in. i. breuiem habet accentum vt īficis ⁊ inficit. Idem dicitur de fideiubeo. bes. bet. cum iubeo primaHabeat breuem. Item vſucapio.is. pit. acuit. pe. in ſecunda ⁊ tertiaꝑſona. Iteꝫ ſatiſdare acuit. pe. cūdeberet eam corripere ſicut venundare ⁊ circundare. Hoc antem accidit qꝛ in digeſto ⁊ ī alijs librisaliquando diuiditur vt reus debꝫadeſſe ſatiſqꝫ dare. Iteꝫ vicecomes⁊ archicocus ⁊ nomina numeralia vt vigintiduo vigititria. Fioetiam in compoſitis acuit vltimaꝫin ſecunda ⁊ tertia perſona vt tepefio. fis. fit. ⁊ ceteris. Iteꝫ quedāvſualia latina acuunt. pe. cum ſitbreuis vt lumbardia. Sclauoniavngaria. ⁊ romania ⁊ rectoria ⁊ cacellaria primatia lectoria barbaxia. Scolaria Infirmaria foreſtaria hoſpitaria ⁊ prioria ⁊ conſimilia. que in vulgari ſonum habētproductum in quibus per greciſmum videmur imitai̓ greca que ꝓducunt vt comedia tragedia elegia abatiā theologia platea ⁊ maria Encleſis id eſt inclinatio imnutat naturalem accentum in pr̄cipio ⁊ in fine. in principio periſtas particulas. ſi num. ne vt ſiquis numquis ⁊ nequis. Iſte eīparticule inclinant accentuꝫ ſeqn̄tis ſilb̓e ad ſe. ita qd̓ non eſt principalis ſuper ſequenteꝫ ſillabamſcilicet ſuper primam. propter eādem encleſim dicitur nequando ſiquando antepe. acuta cum deberer acui. penl̓. que eſt longa poſitione. Similiter aliquādo acuit. an̄pe. cā conſorcij d̓e ſiqn̄ ⁊ neqn̄ ⁊ad draꝫ huius ablati aliqnͣto ꝓpter theutonicos q̄ faciunt. d. pro.t. Fit etiam encleſis in fine ꝑ hasꝯrūctiones. qꝫ. ve. ne. q̄ inclinantaccentum precedentis ſillabe ad ſevt legiſne putaſqꝫ communit̓ue.ita ꝙ vltima ſillaba dictionis precedentis acuitur ⁊ ipſa encletica ſēper grauatur ⁊ ſic corripitur ibiduplex accentus. quia in dictiōeptecedenti mutatur principalis accentus qui eſſe deberet ſuper antepe. vel ſuper pe. ⁊ ipſa coniunctioencletica que deberet acui gr̄uaturquandoqꝫ tamen non inclinat accentum precedentis ſillabe quodſit propter corruptionem precedētis vocalis vt hiccine cum deberetdici heccine ⁊ corrupta eſt ſillabica adiectio. quia non erat de ſubſtantia dictionis ⁊ hoc factum eſtcauſa elegantie vel cauſa neceſſitatis quia non eſt ponendꝰ accentus pn̄cipal̓ ſuꝑ ſillabicā adiectionem cum careat ſenſu Similiterin vndiqꝫ ⁊ deniqꝫ non inclinaturaccētꝰ. nā vndiqꝫ ꝯpoſituꝫ ē ex vnde ⁊ qꝫ. deniqꝫ ex denuo ⁊qꝫ. Cauſa dr̄e etiam qn̄qꝫ encletica nō ſeruat vim ſuā vt itaqꝫ ⁊ vtiqꝫ acuūtantepe. quando ſūt ꝯpoſite dictiones. Quando vero ſine compoſitione ponūtur habēt accētuꝫ ſuꝑ pe.Ceſſatqͦꝫ inclinacō precedētis ſillabe qn̄ encletica ꝯuugitur monaſilbevt mulier virqꝫ currit. Non em̄inuenit ante finalem ſillabā quāinclinet. amittit̉ aūt ꝯiūctio encletica vim ſuam cauſa corrupcōnis