poris ad ſepulcrūꝟ ginis ꝯfluentes cū dei amore auxiliū q̄rebāt ſani ⁊ incolumēs redibāt. Plurimi etiā vnicul̓ ꝯſtricti eā ī nc̄ītate ſuadep̄cabāt̉. ⁊ ſtatī ſolutis vincul̓ liberabāt̉ Notandū ꝙ circa imaginē ſācte gertrudis ſolent mures ⁊ glires depingi. Hoc nihil aliudſigͣt niſi ꝙ ſcā ꝟgo diabolū: q̄ ꝑ tales viles beſtias tēbras diligentes deſignat̉ ſupauerat. ⁊ ꝙ alioꝫ quoſcūqꝫ potuit de tēbris in qͥbꝰtali a aīalia ambulare ꝯſueuerūt ad claritatē eterne lucis ꝑ ſuā ſcāꝫvitam ⁊ doctrinā reuocare laborauit. ¶ de walpurga ꝟgineAlkurga virgo ex anglia ducens oriIginem fratres habuit vterinos. clariſſimoꝫ viros .ſ. williboldū quē ſcūs martir ⁊ pōtifex bonifacius heiſtatenſē ep̄m ordīauit.⁊winibaldū qͥ in monaſterio vſqꝫ ad finē vite religioſiſſime degēſmultos ipē p̄uius ad bn̄ viuendū ē exhortatus. walpurga vero ſoror eoꝝ cunctis in ſe p̄bens ſāctitatis ⁊ religionis exēplū p̄lata eſtmonaſterio ꝟginū in loco qͥ dr̄ heidenhem. Vbi quodā noctis tꝑecū ſibi lumen petenti denegaſſet cuſtos eccē. ipſa hoc patiēter feresvbi poſt ꝯpletoriū cū ſororibus dormitoriū adijt: ſubito lux īmenſa ibidē reſplenduit. ⁊ vſqꝫ ad matutinas ꝑmanēs. ſoroe̓s gaudio⁊ admiratione repleuit. Scā āt Valburga de celitus ſibi collato lucis bn̄ſicio cū deuotis lacrimis grās egit deo. Poſt obitū v̓o frīaſui Villiboldi ep̄i cū eēt merore ꝯfecta quodā veſꝑe monaſteriū exiit ⁊ ad domū cuiuſdā dītis venit. cuiꝰ filia tam grauiter egrotabatvt a ꝑentibus eius funebria parent̉. Cūqꝫ p̄dcūs diues eā q̄nameēt inqͥreret: ⁊ audito eius noīe ꝓ reuerentia ſāctitatis ipſius cū oīveneratione ſuſcepiſſet. ad filiā eius moribundā acceſſit. ⁊ in orōeꝑnoctans altera die ꝑentibꝰ incolumē aſſignauit. Quo viſo miraculo ꝑentes eis plura penia obtulerūt. q̄ ipſa nullatenus accipereadqͥeſcens. ſꝫ ad monaſteriū regreſſa. ꝙͣtomagis in ſe d̓inā ꝯꝑta ēvigere clemētiā. tanto ad artioris vite cuſtodiā dediē in diē extendebat ſeip̄aꝫ. His gͦ ⁊ alijs miracul̓ claracū v̓go btā dd cōoꝑante mūdū cū ſuis ꝯcupiſcentijs exupaſſet. cūctis ſe ſequētibus ad oēm religionē imitabilis facta ex hoc mūdo triūphans obijt: ⁊ eterne felicitatis brauiū in xp̄o ſuſcepit. Legitur āt ꝙ ipſa ꝓ ꝯſeruāda caſtitatis mūdicia adeo virorū factus in vita ſua ſꝑ exhorruit vt etiā ptꝰmortē cū vir qͥdam corpus eius ſepeliendū ꝯtingeret in teſtimoniūpriſtiue cuſtodie puritatis ſtatim cōcuti ⁊ tremere cepit. In eodemvero monaſterio cui p̄erat cū magna ē honorificentia ſepulta. Dꝰaliquod tꝑs cū orgarius heiſtatenſis ep̄s ī eodē monaſterio fabricam nouā erigeret ⁊ hoīes ibi ſepuleꝝ ſancte virginis ſine debita