ſu xp̄i liberauit Multos etiā ſacro baptiſmate ꝯſecrans ad deū conuertit. Hoc audiens diocietianꝰ iuſſit eū teneri ſibiqꝫ pn̄tari. Interrogatus ab eo qͥd̓ ꝓfiteret̉. xp̄ianū ſe eſſe rn̄t. Cūqꝫ monitis eiꝰ ad qͣeſcere nollet vt dijs īmolaret. iuſſit plūbo latera eius cedi. deinde fuſtibus grauiter lacerari. ſed nihil ei nocuit. Poſtea reſina pice ſulfurr ſimulcū cera ꝑfuſus illeſus apꝑuit. Nā angelus ei aſtās illeſūꝑ oīa ſeruauit Tūc vniuerſa plebs anthiocenoꝝ exclamauit dicēsDimitte iuſtū hoīem ⁊ ep̄m ciuitatis. qꝛ deus xp̄ianorū in illo operatur dū āt hec fierent ſubito terremotus factus eſt magnus. tonitrua ⁊ coruſcationes ꝑ tres horas ita vt ciuitas ab ira dei tota perire putaretur. Imꝑator vero tanto fragore ꝑcuſſus receſſit. Tandeꝫad ſe reuocans ppl̓m ait. Seductor iſte deos nr̄os blaſphemauit. Id̓ꝯturbatio talis accidit. Iuſſit gͦ ſanctū in carcerē introduci ⁊ ceruicem eius ac manꝰ ingēti catenaꝝ pondere ꝯpediri penā mortis intētans ſi quis ei vel pauxillū aq̄ miniſtraret. Circa tertiā vero noctishorā ſanctus Fraſmus ad dn̄m clamauit. ⁊ ecce ſubito carcer illuxit⁊ xp̄s dn̄s ingreſſus eū vt ſurgeret vocauit. Statimqꝫ oīs catenaꝝcolligatio diſſilijt ⁊ ferrū qͣſicera liq̄factū eſt ⁊ angelus dnī dixit eiEraſme p̄cingere ⁊ veni mecū in italiā. ibiqꝫ dn̄o ppl̓m adquires ⁊dn̄s preꝑauit tibi ibi vitā elernā. Statimqꝫ vt in momento quaſicoluba xp̄i ſic lucidus lucridā vſqꝫ deportatus ē. Alio vero die diodecianꝰ currens ad carcerē anuli ſui ſignaturam integrā recōgͦuit.⁊ ingreſſus intro: miniſtris vt eū educerent precepit. Qui cū clamore redierūt dicentes ſe hoīem non inueniſſe. ferrū vero qūo vinctusfuerāt in cinerē redactū eſſe. Tūc diocletianꝰ ꝯfuſus cepit alapis ſibi frontē tūdere dicēs Ve dijs meis. Multi em̄ iā ad ſpectaculū mrͣisꝓperabāt Vidue qͦꝫ ⁊ orphani ep̄m exigebāt dicētes. Redde nobispr̄em nr̄m ne ciuitas ꝑiditet̉. Oīs plebs lacrimabiliter vociferabatur dicēs. Quid̓ feciſti de hoīe iuſto. Redde eū ciuitati ſue. diocletianus āt nimis anguſtiatus licet veſano ſpū p̄flaret̉: rei tn̄ veritateꝫfatebat̉ dicēs ꝙ eū angeli rapuiſſent vt putabat in celū. Et vix cuꝫhoc tumultuantē ſedauit multitudinē. Cū āt ſāctus fraſmus ad vrbem lucridā angelico ductū ꝑueniſſet. ſignis ⁊ ꝟtutibꝰ viā regnidei quā p̄dicabat aſtruebat. ⁊ ppl̓m multū deo ad qͥrebat. Erat ꝟoibi vir nobilis Anaſtaſiꝰ eiuſdē locipͥmariꝰ. cuiꝰ filiꝰ cū efferreturmortuꝰ vir ſcūs obuiꝰ eis fcā orōe eū fuſcitauit. Exurgēs gͦ puer exclamauit Ve̓ magnꝰ eſt deus xp̄ianoꝝ. Or̄mi vſqꝫ nūc errauimꝰNam deos quos colebamꝰ vibi in inferno. deus vero quē predicat̉ſcūs c̓raſmꝰ ſolus deꝰ ē. Hoc audito Anaſtaſiꝰ credidit ⁊ domꝰ eiustota ⁊ vniuerſus populus. Baptiſatiqꝫ ſunt. xl. milia hoīm. Et cepit