¶ Exibuj.netur. Noſtri igitur ⁊ veſtri cū barlaam cōueniāt ⁊ preconē mittāvt oēs galilei ſine timore veniant Et diſputatione incepta. ſi veſterbarlaam obtinuerit. vobis credemus. Si aūt noſtri nobis cōſentietis. qd̓ cū regis filio placuiſſet ⁊ illi cū ſimulato barlaā ordinaſſentquō priuſ debebat ſimulare ſe fidē xp̄i anorum defendere ⁊ poſtea ſeꝑmittere ſuꝑari omnes inſimul cōuenerūt. Conuerſus ergo Ioſaphat ad nachor dixit. Noſti o barlaam qualiter me docuiſti. Si ergo fidem quā me docuiſti defenderis in doctrina tua vſqꝫ in finē viteꝑmanebo. Si āt ſuꝑatus fueris. ſtatim in te cōtumelia vindicabo ⁊cor tuū ⁊ linguā extrahēs canibus dabo: ne alij ſimiliter p̄ſumantfilios reguꝫ in errorem mittere. His auditis Nachor triſtis ⁊ pauidus vehementer effectus ē vidēs ſeip̄m in foueā quā fecit decidiſſeAnimadu̓tens igr̄cognouit meliꝰ eſſe filio regis adherere vt ꝑicūlū mortis euadere poſſet. Rex āt ſibi palā dixerat vt fidē ſuaꝫ ſine timore defēderet. vnus gͦ rhetoꝝ ſurgēs dixit Tū ne es barlaā qͥ filiūregis ſeduxiſti. t ille. Ego ſū barlaam qͥ filiū regis nō in erroremmiſi. ſꝫ ab errore liberaui. Et rhetor Cū eximij ⁊ mirabiles viri deoꝫnoſtros adorauer̄t. quō tu adu̓ſus eos audes inſurge̓. Et ille rn̄dēsait Caldei greci. ⁊ egiptij errātes creaturas deos eſſe dixerūt. Nācaldei elementa deos eſſe arbitrati ſunt. cū ipſa creata ſunt ad vtilitateꝫ hoīm vt eoꝝ dn̄ationi ſubiaceant ⁊ muitis paſſionibꝰ corrūpantur Greci qͦꝫ nephādos hoīes deos putabant ſic̄ ſaturnū queꝫaiūt filios ſuos comediſſe ⁊ virilia ſibi abſcidiſſe ⁊ in mare ꝓieciſſe⁊ venerē inde natā fuiſſe A filio qͦꝫ ſuo alligatū in tartaꝝ. ꝓiectū eſſeIupiter qͦꝫ rex alioꝝ deoꝝ eſſe deſcribit̉. Queꝫ tn̄ in aīalia ſepe trāſmutatū dicūt vt adulteria ꝯmitteret. Venerē qͦꝫ deam ⁊ adulteraꝫdicūt. Nā aliqn̄ habuit virū mechū Martem. aliqn̄ Adonidem. Egiptij āt aīalia coluerūt .ſ. ouem. vitulū porcū⁊ hmōi Xp̄iani auteꝫfiliū altiſſimi colūt. qͥ de celo deſcēdit ⁊ carnē aſſumpſit Cepit ergoNachor fidem xp̄ianorum euidēter defendere ⁊ rationibus ꝯmunireita ꝙ rhetoe̓s muti effecti nihil omnino rn̄dere ſciuerūt. Ioſapharergo vehementer exultabat eo ꝙ dn̄s ꝑ initium veritatis veritatemdefendiſſet. Rex autem nimio furore repletus eſt. Iuſſit igitur cōfiliū diſſolui quaſi de his ſeq̄nti die denuo tractaturus. dixitqꝫ Ioſaphat patri. Aut magiſtrū meū ꝑmitte mecū hac nocte mane̓ vtſimul de reſpōſionibus fiēdis craſtino cōferamꝰ ⁊ tu nos tecū aſſumas ⁊ cū eis ꝯferas. aut tuis mecū ꝑmiſſis accipe meū alioqͥn noniuſticiā ſed violentiā exercebis. Quapropter Nachor ſibi conceſſitſpem adhuc habens ꝙ eum ſeduceret. Cū ergo filius regis cuꝫ Nachor domū rediſſet. dixit ei Ioſaphat. ne putes me ignorae̓ qͥs fis