duorū ventorū ꝓuenit ſed ip̄m veniente naute bene cōſpiciūt cum ex eoetiā in exeudo ſim paſſꝰ ꝑicula. Itēin mari alia ſūt ꝑicula de piratis ſeucurſorys q̄ nauim vt caſtrū ſolēt oppugnare ſed illa pericula per q̄ ciuitas januenſis ſibi elegit et prefecitducem nunc in multis ſūt ſedata¶ De periculis ficcarumTem alia in mari ſūt pericula nauigijs que naute. Siccatas appellantDe quibꝰ eſt ſciendum ꝙ in mari inomnibꝰ ſuis locis non eſt eque ꝓfūdum Nam in mari ſūt montes rupes et herbe et huiuſmodi virida ſicut ſupra terraꝫ. Et illi mōtes et rupes in aliquibꝰ locis ſūt altiores inaliquibꝰ dimiſſiores et in aliquibꝰlocis montes et rupes vix palmamvel vlnā ſūt aquis coōpertē. Et ideoverſus meridiem iuxta barbariā nullus eſt auſus nauigare. Nā ibidemſub aqua multe rupes et ſiccitatesreperiuntur Et illa pericula in marimultum ſūt timenda. Etiā ꝙ herbeet viridā intēpeſtates creſcāt in maripatet nā tūc diuerſe herbe reperiuntur in littere proiecte¶ De chorallishoralli etiā cuius ranuſculifetidi de fundo maris eiciuntur et a magiſtris poſteapoliuntur. Nā coralli pͥmo albi etfetidi et de attractione ſolis in fundomaris vbi creſcunt efficiuntur rubeiet creſcunt inmodū parui rubi altitudinis vnius vlne et dū ita in mari eiciuntur in maxima quātitate abhominibꝰ cōgregatur et ſic vendunt̉ fetidi et vidi in vna domo plureschorallos ꝙͣ quīquagīta eq̄ portae̓poſſent et dicere pluēs nō ſū auſus¶ De periculis piſciumImiliter in mari ſūt alia pericula que tamen raro contingunt niſi paruis nauigiis et ſūt pericula piſcium grandiū/de quibꝰ eſt ſciendū ꝙ q̄dā piſcis ēin mari quē greci Troya marīa appellant id ē ſus marmus paruis nauigÿs multum timendus tamen idēpiſcis nauigys raro vel nunꝙͣ infertdāpna niſi fame coactus tamen ſi ſibi datur panis per nautas recedit etcōtētatur et ſi recedere nō vult extūcex inſpectione hominis facie i racūdā et terribili ꝓtinus perterritur etfugatur. Sꝫ tamen multum eſt hoin i cauendum dū ſic eū īſpiciat ꝙnon timeat piſcem ſed ip̄m horribiliter et audacter inſpiciat. Nā dūpiſcis videt homine timere non recedit ſed nauigiū mordet et dilaceratinquātū poteſt. Si autē hō piſcemhorribiliter et audacter inſpicit faciē iracundā extūc piſcis perterritꝰ relicto nauigio recō̓. Audiui a valdenobili nauta qͦ dixᵗ dū eſſet iuuenisſe cū erat ī nauicula cū paruo nauigio ī eiuſdē piſcis periculū incidiſſeet qͥdā juiuenis ſecū erat in nauiculaq̄ ſe multum feroce reputabat et audacē obuiāti piſci p̄ audacia ꝙͣ habere putabat ſibi dare pane̓ voluit ſꝫcū fune d̓ nauicula vſqꝫ ad aqͣ ad īſpiciēdū ꝑiſcē facie iracunda vt moris ē ſe dimiſit et ſtatī viſo piſce hominis timore eū retrahebat̉ ſaltāsex aqͣ dimidietatē hoīs vſqꝫ ad vētrevno morſu amputaū et nauiculamreliquens abceſſit. Dicitur tamen