Queſtio .j. et ij.Fol̓. Cxx

cauſat vehementiorem inclinatōem. Ex quo cōtingit ꝙom̄is motus naturalis in fine intendit̉ quādo id qd̓ tenAdit in finem iam eſt fini ſimilius. ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ cumdicit̉. om̄ia bonū appetūt. nō oportꝫ bonum determinariad hoc vel illud. ſed in ꝯmunitate accipi. qꝛ vnūqd̓qꝫ appetit ſibi bonū naturaliter ꝯueniens. ſi tamē ad aliquodvnū bonū determinet̉. hoc vnū erit eſſe. Nec hoc ꝓhibet̉ꝑ hoc ꝙ om̄ia eſſe habent. qꝛ que habent eſſe appetūt eiusꝯtinuatōem. et qd̓ habet eſſe in actu vno mo. habet eſſein potentia alio mō. ſicut aer eſt actu aer. ⁊ potētia ignis.d ſ ſic qd̓ habet eſſe actu appetit eſſe actu. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙvnū ⁊ verum nō habent rōnem finis ſicut ⁊ bonū. ⁊ ideo6 nec etiā rōnem appetibilis dicunt. ¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ illietiā qui operant̉ ꝯtra rōnem appetunt bonū ꝑ ſe. vtputaqui fornicat̉ attendit ad id qd̓ eſt bonū ⁊ delectabile ẜmſenſum. ſed ꝙ ſit malum ẜm rōnem. hoc eſt p̄ter eius intentionem. vnde bonū eſt deſideratū ꝑ ſe. malum autē ꝑaccidens ¶ Ad .vij. dd̓m. ꝙ ſicut aliquid ſe habet ad hͦꝙ ſit bonū. ita ꝙ ſit appetibile ⁊ delectabile Dictū eſt em̄ſupra ꝙ ẜm eſſe ſubſtātiale nō d̓r aliquid bonū ſimpl̓r ⁊abſolute. niſi ſuꝑaddātur alie ꝑfectiōes debite. Et ideoipſum eſſe ſubſtātiale nō eſt abſolute appetibile niſi debitis ꝑfectionibꝰ adiūctis. Unde dicit ph̓us in pͥmo ethi.Omnibꝰ delectabile eſt eſſe. nō oportꝫ aūt recipere malam vitam ⁊ corruptaꝫ neqꝫ in triſticijs. hec em̄ eſt malaſimpl̓r ⁊ ſimpl̓r fugienda. qͣꝫuis ſit appetibilis ẜm quid.Eiuſdē aūt rōnis eſt in appetendo ⁊ fugiendo aliqͥd eſſebonū ⁊ corruptiuū mali. vel eſſe malū ⁊ corruptiuū boni.vnde ipſum carere malo bonum dicimus ẜm ph̓m in. v.ethi. Non eſſe igit̉ accipit rōnem boni inqͣꝫtum tollit eſſein malicia vel in triſticia. qd̓ eſt malum ſimpl̓r. licet ſit bonū ẜm quid. et ꝑ hūc modū non eſſe p̄t deſiderari ſub rōo ne boni. ¶ Ad. viij. dd̓m. ꝙ in apprehenſiuis potentijsnō ſemꝑ hoc eſt verum ꝙ potentia totaliter denudetura ſpecie ſui obiecti. hoc em̄ fallit in illis potentijs. que habent obiectū vniuerſale. ſicut eſt intellectus. cuius obiectum eſt qd̓ quid eſt. cum tamen habeat quidditatē oportet tn̄ ꝙ ſit denudatus a formis illis quas recipit. Fallitetiā in tactu ꝓpter hͦ. qꝛ etſi hn̄t ſpecialia obiecta ſtꝭ tn̄ dencc̄itate aīalis. vn̄ organū eius non p̄t eſſe om̄ino abſqꝫcalido ⁊ frigido. eſt tn̄ quodāmodo p̄ter calidum ⁊ frigidum inqͣꝫtum eſt medie ꝯplexionatum. medium aūt neutrum extremorū eſt. Appetitus aūt habet obiectum ſcilꝫbonū. vnde nō eſt denudatus totaliter a bono. ſed a bono quod appetit. habet tamen illud in potentia. et ẜm hͨaſſimilatur illi. ſicut potentia apprehenſiua eſt in potētia9ad ſpēm ſui obiecti. ¶ Ad. ix. dd̓m. ꝙ ſicut ex dictis patet in omni dirigente in fineꝫ requiritur cognitio finis. natura autem non dirigit in finem ſed dirigitur. deus autēeſt agens a propoſito quodlibet dirigens in finem. ⁊ ideooportꝫ ꝙ habeat finis cognitionem. non autem res naturalis. ¶ Ad decimū dicendum. ꝙ ratio illa recte procedit de eo quod appetit finem. quaſi ſeipſum dirigens in finem. quia in eo requiritur ꝙ ſciat cum ad finem peruentum fuerit. non autem in eo oportet qd̓ tm̄ in fineꝫ dirigit̉¶ Ad vndecimū dicendum. ꝙ per quam naturam aliquid tendit in finem quem nodum habet. per eandē delectatur in fine cum iam habet. ſicut per eandem naturāterra mouetur deorſum et quieſcit ibi. Fini ergo vltimonon competit tendere in finem. ſed ſeip̄o fine frui. et hoclicet proprie appetitus dici non poſſet eſt tamen quod-dam ad genus appetitus pertinens a quo omnis appeti.ſ

tus deriuatur. ex hoc em̄ ꝙ deus ſeipſo fruitur alia in ſedirigit. ¶ Ad duodecimū dd̓m. ꝙ appetitum terminari Aad bonum et pacem ⁊ pulcrum. non eſt eum terminari indiuerſa. Ex hoc em̄ ipſo ꝙ aliquid appetit bonum. appetit ſimul ⁊ pulcrum ⁊ pacem. pulcrum quidem inqͣꝫtumeſt in ſeipſo modificatum ⁊ ſpecificatum. quod in rationeboni includitur. ſed bonum addit ordineꝫ perfectiui adalia. Unde quicūqꝫ appetit bonum. appetit hoc ipſo pulcrum Pax aute zimportat remotionem perturbantiumet impedientium adeptionem boni. ex hoc ip̄o ꝙ aliquiddeſideratur. deſideratur etiam remotio impedimentorūeius. vnde in eodem appetitu appetitur bonum pulcrū.et pax. ¶ Ad decimutercium dicendū. ꝙ delectatio in Aſui ratōne includit rationem boni quod delectat. ⁊ ꝓpterhoc nō pn̄t delectari in fine debito. niſi ea que cognoſcūtfinem. ſed appetitus non importat cognitionem in appetentē. vt ex dictis patet. tamen large ⁊ improprie accipiendo delectatōem Dyo. dicit. iiij. ca. ꝙ bonū ⁊ pulcrumeſt omnibꝰ delectabile ⁊ amabileEtūdo querit̉. vtruꝫomnia appetant ipſum deum. ¶ Et videturª ᵖꝙ non. res em̄ ordinatur in deum vt eſt cognoſcibilis etappetibilis. ſed non omnia que ordinantur in ipſuꝫ vt eſtcognoſcibilis ⁊ appetibilis cognoſcunt ipſum. non em̄omnia cognoſcentia cognoſcūt deum. ergo nec om̄ia queordinātur in ipſum vt appetibile appetūt ipſum. ¶ Pre.Bonum quod eſt ab omnibꝰ deſideratum ſcd̓m philoſophum primo ethicoꝝ. eſt eſſe. vt ibidem vult Cōmen.ſed deus non eſt eſſe omniū. ergo deus non eſt illud bonum quod ab omnibꝰ eſt deſideratum. ¶ Pre. Nullus.appetit illud quod refugit. ſed quidam refugiunt deumcū odiūt ip̄m. vt habet̉ in pſalº. Suꝑbia eoꝝ qͥ te ode. ⁊c̄Et Iob. xxi. Dixerūt deo recede a nobis. ergo nō omnia appetunt deuꝫ ¶ Prete. Nullus appetit illud quodhabet. ſed quidā. ſicut beati qͥ deo fruūtur. hn̄t ip̄m deuꝫergo non omnia deum appetunt. ¶ Pre. Naturalis apꝰpetitus non eſt niſi eius quod poteſt haberi. ſed ſola rationalis creatura poteſt habere deum. cum ſola ſit ad imaginem. ⁊. eo ipſo imago dei ſit quo capax eius eſt. vt Auguſtinus dicit in libro de trini. ergo non omnia appetuntdeum naturaliter¶ Sed contra eſt quod Auguſti. dicit in libro ſolilo.Deū diligit quicquid diligere poteſt. ſed omnia poſſuntdiligere. quia omnia appetūt bonum. ergo omnia appetūtdeū. ¶ Pre. Unūquodqꝫ appetit finē ſuū naturaliterpropter quem eſt. ſed omnia ſunt ordinata in deum ſicutin finem. Prouerb̓. xvi. vniuerſa propter ipſum operatuseſt dominus. ergo omnia naturaliter appetunt deum¶ Reſponſio dicendum. ꝙ omnia naturaliter appetunt deum implicite. non autem explicite. ¶ Ad cuius 7euidentiam ſciendum eſt. ꝙ ſecūdaria cauſa non poteſt influere in ſuū effectum. niſi inqͣꝫtum recipit virtutem prime cauſe. ſicut aūt influere cauſe efficientis eſt agere. itainfluere cauſe finalis eſt appeti ⁊ deſiderari Et ideo ſicutſecūdarium agens non agit niſi virtute primi agentis exiſtente in ipſo. ita ſecūdarius finis non appetitur niſi pervirtutem finis principalis in eo exiſtentem. prout ſcilꝫ eſtordinatum in illud. vel habet ſimilitudinem eius. ⁊ ideoſicut deus ꝓpter hoc ꝙ eſt primū efficiēs agit in om̄i agen

X i.

Ad 11

Ad 9

Ad 6

Ad io

Ad

Ad 4

Ad 6

Ad 5

5

RNota

Ad iz

3

Ad 12

4

.j.

Cōtra