re. Tūc pͥreſide ꝯturbato dixit anabius aſſeſſor. Sapiētiſſime virerū aduentantibꝰ nobis adducti ſūt d̓uo vrſi ex dalmacie montibusmire magnitudinis. Precipe gͦ preꝑari amphitheatrū vt ab eis deuoratus nō habeat ſepulturā. Iuſſu igit̉ preſidis preꝑat̉ amphitheatꝝ ⁊ btūs pontiꝰ in arena deponit̉. Statī egreſſi duo venatoe̓scū thaureis ⁊ neruicis ẜm ꝯſuetudinē cū ſtetiſſent in arena ⁊ ſcō deiꝓuocaſſent vrſos illi exeuntes de caueis ſinguli vtroſqꝫ venatoresarripuerūt ⁊ ita eos diſcerpſerūt vt penitus qͥ fuiſſent nō ꝯparerētTūc veniētes ad ſanctū pontiū nō auſi fuerūt ꝓpius accedere aut pedes martitis oſculati ꝓpter paganoꝝ cruorem. Sed paulo lon̓giuſprocūbentes nihil leſionis ſancto martiri ꝑmiſſi ſunt inferre. Tūcdlamor ppl̓i in celum tollitur ⁊ gentiles omnes clamabāt Vnuſ eſtdeus xp̄ianoꝝ quem pontius colit. Efferatus igit̉ preſes voce rabida clamare cepit vt copiam lignocuꝫ ⁊ omne genus fomitis afferrent iuſſitqꝫ dei ſcm̄ manibus atqꝫ pedibus vinciri catenis ferreis ⁊in media arena ſtatui ⁊ multitudinē lignoꝝ in circuitu eius extruiignēqꝫ ſupponi. Rd̓ cum factū fuiſſet ignis girans flāmis in ſb̓limearenā atqꝫ torquens poſtꝙͣ faſtigiū eliſit amphitheatri ꝯſumptiſqꝫ oībus que patibulo ignis fueraat preꝑata ita ſanctus dei pontius ab omni ardore apparuit illeſus vt nec fimbria veſtimenta eiꝰlederetur. Tandē preſes victꝰ atqꝫ ꝯfuſus ait. Nunqͥd oīa tormentorū genera ſuꝑaſti ⁊ ideo gl̓aris nūc vt reliqͣ euadas tormēta. Ecceꝓximū venerabile apollinis tēplū. Accede ⁊ ſacrifica. Cui pontiusdixit. Ego ſacrifico corpꝰ meū ieſu xp̄o qd̓ actenus a pollucōe idolorum īmaculatū cuſtodiui. Nam vobis ⁊ principibus vr̄is cito ſuꝑueniet vltio d̓ina quia iniuſte perſeqͣmini ſeruos xp̄i. Tūc videnspreſes eius cōſtantiā decretum dedit dicēs. ducite eū ⁊ in ſaxo qd̓riuulo imminet decollate. corpuſqꝫ eius deorſū mittite qd̓ ⁊ factuꝫ ēNec multo poſt cōpletus eſt ſermo quē pōtius predixerat Valerius imꝑator in captiuitatē ductus a ſaporo rege perſarū. nō gladioſed ludibrio oībus diebus vite ſue merita ꝓ factis ſuis recepit. itavt quotienſcūqꝫ rex Saporus equū conſcendere vellet nō manibuſeius ſed incuruato dorſo. ⁊ in ceruice eius poſito pede eque mēbralocaret. Galienus vero cum mediolanuꝫ intrare vellet a militibꝰ ſuis deprehenſus gladio eoꝝ eſt confoſſus. Claudius autē preſes⁊ anabius aſſeſſor eadeꝫ hora qua ſanctus pōtius decollatus ē arrepti ademōnibus ſuffocati ſūt. nā claudius linguā morſibus minutatim incidit Anabij vero oculi e cōcauis ſuis vi doloris auulſipedibus tenuiſſimis ꝑ ora pendebant. Sicqꝫ factū eſt vt in moniē¶ De ſancta priſca v̓gine.to temꝑis ambo expirarent.