Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCCXXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

celum vſqꝫ ꝑlingens illuſtrabat. vl̓ pagani nephalia ſede inqͣnatimiratuloꝝ mndicio dep̄henderent in qͣnte ſāctitatis gl̓a mrͣes apuddeū pollerent. Expleta demū martiꝝ victoria ꝑ viſionē tylmoni cuidā de ſocijs ſuis quondā militi nobili. nūc āt moͣcho religioſo omnē rem ſuam vt geſta fuit detegūt ⁊ corꝑa ibi inueniēda denūciāt;vbi de celo lucis ſplendor locū ꝯtinentē illuſtrat Tylmo ſtatī aperitviſionē ſocijqꝫ de reieuētu ꝑdocti leticia ac meroe̓ ꝑcuſſi. celeri moxnūcio pippini ducis aures īpellūt interemptos hoſpitū ſuoꝝ ſociormiro ordine ⁊ miro faūlatū aduētaſſe hūano ſeruitio deficiēte creaturā inſēſibilē hōrem ⁊ obſequiū ſubrogaſſe. Qui honorifice illorūcorꝑa ſibi trāſferri precepit oīqꝫ gl̓a ſepeliri colonie in eccīa ꝓpe renū ꝯſtructa iuſſit vbi vſqꝫ hodie dig celebritate ac veneracōe eoꝝ reliquie ſeruant̓. Satrapa āt iratus ꝙ ad eum ſci nō veniſſent om̄svicinos occidit ⁊ ip̄m villicū ꝯbuſſit. In eodē vero quo paſſi ſūt locofontē erupiſſe ac affluenti aque copia aiūt emanaſſe. ſueqꝫ dulcedinis abundātia ad pn̄s vſqꝫ ebulire vt manifeſte poſſit intelligiillos in celo fōte viuo ſaciari. De ſcō gereone cū ſocijs ſuis.Voclecianꝰ cū maximianū cōtra gallias deſtinaſſet: vbi ꝑmncōſus tumultuſ ꝯtra romanū īperiūexcreuerat ei ad ſupplementū exercitus legionē thebeā q̄ ſex miliaſexcētos ⁊ ſexaginta ſex milites hēbat ire iuſſit. Fuerūt at due thebee Vna in theſſalia grece ab ethione dicta: q̄ cadinū adiuuit Aliain egipto quā cao̓mus ꝯdidit. Hec egipti nobiliſſima citas ⁊ opulentiſſima centū portas habuit. ⁊ ſuꝑ nilū fluuiū: qͥ de ꝑ adiſo egredit̓ ſita fuit. vbi Iarobꝰ fr̄ d̓ni verbū dn̄i p̄dicauit Ab hac āt vrbemilites illi dicti thebei xp̄i aniſmuꝫ orientali more ſuſceperant a ſcōzabda Hierofolomitano epō ⁊ apud ſcm̄ marcellinū papaꝫ romecōfirmauerūt ꝙ an̄ gladijs interire elegetēt ꝙͣ fidē xp̄i acceptamviolarent. Hij gͦ cū maximiano ꝑmixto fideliū ⁊ infideliū exercitumontes apiū tranſcuntes gallie appropin qͣbant Maximianꝰ veroꝯꝑto ꝙ Caranſius q̄dam nobilis infidias ꝯtra romani fines imperij moliretur iuxta galloꝝ ⁊ ſaxonū ꝯfinia miſit nluc ꝑ reni fluminis alueū ꝑtē ſui exercitus adiūgens eidē p̄cipuos belli duces .ſ.Gerronē victorem Caſſiū Florentiū atqꝫ maluſium. Quos felicesturme xp̄ianoꝝ militum ſequebantur Interra maximianꝰ octodorū veniens iuxta radicē alpiū ſtatuto zeli idolo precepit vt omnisexercitus viritim id eſt per ſingulos viros. ⁊ de viro ad virum feſtina celebritate cōcurreret ⁊ dijs īmolaret. Iam vero gereonē preceſſerat agmen intelligens igitur referente precōne bratū Mauriciuꝫ