xxx.annis cū annū triceſimū attigiſſꝫ qꝛ habebal̓ vigntinouē annoꝫ ettredecim dies. erat enim incipiēs qͣſi annoꝝ trignita vt dicit LucaſVel ẜm Bedā triginta annos habebat plenoꝫ qd̓ ⁊ romanā eccleſiam tenere aſſerit. tūc em̄ in iordane baptiſatus ē ⁊ ob hoc vocaturtheophania Atheos qd̓ eſt deꝰ ⁊ phanos apparitio qꝛ tūc tota trinitas apparuit. pat̓ in voce. filiꝰ in carne. ſpūſſcūs in columbe ſpē. Ipōiteꝝ die reuoluto anno cū eſſet triginta vnius annoꝝ ⁊ tredecim dierum: aquā in vinū mutauit: ⁊ ob hoc vocat̉ betphania. a beth qd̓eſt domus qꝛ miraculo facto in domo verus deꝰ apparuit Ipſo ſil̓rdie eodē reuoluto anno vno cū eſſet ānoꝝ triginta vniꝰ vel trigitaduoꝝ quinqꝫ milia hoīm de quinqꝫ panibꝰ ſaciauit ſicut dic̄ Bed aEt ſic̄ d̓r in illo himno qͣ in multis eccleſijs cātatur q̄ ſic īcipit Illuminās altiſſimꝰ ⁊cͣ. ⁊ ob hoc vocatur phagiphania. a phage qd̓ eſtbucca ſiue manducare. De hoc āt qͣrto miraculo vtꝝ hac die cōtigerit dubitat̉. Tū qꝛ in originali Bede non ſic expreſſe legitur. Tū qꝛIoh̓is. vi. vbi de hoc miraculo legit̉. dicit̉ Fratāt proximū ⁊cͣ. Iſtaigitur qͣdruplex apparitio hodie facta ē. ſed pͥma facta ē ꝑ ſtellam īpreſepio. ſecūda ꝑ vocē patris in iordanis fluuio. tercia ꝑ mutacōꝫaque in vinū in cōuiuio. qͣrta ꝑ multiplicationem panū in deſerto.Prima āt apparitio p̄cipue celebratur hodie ⁊iō eius hyſtoriā ꝓſequemur. Nato igit̉ dn̄o tres magi hieroſolimā venerūt quoruꝫnoīa ī hebreo ſūt appelliꝰ ameliꝰ damaſcus. Grece. galgalath malgalath ſarachim. Latine Iaſpar Balthaſar Melchior Cuiꝰ modiat magi fuerūt hi. de hoc t̓plex extat ſn̄ia ẜm qd̓ magꝰ tripl̓r d̓r.Magꝰ em̄ d̓r illuſor maleficus ſapiens. Dicūt gͦ qͣdā hoc reges abeffiu dictos fuiſſe magos ⁊ illuſores ex eo .ſ. ꝙ herodē illuſerūt qꝛ adeū non redierūt. vn̄ d̓r de Herode Math̓. ij qꝛ vidēs ꝙͣ illuſus eſſet amagis miſit ⁊ occidit pueros ⁊cͣ. Magꝰ iteꝝ d̓r maleficus. vn̄ malefici pharaonis dicebant̉ magi. Et deinde dicit Criẜ. hoꝫ magoꝫ vocatos. dicit em̄ iſtos fuiſſe maleficos. ſꝫ poſtea ꝯuerſos qͥbꝰ dn̄s voluit naliuitatē ſuā reuelare ⁊ eos ad ſe adduce̓ vt ꝑ hoc ſpem veniepctōribꝰ preberet. Iteꝝ magꝰ idē ē qd̓ ſapiēs. nā ꝑ ſe magꝰ. hebrai̓ce criba. grece ph̓s. latine ſapiens d̓r. dicunt̉ ergo magi a ſapientes. vn̄ magi qͣſi in ſapīa magni. Venerūt ergo hi t̓s magi ſapiētes ⁊ reges cū magno cōmitatu hirl̓mā. ¶ Sꝫ qͣrit̉ qͣre magi hiereſolimā venerūt: cū ibidn̄s natꝰ nō ſit. Suꝑ hͦ aſſignat Remig. qͣtuorrōes. Prima qm̄ magi tꝑs natiuitatis xp̄i agnouerūt. ſꝫ locū ignorauerūt. Quia āt hirl̓ma erat cītas regal̓. erat ⁊ ibi fūmū ſacerdotiū. ſuſpicati ſūt. ꝙ tā egregius puer nō nͥ in regia cītate naſci deberet. Secūda vt citius nafitatis locū diſcere potuiſſent. cū ibi ſapiē