xliiijſententiā nos vluos concremetis. Vtiqꝫ ſanitatem prefectuꝫ adnoacceptuꝝ non dubitantes. dū āt illud ꝯfrūgeret̉ angelus prefectoapparuit et ſibi a dn̄o ieſu ſanitatē redditam nūciauit. ſtatiīqꝫ ſanꝰeffectus cucurrit poſt eū vt eius pedes oſcularet̉ Rui eum ꝓhibuitex eo ꝙ baptiſmū nondū receꝑat. Sicqꝫ ⁊ ipſe ⁊ tiburtiꝰ filius eiꝰmille ⁊ quadrīgentos de eiꝰ familia baptiſauit. Aoe aūt vxor ciusab infidelibus tenta: diu cruciata emiſit ſpm̄. Rd̓ cū audiſſet tarqͥllinus ꝓrupit et dixit. Femine nos ad coronā precedūt. vt vidimus.Ipſe āt poſt paucos dies lapidatꝰ ē. Scūs āt tiburtiꝰ ſuꝑ prunasallatas incedere iubet̉ aut inceſum dijs imponere. aut ſuꝑ ipſas nūdis plantis inordere. Qui ſibi ſignū crucis faciēs cōſtāter ſuꝑ ipſaˢnudis ingreſſus eſt plantis dicēs. Videtur mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores incedam nomine domini noſtri iheſu xp̄i. Cui fabianus prefectꝰRuis ignorat magicaꝫ artē xp̄m vos docuiſſe. Cui tiburtius Obmūteſor infelix. qꝛ non es dignus nomen tam ſanctum ⁊ tam mellifluūnoīare. Tunc iratus p̄fectus iuſſit eū decollari. Marcellianus auteꝫ⁊ marcus ſtipite affligūtur. Cūqꝫ fuiſſent affixi pſallentes dicebātEccr ꝙͣ bonū ⁊ ꝙͣ iocundū ⁊cͣ. Quibus prefectus Infeliors deponiteamentiam. ⁊ vos ipſos liberate. Cui illi. Nūꝙͣ tam bn̄ epulati ſumꝰVtinā tamdiu ſic nos eſſe ꝑmittas ꝙͣdiu hoc corꝑis regimur indumēto. Tūc prefectus iuſſit eos lanceis latera trāſuerberai ⁊ ſic martiriū cōſūmauerūt Poſt hec prefectus dyocletiano imꝑatori de Sebaſtiano fug̓geſſit. Quē ad ſe vocās dixit. Ego int̓ primos in palatio meo ſemꝑ habui ⁊ tu cōtra ſalutē meā ⁊ deoꝝ iniuriā hacbenꝰlatuiſti. Cui ſebaſtianus. Pro ſalute tua xp̄m ſemꝑ colui ⁊ ꝓ ſtaturomani īperij deum qui in celis eſt ſemꝑ adoraui. Tunc dyocletianus iuſſit eū in medium campum ligari. ⁊ amilitibuſ ſagittari Ruiita eum ſagittis impleuerūt vt qͣi eritius videret̉. Et exiſtimātes euꝫmortuū abierunt Qui intra paucos dies liberatus ſtans ſuꝑ gradūpalacij. imꝑatores venientes de malis q̄ criſtianis inferrebat dure redarguit. dixeruntqꝫ imꝑatores. Iſte ne eſt ſeb aſtianus quemdiu ſagittis int̓fici iuſſeramus Quibꝰ ſebaſtianus Ad hoc me dn̄sreſuſcitari dignatus ē vt ꝯueniā vos ⁊ redarguā de malis vr̄is quexp̄i famulis erogatis. Tunc imꝑator tamdiu eū fuſtigari iuſſit. donec ſpm̄ exalaret. Fecitqꝫ corpus eius in cloacam proijci. ne a xp̄ianis pro martire coleretur Sāctus āt Sebaſtianus ſequenti nocte Lucie apparuit: ⁊ corpus eius ſibi on̄dit et iuxta veſtigia apl̓oꝝ. vt idſepeliret precepit. Qd̓ et factū eſt. Paſſus eſt āt ſub dyocleciano ⁊maximiano qͥ ceperunt regnare circa ānos dn̄i. cclxxxvij. Refert Gregorius in primo libro dialogoꝝ ꝙ quedā mulier ī tuſcia nuꝑ nuy