prolocutus es id nephādūiam nūc in ꝓximo huius vite ꝓ vidicta patieris interitum. Quodnō multū poſt ſubſecutū eſt. Cōuentu autē clericoꝝ adhuc titubāte ſinguli eos qͥ ſibi optimi videbātur elegere. Sacerdos āt dn̄ nōreſpiciens ad perſonam ſed potiꝰ ad meritū dicebat inter eos probabiliorem inueniri poſſe pōtificem. nihil tn̄ eos vituperans quos ſibi elegerāt. On̄dit ergo eis quēdam preſbiterū nomine Hungerūqui ꝙͣuis eſſet aſpectu deformis tamen tam hominibus palam ēdeo. non minus merito ꝙͣ opere claruit inſignis. cunctis auteꝫ huicelectioni conſentientibus ſtatuto tempore ſecundum dei volūtateꝫpaſtoralis officii ſuſcepit benedictionem. Per gratiā vero ſpirituſſancti ſic impleta eſt prophetia viri iuſti ꝙ poſt ſanctos pontificeswillibrordum ⁊ bonifacium in illa ſede nequaꝙͣ inueniretur qui ſāctioris vite tramitem vſqꝫ ad obituꝫ inſequeretur. Nec pretereundūeſt ꝙ vir deo plenus iam prouecte etatis feſſus ſenio nequibat eccleſiam adire niſi fulciretur baculo. In cuius ſummitate ſeratā habebat tabellulam. in qua ſi ita res eueniret nomina fideliuꝫ annotaret. donec congruo tꝑe deſcriberet eam in libro vite. Quadā verodie ſanctus vir animo fortis immemor ſue imbecillitatis d̓um feſtinanter ad dei ꝓperaret obſequiū poſt ſe in cella pretermiſit baculūnec longo interuallo facto eadeꝫ cellula inſidiante diabolo inflammata eſt cum omni ſupellectili ipſius atqꝫ cum baculo. Cunqꝫ ſanctus vir interim diuinis laudibꝰ inſiſteret igniqꝫ valido eam īflammari cerneret. ad dn̄i preſid̓ia cucurrit deum exorauit ne loca ſāctorum ignis inuaderet ꝑuicēdens ꝙ ſue habitacōnis domiciliū ignedeperiret. Exaudit̉ orō. māſueſcit incendiū ꝯtinuo nec vltra p̄ualuitniſi ſolūmodo cellā quā inuaſerat ꝯbuſſit. Igne qͦꝫ extīcto baculꝰ