Creſcente āt eius fama. cū aūt vignili duoꝝ eſſet ānorum ab omnipopulo electus eſt archiep̄s remēſis. Tante āt māſuetudinis fuitꝙ etiā ad mēſam eius paſſeres veniebāt ⁊ demanu eius ciboꝝ reliquias comedebāt. Quodam tꝑe dū in domo cuiuſdam matrone hoſpitatus fuiſſet: ⁊ illa modicū vim haberet. remigius cellariū introiuit et ſuꝑ doliū crucē fecit. Cūqꝫ ibidē oraſſet mox deſuꝑ vinū egredit̉ ita ꝙ ꝑ mediū cellarij fundebat̉. Cū āt clodoniꝰ rex francie: tunctꝑis gētilis eſſet: nec ab vxorē ſua xp̄ianiſſima ꝯuerti poſſet. vidēsꝙ infinitus exercitus alamānoꝝ ſuꝑ ſe veniſſet dn̄o d̓o quam vxorſua colebat votū vouit ꝙ ſi de almānis ſibi victoriā concederet. moxfidē xp̄i reciꝑet. Qd̓ cū fuiſſet ad libitū aſſecutus beatū remigiū adiit. et ſe baptizari popoſcit. Cūqꝫ ad fontem baptiſmatis adueniſſetnec ibidē ſacͣꝝ criſma haberēt. ecce colūba q̄dā ampullā cū criſmate in roſtro detulit: de quo regē pōtifex limuit Hec at ampulla in remenſi eccā cōſeruat̉ ⁊ inde vſqꝫ hodie reges frācie inungūt̉. Poſtlongū vero tꝑis cū genebaldus vir ꝓuidens neptē beati remigij invxorē haberet. et religionis cauſa mutuo ſe abſoluiſſent et predictum genebaldū btūs remigiꝰ laudunēſem ep̄m ordinauit. ac genebaldꝰ cū vxore ſua cauſa inſtruēdi ad ſe ſepiꝰ ꝑuenire ꝑmitteret. exfrequenti colloqͥo: animꝰ eius in cōcupiſcentiā inflammat̉ ⁊ vſqꝫ inpeccatū ſecū ꝓlabitur. Que cōcipiens et filiū pariēs hoc epō intimauit. Et ille cōfuſus ad eam remādauit dicēs. Rm̄ puer de latrocinioacquiſitus eſt. volo vt latro vocet̉. Ne āt ſuſpicio aliqͣ orietur vxorēſuā ſicut prius ad ſe venire ꝑmiſit ac vt foras exire debeat imꝑauitVerūtamen poſt primi peccati fletum ſecum ruit iterum ī peccatumQue cum filia peperiſſet: ⁊ hoc ep̄o retuliſſet. ille rn̄dit illam filiamvulpeculam nominate. Tandē ad ſe reuerſus. beatuꝫ remigiū adijt⁊ ad pedes eius ꝓcidens ſtolam de collo ſuo deponere voluit. Quodcū ſanctus remigius prohibuiſſet: ⁊ ab eo quid acciderit audiuiſſetblande eū conſolans ipſum ī quadā cella parua ꝑ ſeptem annos recluſit ⁊ ipſe īterim eius eccām gubernauit. Septio igitur anno cumin orna dn̄i in oratione ꝑſiſteret angelus dn̄ eidem aſtitit. et peccatum ſibi dimiſſum perhibuit ac vt foras exire debeat imꝑauit. Cuicum rn̄diſſet. non poſſum. quia dn̄s meꝰ remigius hoſtium hoc clauſit. ⁊ ſigillo ſuomuniuit. āgelus ait. Ecce vt ſcias tibi celum aꝑtumeſſe: hoc etiam hoſtium ſaluo ſigillo nunc aperietur. Statimqꝫ vt dixerat eſt aꝑtum. Tunc genebaldus iactans ſe in medio oſtij in moduꝫ crucis ait. Etiā ſi dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s ad me veniret hūc. hinc nōegrediar niſi dn̄s meus remigius huc veniat qui me recluſit. Tūcſanctus Remigius ad āmonitionem angeli. Laudunum venit et ip