xClvij.vis eſſe mecum ego ero tecuꝫ. Cui ego rn̄d̓i Vt me loquētē audiſtīsCūqꝫ rogaretur vt etiā viſionē quā iuxta altare vidit exponeret. Illa rn̄t. Que ibi vidi nō expedit enarrare qꝛ cū ingēti gaudio ibidemfui a dei mirāda ꝯſpexi Sepe qͦꝫdū in orōe ꝯſiſte̓t eius facies mie̓ ſplēdebat ita vt ex oculis eius inſtar ſolis rad̓ij ꝓdibāt. Sepe āt eiusorō tanti feruoris inueniebat̉ vt etiā alios inflāmaret. Iuuenē nāqꝫquendā ſeculariter indutū ad ſe vocans ait. Videris minis diſſolute viue̓ cūdēres creatori tuo ſeruire Velles ne ꝙ ꝓ te dn̄m exorarē-Cui ille. Volo dn̄a ⁊ id̓ vehemēter expoſco. Cū gͦ ſe orōni dediſſet. etinuenē ſimiliter orōni incūbere monuiſſet. Iuuenis alta voce clamauit dicens. Ceſſate iam dn̄a ab oratione ceſſate. Sed cū illa attentiꝰoraret: iuuenis altius clamās dixit. Ceſſate dn̄a qꝛ totus deficio ⁊ cōburor. Ipē eī tanto fuerat calore ſuccenſus vt totus fudās ⁊ fu māscorpus ⁊ brachia velut amens iactaret. Adeo em̄ ſuccenſus fueratvt plurimi accurrentes ipſumqꝫ tenentes veſtes eius p̄ nimio ſudore madidas inuenirent. ⁊ eſtum eius manibus ferre nō poſſent ipſo clamante ac dicente Totus ardeo ⁊ ꝯſumor Vt ꝟo btā eliſabethorōem cōpleuit. iuuenis eſtuare ceſſauit. Qui rediens ad ſeip̄m ⁊ diuina grā illuſtratus ordinē frm̄ minoꝝ ingreſſus ē. Illa āt īf lāmatio ſic on̄ſa. feruorē oronū ſuaꝝ igneū demōſtrabat. qͥ tam validꝰ extitit ꝙ etiā frigidū īflāmauit. Sꝫ ille carnalibꝰ aſſuetus ⁊ ſpūalibꝰnō idoneus talia caꝑe non valebat. Ad ſummū v̓o cumulū ꝓueniēsꝑfectionis ꝓpter marie ꝯtēplationis ociū nō deſeruit marthe officium laborioſū ſicut ſupra in oꝑibus mīe eſt on̄ſum. Nihilominꝰ tn̄poſtꝙͣ hītum religioſum induit ſedule pietatis oꝑibus deſeruiuitinde pauꝑm curā ſolicite ſꝑ gerens. Hanc em̄ dn̄s famulā in egeīsſuis ſicut in arthā hoſpitam ſuā quotidie ardētiſſimā ac indefeſſamhēbat. que non circa vnū pauꝑem tm̄ ſꝫ erga plurimos pietateꝫ ſuam oſtentabat. Nam cum pro dote ſua qͣngentas marcas reciperet ꝑtem in pauperes diſtribuit. ⁊ de reliquo in marburch hoſpitale conſtruxit. Propter quod oēs eam reputabāt diſſipatricē ⁊ ꝓdigā ⁊ cūcti eam appellabant inſanā. Et qꝛ omēs iniurias noueratgaudēter accipere cūcti imꝓperabāt ei ꝙ nimis cito memoriam viriſui a corde ſuo abiecerat que taliter exultabat. Poſtꝙͣ autem hoſpitale conſtruxit ſeruitijs pauperum ſe tanꝙͣ ancillam humilē mancipauit. Nam pauperibus tam ſolicita miniſtrabat: vt eos etiā balnearet. ⁊ in lectis collocans operiret adeo vt ancillis gratulabūdadiceret. Ꝙ bene nobiſcum agitur quia dominum ſic balneamus⁊ tegimus. In ipſo autem pauperum obſequio tam humiliterſe habuit ꝙ puerum quendam monoculum ⁊ ſcabie profuſum