C Cxxxj.tione arrogans a neſcientibꝰ putabat̉. In docēdo p̄cipuus. in exponendo egregius. ad mores coercēdos optimꝰ. Regnantibus igiturarchadio ⁊ honorio auguſtis ⁊ damaſo in romana ſede p̄ſidente.factus ē ꝯſtantinopolitanus ep̄s qͥdū vitaꝫ clericoꝝ repēte corrigerevoluit oēs in ſuū odiū excitauit. Cunctiqꝫ eū velut furioſū declarabāt. ⁊ apud oēs ei detrahebāt. Et qꝛ nunꝙͣ aliquē ad prandiū inuitabat. nec ab aliqͦ inuitare volebat. dicebāt eū ideo hoc face̓ qꝛ turpiter māducaret. Alij ꝓpter excellentē ⁊ exquiſitū vſū ciboꝝ hoc euꝫfacere p̄dicabant. Reueraꝓpter abſtinentiā ⁊ ſtomachū ⁊ caput ſepedolebat ⁊ iō prandioꝝ epulaſ euitabat. ppl̓s āt ꝓpter ſermonesquos in eccīa faciebat eū plurimū diligebat. ꝑuipendēs qd̓ cōtraeū emuli loq̄rent̉. Appofuit qͦꝫ ioh̓es ⁊ quoſdā procerū obiurgae̓⁊ ideo ꝯtra eū maior īuidia ē accēſa. Aliud qͦꝫ fecit qd̓ cūctoꝫ valdeꝯmouit. futropius nanqꝫ p̄poſitus imꝑatoris ⁊ hn̄s ꝯſulis dignitatē volens ī qͣbuſdaꝫ ad eccam fugiētibꝰ ſe vindicare ſtuduit vt lexab imꝑatore poneret̉ vt nullꝰ ad eccīam refugeret. īmo qͣ duduꝫ refugerāt mō traherent̉. Poſt paucos āt dies cū eutropiꝰ regē offendiſſet ad eccīam mox ꝯfugit. Ep̄s āt hoc audiēs ad euꝫ ſub altarilatitantē acceſſit. ⁊ omeliā increpatoriā ꝯtra eū faciēs ip̄m duriſſime obiurgauit. Ex qͣ re multos offendit eo ꝙ hoī infelici nō ſolumnoluit mīam īpende̓ ſꝫ inſuꝑ n̄ deſtitit obiurgare. Imperator āt eutropiū rapiēs eiꝰ caput abſcidit Pro diu̓ſis igr̄ cauſis multos homīes fiducialiꝰ obiur gauit. ⁊ iō erat plurimis odioſus. Theophilus āt alexādrinꝰ ep̄s Ioh̓eꝫ depone̓ volebat ⁊ preſb̓m qͣndā noīeyſidoꝝ intrudere affectabat. ⁊ iō cās depōnis diligent̓ q̄rebat ppl̓ſāt defendebat Ioh̓em. ⁊ eius doctrine auiditate mirabili paſcebatur Sacerdotes aūt ẜm eccīaſticas ſanctiones ioh̓es viue̓ cogebatdicēs n̄ debere frui hōre ſacerdotij q̄ eoꝝ vitā ꝯtēnerent imitari. Nōſolū āt ciuitatē ꝯſtantinopolitanā ſtrēnue gubernabat ſꝫ etiā plures circūadiacentes ꝓuintias īperiali auctoritate ꝓuidis legibꝰ ordinabat. Cūqꝫ cōgͦuiſſet in phenice adhuc dēonibꝰ ſacrificia miniſtrari clericos illuc ⁊ moͣchos deſtīauit. et oīatēpla idoloꝝ deſtruifecit. fodē tꝑe gaynas qͥdā erat gene̓ celticus ꝯſilio barbarꝰ: ſt udiolirānico velxm̄ter elatus: arriana hereſi dep̄uatus mgr̄ tn̄ militūfactꝰ. Hic īꝑatorē rogauit vt ītra cītatē ſibi fuiſqꝫ eccām vnā daretQui cū ꝓmiſiſſꝫ rogauit ioh̓eꝫ vt vnā eccām illi ꝯcederet. vt ſic eiꝰtirānide refrenaret At ioh̓es v̓tute fortiſſimꝰ ⁊ totus zelo ignitusNoli inqͥt o īperator hoc ꝓmittere neqꝫ ſcm̄ canibꝰ dare. neqꝫ huncbarbaꝝ metuas. ſꝫ ābos iube nos vocari ⁊ ſb̓ ſilētio int̓ nos q̄ dicuntur audi. Ego nāqꝫ eius linguam ſic refrenabo vt hmōi petere non