minem deū colat Reſcribit matri Auguſtꝰ. vt iudeoꝝ mgr̄os ſecumadducat ⁊ ipſe xp̄ianoꝝ doctores ꝓferret vt ſic exdiſputatione mutua appareat fides veraduxit igit̉ ſecū helena. c. et lxi doctiſſimos iudeoꝝ īter quos erāt. xij. qͥ ſapiētia et eloquētia pre ceteris rutilabātCūqꝫ igit̉ Silueſter cū clei̓cis ſuis et p̄dicti iudei ad diſputandum cōrā imꝑatore inſimul cōueniſſent de cōi ꝯſenſu duos iudices gētilesſapiētiſſimos ꝓbatos noīe Cratō ⁊ zenofilū ſtatuer̄t ad qͦs ꝑtine̓tſn̄ia dicēdorū Talisqꝫ inter eos ſentēcia ē firmata vt vno ſtante ⁊loquente alius nō loqͥtur Incipiens primꝰ de illis. xij. nomine Abiathar ait Cū illi tres deos dicat patrē et filiū ⁊ ſpiritūſanctū: manifeſtum eſt eos cōtra legē agere que dicit qꝛ ego ſum ſolꝰ ⁊ nō ſit alius preter me. deniqꝫ ſi dicūt xp̄m deū eē qꝛ ml̓ta ſigna fecit ī terraIn nrā lege ml̓ti fuere qͥ ml̓ta miracula fecerūt ⁊ tn̄ ex hoc diuinitatis nomē ſibi vſurpare nunꝙͣ auſi ſunt ſicut iſte Ieſus queꝫ iſti adorāt Ad hoc ſilueſter. Nos vnū deū colimꝰ ſꝫ nō ī tanta ſolitudine eūdicimus vt gaudiū filij nō haberet. Ex veſtris aūt libris trinitatē-ſonaꝝ vobis on̄dere v aiemꝰ Nā patrē dicimꝰ de qͦ ꝓpheta ait. Ipſeinuoc. me ⁊cͣ. filiuꝫ de qͦ ideꝫ filiꝰ meꝰ es tu ⁊cͣ. Sp̄mſāctū de quo idēSpū oris eiꝰ oīs v̓tꝰ eoꝝ In hoc etiā ꝙ dixit Faciamus hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē nrāꝫ euidēter pluralitatē ꝑſonarum ⁊ deitatis vnitatē demonſtrat Licet āt ſint tres ꝑſone vnus tn̄ eſt deus qd̓ exēploviſibili aliqͣtenꝰ demonſtrare valemꝰ Et accipiēs ꝑ urpurā imperatoris tres ibi plicas fecit dicēs Ecce videtis tres plicas. et explicāsait Ecor qꝛ ſicut tres plice ſūt vnus pānus. ita tres ꝑſone ſūt vnusdeus de eo āt qd̓ dicit̉ ꝙ ex miraculis deus credi nō debet cū alij plures fācti miracula fecerūt nec tn̄ ſe deos dixerūt ſicut veſter xp̄s deūꝑ hoc ſe aſſerere voluit Certe deꝰ ſuꝑbiētes ꝯtra ſe nūꝙͣ paſſus eſt ſine pene acerrima preterire ſicut patet ī dathan ⁊ abyron alijs q̄ꝫ q̄pluribꝰ Ruō ergo mentiri potuit et ſe deū dicere qd̓ nō erat cū eumſe deū dicentē nulla pena ſecuta fuerit ſꝫ v̓tutū efficacia cōmitabaturTūc iudices dixerūt Cōſtat abiathar a ſilueſtro ſuꝑatū eſſe Namet hͦ rō docꝫ qꝛ ſideꝰ n̄ eēt ⁊ ſe deū dixiſſꝫ ꝯferre vitā mortuis nō valeret Tūc illo amoto ſcd̓s qͥ et Ionas ad cōflictū ac ordēs ait Abraācircūciſionē a deo accipiēs iuſtificatus fuit et oēs filij abraāꝑ circūciſionē iuſtificabūt̉ igit̉ qͥ non fuit circūciſꝰ non eit iuſtificatꝰ Ad qd̓ſilueſter Conſtat abraā an̄ circūciſionē deo placuiſſe ⁊ amicū dei appellatū eſſe Igit̉ non circūciſio eū ſāctificauit ſꝫ fides ⁊ iuſticia ipſuꝫplace̓ fecit. Non igit̉ accepit circūciſionē ī ſāctificacionē ſꝫ ī diſtinctionē Iſto ſuꝑato tercius qͣ ⁊ godolias dicebat̉ accedēs ait quō chriſtus vr̄ poteſt eē deꝰ cū aſſeratis eū eſſe natū. tēptatū ⁊ traditum nu