ander q̄ ſenatoꝝ maximā ꝑtē ꝯuertit ita vt p̄fectū hermem cū vxore ⁊ ſorore ⁊ filijs baptiſaret cū mille ducētis qͥnqͣginta ſeruis ſuis⁊ vxoribus eoꝝ ⁊ filijs Cū hec āt ad traianū ꝑueniſſent: miſit aurelianū cōmitē vt interficeret oēs xp̄ianoꝫ Qui ingreſſus vrbē ad fu-geſtionē pontificū tēploꝝ herme p̄fectū vrbis in vincula miſit ⁊ ſāctū Alexand̓ꝝ incarcerauit. Igit̉ dū hermes hēret̉ in vincul̓ apud qͣxinū tribunū. tribunꝰ dicebat̉ qͥ mille militibꝰ p̄erat. dicit ei tribunus. Que rō vt vir illuſtris tm̄ honorē ꝑdere eqͣnimiter ferat. Scūshermes dixit. Ego p̄fecturā non pdidi ſꝫ mutaui dixit ei q̄rinꝰ Mirorte prudentē virū ad tantā ſtulticiā deueniſſe. vt credas te extra hācvitā aliqͥd hīturum. Hermes dixit. Et ego ante hos ānos deridebaꝫverā vitā. ⁊ iſtam carnalem vitā vtilem eſſe dicebā quouſqꝫ Alexāder papa me docuit. Audiēs hoc q̄riuuˢ iratus dixit. Cur mͥ ſcelerati hoīs nomē indicaſti quē ego in vinculis hēo forſitan ꝓ ſuis ſceleribus exutendꝰ. Sed ſi qͥd p̄t liberet ſe ⁊ te. Hermes dixit. dn̄o meoieſu xp̄o in cruce poſito dicebāt iudei vt deſcenderet ⁊ tn̄ nō deſcenditRuirinꝰ dixit. Ego triplicabo vincula ⁊ cuſtodes ſuꝑ Alexandꝝ etſieū apud te inuenero cenādi hora oīa q̄ mihi dixerit credā. Qd̓ cūfeciſſet orauit alexander dn̄m hīto prius nūcio ab herme de re factavt ſalua paſſione mitteret ſibi angelū qͥ eū ꝑ̄duceret ad ſanctū Hermem. Nocturno igitur ſilentio affuit puer qͥnquēnis faculam ferēſardentē in carcere. Cui Alexānder nō credidit niſi flectēdo genuā ſecū oraret. ⁊ dicendo orōem dn̄icam ꝑduxit eū āgelus ad hermem indomū quirini intra clauſū cubiculū Veniens āt qͥrinus inuenit eosextenſis manibus ſimul orantes. Cunqꝫ Quirinus hoc magicis artibus attribueret. dicit ei Hermes. Ideo factū eſt qꝛ dixiſti te crediturum ſi nos in vnū videres non noſtre euaſionis cā Nam ipē dn̄snoſter ihūs xp̄s benefactoꝝ ſe manifeſtauit indicijs. dū illuminaret cecos. mūdaret leproſos. mortuoꝫ ſuſcitaret ſicut mihi factū eſtvt iſti ſancto Alexandro crederem qͥ vnicū meū filiū in languore poſitū ⁊ eductū cū lacrimis in capitoliū. tandēqꝫ mortuū ad vitam reuocauit. Nā eius mr̄ cū moreretur dixit mͥ. Si ego eū beato alexādrointuliſſem incolumē habuiſſem. ⁊ ei tunc cecitatē ſuā obieciſſem.⁊ illa credēdo iuiſſet ad alexandrū. ⁊ ſana vidēdo fuiſſet reuerſa. ip̄onēſqꝫ mortuuꝫ filiū meū in humeris fuis ⁊ currens ꝓiecit ad pedesſancti alexandri. ⁊ cū ipſe oratione facta ſanaſſet eū ⁊ mihi euꝫ vinū reodidiſſet. miſi me ad pedes eius rogans eum vt me faceret xp̄ianum; ⁊ excō credidi chriſto. Nunc igitur in expedito poſitus: necconfilcationem timeo. nec offenſam hominis morituri paueſco.ſperans me partem habere cum his qui pro nomine Chriſti ad

iij