xlij.monachi ext̓ra cellā tardātes. aut cū viris ſecularibꝰ morāteˢ a qͣetis ꝓpoſito reſoluunt̉. Qui ſedet in ſolitudine ⁊ qͣeſcit a tribꝰ belliseripit̉ .ſ. a bello auditus. locucōis ⁊ viſus ⁊ ꝯtra vnū tm̄ mō pugnāhēbit .ſ. cordis. Quidā frēs cū qͦdā ſene ad abbatē anthoniū viſitādū venerūt. dixitqꝫ anthoniꝰ fratribus. Bonū cōmitē habuiſtis ſenē hunc. deīde ſenidixit. Bonos frēs inuēiſti tecū abbas. Cui illeBonos qͥdē inueni. ſꝫ habitatio eoꝝ nō hꝫ ianuā. Quicūqꝫ vult ītratin ſtabulū ⁊ ſoluit aſinū. Hec āt dicebat. qm̄ q̄cūqꝫ erāt ī corde eoꝝſtatim erāt in ore. duplicē portā non ꝯſiderantes q̄ ori p̄ponit̉. dentes .ſ. ⁊ labia quibus ſinguloꝝ hoīm merito ꝯceptus reſtringendiſūt ne ſine matura p̄meditacōe expͥmant̉. Dixit itaqꝫ anthomꝰ. Scire ꝯuenit. qꝛ tres ſunt motus corꝑales. Vnus qͣdē nature. aliꝰ ex ciboꝝ plenitudīe. terciꝰ ex demone. Frat̓ quidā renūciauerat ſeculo.ſꝫ nō plene. qꝛ q̄dā adhuc ſibi remanebant. Cui anthoniꝰ. Vade etemē carnes. q̄ vadēs emit carnes ⁊ portās carnes. dū veniret caneslacerabāt eū. Cui anthomiꝰ. Qui renūciāt ſeculo ⁊ volūt hēre pecunias. ita īpugnati a demonibꝰ diſcerpunt̉. Anthoniuſ dū in eremo tedio afficeret̉ dixit. dn̄e volo ſaluꝰ fieri ⁊ nō ꝑmittūt me cogitacōesmee. Et ſurgēs exiuit foraſ ⁊ vidit q̄ndā ſedētē atqꝫ oꝑantē dein̄ furgentē ⁊ orantē. frat em̄ angelus ōni ⁊ dixit ei. Sic fac̓ ⁊ ſaluꝰ eris.Cum quadā vice fratres de ſtatu animaꝝ queſiſſent. ſequēti noctevocauit eum dicens. Surge exi ⁊ vide. Et ecce vidit q̄ndā longū ⁊ t̓ribilē caput vſqꝫ ad nubes tollentē. Qui quoſdā pēnatos ad celū volare cupientes extenſis manibꝰ ꝓhibebat. ⁊ alios libere ꝑuolātesretinere non poterat. ⁊ maximū gaudiū mixtum cū doloe̓ nimio audiebat. Et inteliexit illū animaꝝ eſſe cōſcenſū. ⁊ diabolū prohibenteꝫqui quoſdā obnoxios retineret. ⁊ de ſanctoꝝ volatū quos retine̓ nōpoterat ſic doleret. Aliquando dum cum fratribus operaretur. ſuſpiciens celū cum triſtem viſionem vidiſſet ꝓ nobis ante deum rogauit vt futurū ſcelus auerteret. Fratribus vero ſuꝑ hoc eum interrogantibus cum lacrimis ⁊ ſiugultibꝰ dixit. ꝙ in anditū ſceluſ ſeculiˢimmineret. Vidi eī altare dei a multitudine circūdatuꝫ. qui calcibꝰomnia diſcer pebant. magno turbine fideſ catholica ſubuertetur. ⁊homines iumentis ſimiles chriſti ſacra diripient. Factaqꝫ eſt voxdomini dicens. Abominabuntur altare meum. Poſt duoꝫ annos erūpentibus arrianis eccleſie vnitatem abſciderunt. baptiſterium ⁊ eccleſias polluerunt. ⁊ ſuper altaria chriſtianos inſtar ouium mactauerunt. dum enim quidam egiptius arrianus nomine Balachius ita eccleſiaꝫ catholicam infeſtaret. vt virgines ⁊ monachos nudatos publice verberaret. ſic ei ſcripſit Anthonius. Video iram dei