nos in brachio extēto. Sed quid prodeſſet ſi eſſemus docti ⁊ redēpti ſi adhuc poſt redemptionem detineremur captiui. Et ideo liberaci petimꝰ cum in tertia clamamus O radix Ieſſe ⁊cͣ. veni ad liberandū nos iā noli tardare. Sed quid ꝓdeſſet captiuis ſi eſſent docti. redemptia liberati: ſed tn̄ nondū eſſent ab omni vinculo abſoluti vtſue ptātis non eſſent ⁊ libere quo vellent ire non poſſent. Paꝝ igr̄ꝓdeſſet ſi nos redemiſſet ⁊ liberaſſet ſi tn̄ adhuc vinctos teneret. Etideo ab oībus pctī vinculis educi petimus: cū in quarta clamamꝰO clauis dauid veni ⁊ educvinctū de domo car ceris ſedenteꝫ in tenebris ⁊ in vmbra mortis. Sed qꝛ illi qui fuerūt diu in carcere habētoculos obtenebratos nec clare videre pn̄t: id̓ poſt abſolutionē acarcere reſtat nos illuminādo .ſ. vt videamus quo ire debeamus Etideo in quinta clamamꝰ. O oriens lucis ſplendor eterne ⁊cͣ. veni ⁊ illuminare ſedētes in tenebris ⁊ ī vmbra mortis. Sed ſi eſſemꝰ docti.⁊ ab inimicis penituſ liberati ⁊ illuminati: qͥd valeret niſi deberemꝰſaluari. Et ideo in duabꝰ ſeq̄ntibus ſaluari petimus cū dicimus. Crex gentiū ⁊cͣ. veni ſalua hoīem quē de limo formaſti. Itē O emanuel⁊cͣ. veni ad ſaluandū nos dn̄e deus nr̄. In pͥma āt petimꝰ ſaluteꝫgentiū. Vnde dr̄. O rex gentiū ⁊cͣ. In ſecunda ſalutē iudeorū: quibꝰdeus dederat legē. Vnde dr̄ O emanuel dux ⁊ legifer nr̄ ⁊c̄. Vtilitaſautē ipſius aduentus a diuerſis ſanctis diuerſimode aſſignat̉ Ipſe nanqꝫ dn̄s ſicut ptꝫ Luc̄. iiij. ꝓpter. vij. vtilitates ſe veniſſe ⁊ miſſum eſſe teſtatur dicēs. Spūs ſuꝑ me ⁊cͣ. vbi ꝑ ordineꝫ ſe dicit miſſum ad pauperum conſolationem. ad contritorum ſanationem. adcaptiuorum liberationem. ad indoctorum illuminacōnem. ad peccatorum remiſſionē. ad totius humani generis redemptionē. et admeritorum retributioneꝫ. Auguſtinus autem ponit tres vtilitatesſui aduentus dicēs. In ſeculo iſto maligno quid abundat niſi naſci laborare ⁊ mori. Hec mercimonia regionis nr̄e. ⁊ ad tales merces mercator ille deſcēdit. Et qꝛ oīs mercator dat ⁊ accipit: dat qd̓habet ⁊ accipit qd̓ nō habet: xp̄s in iſta mercatura dedit ⁊ accepitAccepit qd̓ hic abund̓ at .ſ. naſci. laborare ⁊ mori: dedit renaſci reſurgere ⁊ ineternū regnare. Ideo venit ad nos celeſtis negociator accipere contumeliā ⁊ dare honorē. ſubire mortem. ⁊ dare vitam. haurire ignominiā ⁊ dae̓ gloriā. Gregorius āt ponit quatuor vtilitatesſiue cauſas ſui aduētus dicens. Studebāt oēs ſuꝑbi de adam ſtirpeprogeniti proſpera vite preſentiſ appetere. aduerſa deuitare. opprobria fugere. gloriam ſequi. Venit inter eos incarnatus domirius aduerſa appetens. proſpera ſpernens. opprobria amplectēs.gloriam fugiens Idem xp̄s expectatus venit. veniens noua docuit