propter acu̓tum. terior ꝓpter grauem. tonus ꝓpter circumflexum.vel ideo dicitur accentus. ab attendo id eſt ſignificanduꝫ aliqͥd canēdo. quia ad hoc eſt aceentus inuētus vt ſignificacio dictionis melius diſtinguātur. Tenor dicit̉ a tenendo. quia vna ſillaba magiſ velminus tenet̉. dicitur tonus quaſi ſonandi modus ¶ Regule de accentibus ſunt tales. Nulla dictiode natura acuit vltimaꝫ niſi grecavt lybie et agathe ⁊ hebraica vtdauid̓ ⁊ iacob. Item nulla dictionaturaliter breuuis circumflecti debet. quod modo accipitur ꝓ acui.Item omnis dictio regit̉ vno ſoloaccentij. Omnis dictio monaſillabā ẜm cōmunē vſum legendi habet accentum accutum vt fex lex liſros. Omnis dictio biſſillaba vt v̓go deus roma. Omnis dictio triuꝫſill ab arum ⁊ vltra habens penultimam b̓ueꝫ acuit antepenultimāvt dominus iuſticia ¶ De ſecūdaregula excipiunt̉ plura ſcilicet exgo quando ꝓ cauſa addifferentiāſui quando eſt cōiunctio illatīa vthoc facio ergo tui. modo acuit vltimam contra regulam biſſillabis.Puta quando ponit̉ ꝓ ſicut ad differentiam verbi puta in imꝑatīo.Pone ꝓ retro ad differentiam verbi ponem imꝑatio. Vna id ē pariter aduerbiū cōgregādi ad differentiam nominis vna in ablatiuo feīno. Circum prepoſitio vel aduerbiū. ad differentiam accuſatihuius nominis circus circi. Itemaduerbiū in c. t̓minata vt illinciſtinc illuc iſtūc illac iſtac. Iteꝫ cōciſa vt fumat ꝓ funiauit primasꝓ pͥmatis. ſic em̄ declinabat̉ antiquītꝰ. Et corrupta ꝑ cōpoſitionemviden ꝓ videnſne. ſatin ꝓ ſatiſneApocopata ab inde ꝯpoſita vt abin dein ꝓ in. ī quibus redijt natuāli accentus qͥ debebat ſuꝑ ſillabāin cum eſſet longa poſitiōe. Heriteriectio ad drām huiꝰ nominis etatuit vltimam Qua tamē ꝓmonaſillaba qn̄qꝫ v̓tunt̉ poete. OuidiꝰHeī michi quid feci quo me furoregit amateꝫ. dij⁊ hij ⁊ cui ⁊ huicſunt monaſillabe dictōnes. vn inmetro debent acui ẜm regulam demōaſillab̓. tamen poete in metroaliqn̄ diuidūt cui ⁊ dij aliquādo ꝓmonaſillab̓ vtunt̉̓ dij ⁊ hij ſcribūtur ꝑ duplex ij. ſed ꝓferenda ſūtper vnū iuxta illud. ẜberh. Scribedij ſꝫ lege dij ſi vis vrbanꝰ haberiEt doctrinale dicit. Hij proferes ⁊dij debet tamē ij. dupla ſcribi. Itēfalſo aduer. ad differentiam ablatiui nominis vno eo illo. Item cūius noīatus ad differentiaꝫ gtī cuius. Intro ad differentiam verbiquādo eſt adu̓. Si autem quecat̉.quare in multis alijs: talis drā nōſeruat̓ vt modo cito ⁊ ſero dicēduꝫꝙ in vltima ſillaba talium ſufficiedifferentiatemporis. nam quādoſūt adu̓. hn̄t vltīaꝫ cōmūeꝫ: ſꝫ qn̄ſunt ablatī habent eam longam.Datiui vero aduerbialiter poſiti ꝓducunt ſemper vltimam et rema.nent nomina ꝙͣuiſ aduerbialiterponuntur. Canis non mutat actētum ad differentiam huius verbi11ii