CC Cxxxviijj.tantūmodo in religionis ſanctitate ſudaſſe ſi non ⁊ alijs qͦꝫ in p̄dicationis veritate ꝓdeſſet Audiuit in borialibus mūdi ꝑtibus. meſſeꝫqͣdem multā eſſe. ſed oꝑarios paucos Aſſumptiſqꝫ ſecū vndecim fratribus eo fidei feruore armatis quo ⁊ ipē nauē conſcendit. Quoꝝ aliqui poſtea ob p̄dicationis inſtantiā martirio cōronati ſunt. alijꝟo ep̄atus ordinē accipientes poſt ſancte predicationis labores inpace qͣeuerūt. Igit̉ vir dei cū ſocijs ſuis ſicut prediximꝰ nauigauit:donec ꝓſpero curſu ad hoſtia reni flumīs vela depoſuit Ibiqꝫ optatatelluris refocillati ſtatione mox ad caſtellū traiectū qd̓ in ipſa eiuſdem fluminis ripa ſitum eſt ꝑuenerūt. In quo etiam poſt aliquodtꝑs deo donante ⁊ verbo fidei creſcente idem ſanctus Villibrordusſedem ep̄atus ſui habuit. Sed qꝛ eadem gens friſonū apud quosidem edificatū eſt caſtellū cū rege ſuo rabodo paganis adhuc ritibꝰſordebat: viſum eſt viro dei franciam contendere: ⁊ ducem eoꝝ adire pipinū virū ſtrennuū triūphis clarū ⁊ moribꝰ probū. Qui eumcum honore ſuſcipiens. ſed̓ nolens tanto doctore ſe vel ſuam priuare gentē loca ei oportuna intra terminos regni ſui preuidit quo potuiſſet idolatrie ſpinas extirpare. ⁊ puriſſima verbi dei ſemina permūdi noualia abundantius ſpargere vt impleret ꝓpheticū illud Nouate vobis noualia ⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Cūqꝫ ſtudioſe vir deiꝑ loca ſingula diſcurrendo optatū euangeliſandi opus exercuiſſet⁊ ſemina vite ſuꝑne gratie rore irrigante longe lateqꝫ in agris ml̓torum cordiū ad eius predicacōem vberrime pullulaſſent: congaudens predictus francoꝝ dux eius ſanctiſſime deuotioni pro verbi d̓iclariſſima multiplicatione ⁊ maioris ꝓfectus occaſione prudenti cogitabat conſilio eundem romam mittere vt a dn̄o apl̓ico. Sergioviro ſanctiſſimo tūc tꝑis in ſummi ſacerdotij honorē ordinaret̉ quatenus apoſtolica benedictione ⁊ iuſſione ſuſcepta maiori ab eo miſſus fiducia roboratus in opus euangelij reuerteretur: iuxta illud apoſtolicū. Quō predicabūt niſi mittant̓. Rd̓ cū viro dei ꝑſuadere tēptaret renuit primū. nec ſe tante auctoritatis honore dignū eſſe r̓ferebat. Enūeratisqꝫ apl̓ice ſanctionis p̄ceptis longe ſe inferiorē huic ꝟtutū catalogo aſſerebat. quē egregiꝰ mūdi predicato r filiū ſuūthimotheū erudiens oportere ep̄m hr̄e cenſuit. dux vero religioſeſuaſit qd̓ vir dei verecūde negauit. Tandē oīm vnanimitate victꝰ⁊ ꝙ maiꝰ ē diſpenſatioē coactꝰ ꝯſenſit: magis volens plurimoꝝ humiliter obedire ꝯſilio ꝙͣ ſuā ꝑtīa citer defēdere volūtatē Et ſic cū hōrificata legatione ⁊ mūeribꝰ apl̓ice aucͣti ꝯdignus romā vſqꝫ directꝰ ēSed die quarta priuſꝙͣ illuc veniret btīſſimꝰ apoſtolicus āgelica īſomnis reſponſione admonitus eſt vt illū cū honore ſūmo ſuſcipe